Ο κουρδικής καταγωγής Γερμανός υπήκοος Σινάν Μποσκούρτ
(πρώτος από αριστερά) σε εκδήλωση μνήμης
ΤΟΥΡΚΙΑ:
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ 109 ΝΕΚΡΟΙ! ΤΟ ΑΚΟΥΣΑΤΕ;
Η Απεργία πείνας μέχρι θανάτου
συνεχίζεται για τέταρτο χρόνο!
ΜΕΓΑΛΗ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ
Έγινε με
αρκετή επιτυχία η διαδήλωση υπέρ της
απελευθέρωσης του Ταϊλάν και της μη
έκδοσής του στη Γερμανία.
Ήταν εκεί, στη διαδήλωση που είχε
γύρω στις 2.500 άτομα όλες σχεδόν οι
οργανώσεις της άκρας Αριστεράς
καθώς και το ΚΚΕ.
Ολόκληρο το κίνημα έχει δηλώσει την
απόφασή του να υπερασπιστεί τον
Ταϊλάν προς τον οποίον τρέφει
βαθιάαισθήματα
εκτίμησης και αλληλεγγύης. Τον σ.
Ταϊλάν, γνωστό εδώ και πάνω από έξι
χρόνια σε όλο το συνδικαλιστικό και
αριστερό κίνημα της χώρας μας,
αντιφασίστα και αντιιμπεριαλιστή
αγωνιστή, εκπρόσωπο της Επιτροπής
Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς
κρατούμενους στην Τουρκία και το
Κουρδιστάν και μέλος της διοίκησης
του συλλόγου Κ.Α.Π.Α. (Κέντρο
Αγωνιστικής Πολιτιστικής
Αλληλεγγύης των λαών της Ελλάδας και
της Τουρκίας).
Η σύλληψη και κράτηση του Σινάν
βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα
αισθήματα του συνόλου των ελλήνων
εργαζόμενων που τον γνώρισαν και
αποτελεί ευθεία βολή ενάντια στους
κοινούς αγώνες ελλήνων και τούρκων
εργαζόμενων για ειρήνη,
δημοκρατικές ελευθερίες και
κοινωνική απελευθέρωση.
Ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί
το γεγονός ότι η σύλληψη και κράτηση
του Σινάν, γιού μετανάστη κουρδικής
καταγωγής με γερμανική υπηκοότητα,
γίνεται σε μια στιγμή όπου τα ΜΜΕ της
Τουρκίας πανηγυρίζουν λέγοντας «με
την πρωτοβουλία και την καθοδήγηση
της Τουρκίας γίνονται συλλήψεις
ατόμων σε διάφορες ευρωπαϊκές
πόλεις», ενώ ζητείται η έκδοσή του με
βάση τις ρυθμίσεις Σένγκεν. Αποτελεί
δηλαδή επίδειξη «αβροφροσύνης»
απέναντι σ’ ένα βάναυσο
στρατοκρατικό καθεστώς που στερεί
στοιχειώδη πολιτικά δικαιώματα απ’
το λαό του, και καθώς
πραγματοποιείται σε ελληνικό και
ευρωπαϊκό έδαφος αποτελεί
ταυτόχρονα παραβίαση στοιχειωδών
δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών
της Ευρώπης και του λαού μας. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΤΟΥ ΤΑΪΛΑΝ.
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
Όπως είναι γνωστό στο
στόχαστρο των Ιαβέρηδων της Ευρώπης,
του Σένγκεν και των τρομονόμων
βρέθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα,
στην πρεμιέρα της φρίκης, τούρκοι
και ιταλοί αγωνιστές. Η επιχείρηση
εκτυλίχθηκε ταυτόχρονα σε
τουλάχιστον έξι χώρες (Γερμανία,
Ολλανδία, Βέλγιο, Ιταλία, Ελλάδα και
Τουρκία) και η «σοδειά» των
μηχανισμών καταστολής είναι,
σύμφωνα με τις υπάρχουσες
πληροφορίες, 53 συλληφθέντες, οι
οποίοι κατηγορούνται για συμμετοχή
σε τρομοκρατικές οργανώσεις. Ειδικά
οι Τούρκοι κατηγορούνται για
συμμετοχή στο Επαναστατικό Λαϊκό
Απελευθερωτικό Κόμμα-Μέτωπο (DHKP-C), το οποίο
έχει χαρακτηριστεί από την ΕΕ
παράνομη και τρομοκρατική οργάνωση,
μετά από απαίτηση της Άγκυρας και
της Ουάσινγκτον.
