ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ   ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗ

ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !

Σήμερα αποχαιρετίσαμε το Γιάννη μας!

«Υπήρχε όμως και η ευχάριστη πλευρά των βροχών. Για σκεφτείτε, πόσοι άνθρωποι γνωρίστηκαν κάτω από ένα υπόστεγο, περιμένοντας να κοπάσει η βροχή. Πόσοι δε μοιράστηκαν το ίδιο μεταφορικό μέσο ή την ίδια ομπρέλα, ερχόμενοι έτσι ο ένας κοντά στον άλλο. Πόσοι δε χρησιμοποίησαν τη βροχή για να κάνουν ή να αναβάλλουν κάτι, λέγοντας ‘που να τρέχεις τώρα’ ή ‘μου ήταν αδύνατο με τέτοια βροχή’. Για να μην πούμε και πόσα ποιήματα ή τραγούδια εμπνεύστηκαν οι καλλιτέχνες λόγω βροχής. Αλλά σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι δεν ευχαριστούσαν τον Βροχοποιό.» (Διαβάστηκε από συντρόφους του πάνω από το ανοιχτό μνήμα)

Ήταν εκεί σύντροφοι γνωστοί και άγνωστοι. Νέοι και ηλικιωμένοι. Παλαίμαχοι και «άγουρα» νιάτα» με τις γροθιές σφιγμένες. Με τη σιγουριά στα πρόσωπά τους ότι τίποτα δεν τέλειωσε. Ότι τα ιδανικά για τα οποία πάλεψε ανυποχώρητα ο Γιάννης θα βρουν δικαίωση. Οι κόκκινες και μαυροκόκκινες σημαίες της Επανάστασης και του Αυριανού Κόσμου που Έρχεται να υποκλίνονται στο νεκρό παλικάρι. Και ο ήλιος κρύφτηκε από ντροπή όταν το φέρετρο κατέβαινε στο μνήμα. Για ν’ ανατείλει όταν οι Γιάννηδες αυτού του κόσμου τον κάνουν φωτεινό σαν την ψυχή τους.

Μόνο τα ΜΜΕ δεν ήταν εκεί. Αυτά που τον σπίλωσαν. Που έριξαν το δηλητηριό τους πιστά στις προσταγές της εξουσίας. Εκτός από μικρές εξαιρέσεις κάποιων δημοσιογράφων που στάθηκαν και στέκονται με αξιοπρέπεια στο λειτούργημά τους.

Ο Γιάννης μας έφυγε. Μα δεν ακούστηκε ούτε ένα αντίο! Γιατί είναι πράγματι, παράλογο να λες αντίο σ΄ αυτόν που έρχεται

*   *   *

Στον ύπνο του έσβησε την Τετάρτη το βράδυ αιφνιδιαστικά και απροειδοποίητα από παθολογικά αίτια, σε ηλικία 47 ετών, ο Γιάννης Μπουκετσίδης, ο «συνήθης ύποπτος», ένας κοινωνικός αγωνιστής, ένας σύντροφος που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι στην εξουσία και στη βία της. 

H είδηση έπεσε σαν κεραυνός ανάμεσά μας και μας φάνηκε για κακόγουστο αστείο. Όμως ήταν αλήθεια. Ο Γιάννης Μπουκετσίδης, ο γνωστός κοινωνικός αγωνιστής, ο "συνήθεις ύποπτος" που αντιμετώπισε τις σκευωρίες και τις αθλιότητες της εξουσίας με αξιοπρέπεια είχε φύγει από κοντά μας!