Ανάμεσά στους
συλληφθέντες ήταν και ο πολύ γνωστός
στην Ελλάδα, Σινάν
Μποζκούρτ – Ταϊλάν, που ζει και
εργάζεται νόμιμα στη χώρα τα
τελευταία 7 χρόνια. Είναι μέλος του
ΔΣ του Κέντρου Αγωνιστικής και Πολιτιστικής
Αλληλεγγύης των Λαών Ελλάδας και
Τουρκίας, αλλά και της Επιτροπής
Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς
Κρατούμενους στην Τουρκία και το
Κουρδιστάν, οι οποίοι μετρούν
ήδη 110 νεκρούς από την ηρωική απεργία
πείνας για τα «λευκά κελιά».
Παράλληλα, συμμετείχε ενεργά στις
δραστηριότητες του ΔΡΑΣΕ
και της Πρωτοβουλίας
Αγώνα.
Ο Ταϊλάν
συνελήφθη στην προσπάθειά του να
βοηθήσει τρεις προσφάτως
απελευθερωθέντες απεργούς πείνας
που ήρθαν στην Ελλάδα για να
ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Για το λόγο
αυτό, «έφαγε» ήδη ποινή 12μηνης
φυλάκισης. Όπως όμως ανακοινώθηκε
αργότερα, στα χέρια των ελληνικών
αρχών υπήρχε εδώ και καιρό ένταλμα
σύλληψής του από τις γερμανικές
αρχές ( ο ίδιος έχει γερμανικό
διαβατήριο, το οποίο μάλιστα είχε
ανανεώσει πριν από έξι μήνες, χωρίς
τότε να προκήψει πρόβλημα) ως «υπόπτου
συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση
και (…) συνομωσία για φόνο» (!) με
αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει άμεσα
την απειλή έκδοσής του στην Γερμανία,
φυσικά για πολιτικούς λόγους.
Εφόσον η έκδοση δεν
αποτραπεί, θα είναι η πρώτη
ουσιαστικά φορά που συμβαίνει κάτι
τέτοιο στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό
αποδεικνύει, σε κάθε περίπτωση, τις
πραγματικές, αντιδραστικές
διαθέσεις που κρύβονται πίσω από τις
δήθεν φιλολαϊκές κορώνες της
κυβέρνησης της ΝΔ και το κλίμα
συναίνεσης του Καραμανλή με το ΠΑΣΟΚ
του Παπανδρέου.
Αλλά ας δούμε μαζί τι
συμβαίνει στην Τουρκία όπου η
απεργία πείνας μέχρι θανάτου των
αγωνιστών της γειτονικής χώρας
συνεχίζεται για τέταρτο χρόνο! Μέχρι
σήμερα έχουν πεθάνει 109 άνθρωποι! Το
ακούσατε;
Όπως διαβάζουμε στο
καινούργιο τεύχος του περιοδικού ΑΓΩΝΑΣ που εκδίδεται από την
οργάνωση DHKCμέλος της οποίας είναι
και ο ΤΑΪΛΑΝ «Για
να κατανοήσει κάποιος, γιατί
συνεχίζεται ακόμη η αντίσταση αυτή,
πρέπει να καταλάβει την επιθετική
πολιτική του ιμπεριαλισμού, που
στρέφεται κατά όλων των λαών της γης.
Ο ιμπεριαλισμός και η ολιγαρχία της
Τουρκίας σκόπευσαν με τα λευκά κελιά
να πνίξουν τις φωνές των πολιτικών
κρατούμενων που δεν έσκυβαν το
κεφάλι τους ποτέ στους υπηρέτες του
ιμπεριαλισμού. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα
προσπαθούσαν να εκφοβίσουν όσους
εναντιώνονται.
Οι πολιτικοί κρατούμενοι της
Τουρκίας με τους αδιάκοπους αγώνες,
δίνοντας το αίμα και τη ζωή τους,
έγιναν ηρωικά πρότυπα της
αντίστασης. Έγιναν πηγή δύναμης από
όπου αντλούν όλοι οι αγωνιστές,
είναι σαν βαλβίδα εκτίναξης, σαν ένα
ωστικό κύμα. Γι’ αυτό το λόγο η
αντίδραση θα ήθελε να μπορέσει με
νύχια και με δόντια να τρομοκρατήσει
τους λαούς μας, εξοντώνοντας την
πηγή αυτή, που κυλάει συνεχώς. Για
τους ιμπεριαλιστές και τους
συνεργάτες τους ήταν εντελώς
αναγκαίο και σπουδαίο να στείλουν
ένα μήνυμα στους λαούς.
Το ζήτημα δεν ήταν οι συνθήκες της
κράτησης στις φυλακές, δηλαδή το
πρόβλημα δεν ήταν «πόσα τετραγωνικά
μέτρα, πρέπει να είναι τα λευκά κελιά».
Αν δεν έβρισκαν αντίσταση θα
συνέχιζαν με άλλες μορφές τις
επιθέσεις, όπως τα τυποποιημένα
ρούχα «ενόχων», την υποχρεωτική
εργασία και άλλα για να πτοηθούν και
να μετανιώσουν οι αγωνιστές.
ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΚΑΙ
ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΜΕ
ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ
ΠΙΣΤΗ
Με την αυγή του 2000, η ολιγαρχία είχε
ήδη αρχίσει να χτίζει τα λευκά κελιά
τύπου F(τα σχέδια των οποίων ήταν
φτιαγμένα από τους ιμπεριαλιστές).
Αυτό σήμαινε, πως οι πολιτικοί
κρατούμενοι έπρεπε να
προετοιμαστούν ενάντια σ’ αυτή τη
μεγάλη, καλά ενορχηστρωμένη επίθεση,
που πλησίαζε. Με απλές και
καθημερινές πράξεις δε θα ήταν
δυνατό να την αντιμετωπίσουν.
Χρειαζόταν μια διαρκής και
συγκλονιστική αντίσταση, να είναι
αποφασισμένοι να θυσιάσουν τις
ίδιες τους τις ζωές. Το αντίθετο θα
σήμαινε μια προδοσία. Στην αρχή της
αντίστασης υπήρχαν κάποιες
οργανώσεις που πίστευαν πως θα
κατάφερναν να νικήσουν με «άλλες
πράξεις», όμως, στη συνέχεια με τις
σφαγές, το αντιλήφθηκαν ότι ο μόνος
δρόμος είναι ο αποφασιστικός αγώνας
και άρχισαν να συμμετέχουν στην
απεργία πείνας. Κατά τη διάρκεια της
αντίστασης το καθεστώς πάσχισε και
πασχίζει να μην γίνουν δεκτά τα
αιτήματα των φυλακισμένων, κάνοντας
πολλές δολοπλοκίες. Προκειμένου να
κερδίσει χρόνο, αφού σχεδίασε την
προετοιμασία των σφαγών,
χρησιμοποίησε τους διανοούμενους
στα παιχνίδια του. Μετά τις σφαγές οι
διανοούμενοι θα ανακοίνωναν πως η
ολιγαρχία τους είχε εξαπατήσει με
ψέματα.
Μετά από τις σφαγές, πλάτυνε, αντί να
σταματήσει η αντίσταση, με άλλες
ομάδες που μπήκαν στην απεργία
πείνας μέχρι θανάτου. Και φούντωνε
και έξω από τους τοίχους των φυλακών.
Οι αγωνιστές χτυπούσαν αμείλικτα
την πολιτική της ντόπιας ολιγαρχίας
με την έγκριση από τις ΗΠΑ και την ΕΕ,
με τεράστια θέληση. Γι’ αυτούς τους
λόγους η αντίσταση, από τότε έχει
μετατραπεί σε έναν πόλεμο θέλησης.
Έτσι αντιστέκονται σ’ όλες τις
μορφές βίας, δηλαδή στην υποχρεωτική
σίτιση, που την εφάρμοζαν
αλυσοδένοντας τους αντιστεκόμενους
απ’ τα χέρια και τα πόδια στα
κρεβάτια τους. 500 άνθρωποι έμειναν
ανάπηροι απ’ αυτή τη μορφή βίας και
αυτό γίνεται σκόπιμα. Αλλά, οι
επιθέσεις δεν σταμάτησαν εκεί,
προχωρούσαν και στο νομικό επίπεδο,
με την ποινικοποίηση των εκδηλώσεων
συμπαράστασης και διαμαρτυρίας.
Όλες οι ειδήσεις, για την αντίσταση,
λογοκρίνονταν και απαγορεύονταν.
Μέσα από το νόμο, όσοι
ενεργοποιούνταν στην αντίσταση,
αντιμετώπιζαν τις πιο σκληρές
τιμωρίες και ποινές. Και έτσι
συνδικαλιστές, ολόκληρες
οικογένειες και άνθρωποι που
συμμετείχαν στον αγώνα για τα
ανθρώπινα δικαιώματα
καταδικάστηκαν με βαρύτατες ποινές.
Κάθε φορά που είχαν δράση, τους
επιτίθενταν συλλαμβάνοντας
εκατοντάδες και καταδικάζοντας τους
σε φυλάκιση. Όμως, παρά τις
δολοφονίες και τις βαναυσότητες,
καθώς τους έθαβαν ζωντανούς σε λευκά
κελιά – φέρετρα δεν μπορούσαν, όμως,
να κάμψουν την αντίστασή τους.
Έτσι άρχισαν να εφαρμόζουν την
πολιτική αποφυλάκισης σαν ρουσφέτι,
για να δωροδοκήσουν τους
αντιστεκόμενους. Όμως τίποτα δεν
κατάφεραν, αφού και πρώην
κρατούμενοι συνέχιζαν τον ίδιο
αγώνα και έξω από τα κελιά, για να
πέσουν κι αυτοί μάρτυρες. Και οι
οικογένειες των φυλακισμένων
πραγματοποιούσαν απεργία πείνας,
μπαίνοντας έτσι στην πρωτοπορία της
μάχης. Η συνοικία Κιουτσούκ
Αρμουτλού όπου οι συγγενείς έκαναν
απεργία, έγινε το κέντρο αγώνα, αν
και πολιορκημένο από την αστυνομία.
Ακόμα και τα λουλούδια που έφερναν
οι επισκέπτες, για να τιμήσουν τους
αντιστεκόμενους, οι αστυνομικοί τα
απαγόρευαν. Η συνοικία αυτή με τον
ηρωϊσμό των μανάδων και των
κοριτσιών έστειλε μήνυμα αγώνα και
πάλης σ’ όλο τον κόσμο.
Η απάντηση του καθεστώτος σ’ αυτόν
τον αγώνα, ήταν να επιτεθεί στις 5-13
Νοεμβρίου 2001 με αυτόματα και βόμβες,
καίγοντας σπίτια, δολοφονώντας 4
αγωνιστές και φυλακίζοντας με τη βία
19 άτομα, που μετά καταδικάστηκαν σε 12
χρόνια φυλάκισης ο καθένας.
Στην Τουρκία είναι συνηθισμένο
φαινόμενο οι κρατικές και
παρακρατικές δυνάμεις να κάνουν
καθημερινές επιθέσεις στους δρόμους
και μπροστά στα μάτια του κόσμου να
χρησιμοποιούν βία, ξυλοδαρμούς,
δολοφονίες. Η αστυνομία συνεχώς
κάνει εφόδους ενάντια σε
δημοκρατικούς φορείς. Για να
διαμαρτυρηθούν γι’ αυτές τις
φασιστικές ενέργειες τρεις
επαναστάτες – αγωνιστές, δένοντας
εκρηκτικά στο σώμα τους
αυτοθυσιάστηκαν, προκαλώντας έκρηξη,
σε ένα λεωφορείο με αστυνομικούς ή
καταφέρνοντας να φτάσουν μέσα σε
Αστυνομική Διεύθυνση στην
Κωνσταντινούπολη.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης τρεις
φυλακισμένοι, ακούγοντας την είδηση
για την επίθεση, αποφάσισαν να
πραγματοποιήσουν ύψιστη
διαμαρτυρία αυτοπυρπολούμενοι. Οι
πολιτικοί κρατούμενοι όταν τους
υπέβαλαν την υποχρεωτική σίτιση
μεταφέροντας τους στα νοσοκομεία,
θυσίασαν τις ζωές τους ενάντια στους
ιμπεριαλιστές-υποστηρικτές της
ολιγαρχίας, φωνάζοντας «Θα
πεθάνουμε, αλλά δε θα παραδοθούμε!».
Πρέπει
να τονιστεί εδώ ιδιαίτερα ότι η ΕΕ
και οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την πολιτική
του καθεστώτος και όσον αφορά τις
νομικές παραβιάσεις του. Γι’ αυτό το
λόγο ευρωπαϊκοί φορείς όπως το
παρατηρητήριο των βασανιστηρίων,
μετά από επίσκεψη στα λευκά κελιά,
ανακοίνωσαν ότι οι συνθήκες
φυλάκισης εκεί είναι κατάλληλες.
Ύστερα από προσφυγή των πολιτικών
κρατούμενων και των συγγενών τους
στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αυτό έδωσε
την απάντηση, ότι για να ανοιχτεί
φάκελος και να ξεκινήσουν οι
διαδικασίες για δίκη, πρέπει οι
πολιτικοί κρατούμενοι να
σταματήσουν την απεργία πείνας.
ΑΝΟΙΞΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΕΛΙΩΝ
ΤΥΠΟΥ D, ΣΕ ΥΠΟΓΕΙΑ
Με εκατοντάδες αποφάσεις σε
συνεργασία με τις ΗΠΑ και ΕΕ,
αποφάσισαν να βρουν νέες μεθόδους,
για να κάμψουν την αντίσταση. Έτσι
εφεύραν μια νέα μορφή φυλακής τον
τύπο D, υπόγεια, «μοντέρνα» κελιά
χωρίς φως, προσπαθώντας να λυγίσουν
τους αγωνιστές. Υπήρχαν κάποιοι, που
δεν ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν
την εξόντωση και έτσι σταματώντας
την απεργία πείνας, έπαψαν να κάνουν
αντίσταση. Αυτή η πράξη τους, έδωσε
δύναμη στο κράτος. Αν και είχαν πει,
ότι θα έβρισκαν άλλους τρόπους
αντίστασης, δεν έκαναν τίποτα, παρά
μόνο γραπτές καταγγελίες.
Εκτός απ’ αυτούς και κάποιοι άλλοι
δεν συμμετείχαν καθόλου στον αγώνα,
και μάλιστα όταν έγιναν οι σφαγές
στις 19-22 Δεκεμβρίου 2000. Ούτε τότε δεν
αντιστάθηκαν οι πολιτικοί
κρατούμενοι του PKK, γιατί δεν ήθελαν να
έρθουν σε σύγκρουση με το καθεστώς.
Αλλά μετά τις σφαγές, οι θάλαμοι όπου
βρίσκονταν μέλη του ΡΚΚ,
μετατράπηκαν σε μικρότερα κελιά και
το 2003 φτιάχτηκαν τα τύπου D, όπου άρχισαν να τους μεταφέρουν
μαζικά. Όμως ακόμα και τώρα δεν
υπάρχει από μέρους τους καμιά μορφή
μαχητικής αντίστασης…
Για να νικήσουμε πρέπει να είμαστε
σταθεροί και αποφασιστικά να έχουμε
μια επαναστατική, αγωνιστική,
συλλογική γραμμή, για να
κατακτήσουμε τα δικαιώματά μας.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ «ΑΓΩΝΑ»
Στις 31-3-2004 στη Δράμα συνελήφθησαν
τέσσερις αγωνιστές. Οι τρεις ήταν
απεργοί πείνας, πολιτικοί
κρατούμενοι στις φυλακές της
Τουρκίας. Το κράτος της Τουρκίας
τους αποφυλάκισε για ένα μικρό
χρονικό διάστημα επειδή παρουσίασαν
ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία
τους, με σκοπό να τους ξαναστείλει
στις φυλακές. Αυτοί οι αγωνιστές
ήρθαν στην Ελλάδα να ζητήσουν
πολιτικό άσυλο. Στη Δράμα, λόγω των
προβλημάτων τους, ζήτησαν βοήθεια
και ο Σινάν Μποσκούρτ προσφέρθηκε να
τους βοηθήσει. Εκεί συνελήφθησαν.
Ο Σινάν Μποσκούρτ, γνωστός σε όλο το
συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα,
γνωστός για την προσφορά του στα
κινήματα για τα ανθρώπινα
δικαιώματα , είναι εκπρόσωπος της
Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους
Πολιτικούς Κρατούμενους στην
Τουρκία και το Κουρδιστάν, μέλος της
διοίκησης του συλλόγου Κ.Α.Π.Α. (Κέντρο
Αγωνιστικής Πολιτιστικής και
Αλληλεγγύης των λαών της Ελλάδας και
της Τουρκίας ). Αυτή τη στιγμή
βρίσκεται στις φυλακές Κομοτηνής.
Ο Σινάν Μποσκούρτ έχει γεννηθεί στην
Γερμανία και έχει γερμανική
υπηκοότητα. Η Γερμανία ζητά την
έκδοσή του για την
αντιϊμπεριαλιστική και
αντιφασιστική πρακτική του. Ο Σινάν,
όπως και στην Ελλάδα έτσι και στην
Γερμανία, συμμετείχε σε πορείες για
τις δημοκρατικές και κοινωνικές
ελευθερίες. Τον διακρίνουν τ’
ανθρωπιστικά ιδανικά, οι αξίες της
αλληλεγγύης, της συμπαράστασης και
της συλλογικότητας. Ο Σινάν είναι
Κούρδος. Εδώ και έξι χρόνια
βρίσκεται στην Ελλάδα. Στο διάστημα
αυτό επισκέφτηκε αρκετές φορές την
Γερμανία χωρίς να υπάρξει κανένα
απολύτως πρόβλημα, όπως και τη
Γερμανική πρεσβεία για ανενέωση του
διαβατηρίου του, πάλι χωρίς πρόβλημα.
Η σύλληψη αυτή εντάσσεται στο
πλαίσιο της αντιτρομοκρατικής
εκστρατείας που έχει εξαπολύσει η Ε.Ε.
και της εφαρμογής του
ευρωτρομονόμου και του ευρωπαϊκού
εντάλματος σύλληψης.
Η Επιτροππή Αλλληλεγγύης για τους
Πολιτικούς Κρατούμενους στην
Τουρκία και το Κουρδιστάν και το
Συντονιστικό Φορέων και Οργανώσεων
για την απελευθέρωση και την μη
έκδοση του Σινάν Μποσκούρτ που
συγκροτήθηκε καλούν την ελληνική
κυβέρνηση:
Να απελευθερωθεί άμεσα ο Σινάν
Μποσκούρτ.
Να σταματήσει κάθε δίωξη εναντίον
του.
Να μην εκδοθεί στην Γερμανία.
Καλούμε σε:
Παράσταση διαμαρτυρίας στο
Υπουργείο Δικαιοσύνης την Δευτέρα 5
Απριλίου στις 11.00 π.μ.
Συνέντευξη Τύπου στον Δικηγορικό
Σύλλογο Αθήνας την Τρίτη 6 Απριλίου
στη 1.00 μ.μ.
Παράλληλα, καλούμε τον Ελληνικό λαό
να εκφράσει μαζικά την αλληλεγγύη
του την ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ στη
συγκέντρωση που διοργανώνουμε στα
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ στις 6.00 μ.μ.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ
ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑΝ ΜΠΟΣΚΟΥΡΤ