Ο ίδιος δεν ήθελε να τον αποκαλούν έτσι, όμως, επί μιάμιση σχεδόν δεκαετία οι αστυνομικές αρχές τον είχαν ως μία από τις πρώτες «επιλογές» τους. Και πάντα υποχρεώνονταν να τον αφήσουν ελεύθερο. Από τις αρχές του '80, ο Γιάννης Μπουκετσίδης, ο αναρχικός από τις εργατογειτονιές του Πειραιά, συλλαμβανόταν τακτικά, χωρίς να καταδικαστεί ούτε μία φορά. Σε δύο περιπτώσεις διεκδίκησε την ελευθερία του με δραματικές απεργίες πείνας, οι οποίες δεν άφησαν αλώβητη την υγεία του. Αλληλέγγυος, πάντοτε, στους διωκόμενους, έσπευδε να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης, καθώς γνώριζε από πρώτο χέρι τις μεθόδους με τις οποίες «έκλεινε» τις υποθέσεις της η αντιτρομοκρατική. Η τελευταία του κατάθεση, στον Κορυδαλλό, για την υπόθεση της «17 Νοέμβρη» κατέληξε με τη βίαιη έξωσή του από την αίθουσα. Ο Γιάννης Μπουκετσίδης είχε δύο παιδιά.

Καλό ταξίδι σύντροφε. Από εκεί που Θάσε θα δεις μια μέρα το όραμά σου να γίνεται πραγματικότητα. Θα σε θυμόμαστε για πάντα.

Σ’ αποχαιρετούμε δίνοντάς σου την υπόσχεση ότι ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

Παρακάτω σαν φόρο τιμής δημοσιεύουμε την κατάθεση του Γ. Μπουκετσίδη στη δίκη για τη «17Ν» και στη συνέχεια τρία άρθρα που δημοσιεύθηκαν το 1991 στην εφημερίδα ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ όταν ο Γιάννης έδινε μάχη με το κράτος και τις σκευωρίες του, και το 1993 στο βιβλίο  «ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ».

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ. ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ Γ. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ «17Ν»

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας είπα ότι δεν είναι εδώ ο κ. Βασιλακόπουλος. Να έρθει ο κ. Μπουκετσίδης Ιωάννης. Θα ορκιστείτε;

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Θα ορκιστώ στην τιμή και στη συνείδησή μου ότι θα πω την αλήθεια, όσο δυσάρεστη και αν είναι σε ορισμένους.

Σ. ΦΥΤΡΑΚΗΣ: Πώς γνωριστήκατε με τον κ. Σερίφη, τί μπορείτε να πείτε για την προσωπικότητά του, τη δραστηριότητά του την πολιτική, τη συνδικαλιστική και τη δραστηριότητά του ως εργάτη και πείτε και τις δικές σας εμπειρίες εκεί γιατί είστε σχετιζόμενος με αυτά τα ζητήματα.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Η ιστορία μου με τον Γιάννη Σερίφη είναι μια ιστορία διαρκών εμπλοκών με τη δικαιοσύνη και με τους διωκτικούς μηχανισμούς. Έχουμε επιλέξει ο ένας τον άλλον και είμαστε φίλοι και σύντροφοι από πάρα πολλά χρόνια. Εγώ προσωπικά τον έχω φίλο μου επειδή δεν είναι καλό παιδί. Καθόλου καλό παιδί, επειδή ακούω πολλούς μάρτυρες να βεβαιώνουν για το αντίθετο.

Τον έχω φίλο μου γιατί δεν είναι καλό παιδί, με την έννοια ότι αν με τον όρο <<καλό παιδί>> εννοούμε έναν ο οποίος είναι πειθήνιος με σκυμμένο το κεφάλι απέναντι στην εξουσία και σε όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν γύρω του, τέτοιους φίλους δεν έχω. Τον Γιάννη Σερίφη τον επέλεξα ως ένα σύμβολο της αντίστασης απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, ως έναν άνθρωπο με ένα άλλο ήθος, ως έναν άνθρωπο ο οποίος δεν διακατεχόταν από τις τρέχουσες αξίες αυτές, να κυνηγά το χρήμα, την προσωπική ανέλιξη και όλα αυτά τα πράγματα.

Επέλεξε και ανάλωσε τη ζωή του μέσα σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και γι αυτό ήταν φίλος μου και με αυτή την έννοια καθόλου παιδί ως προς την εξουσία. Η αρχή της εμπλοκής της δικής μου με παρόμοιες υποθέσεις ξεκινά από το 1979, όταν με συνέλαβαν για τον εμπρησμό μιας Εφορίας που έγινε μία ώρα μετά τη σύλληψή μου απ΄ ότι αποδείχθηκε δικαστικά μετά τρία χρόνια δικαστικού αγώνα. Συνελήφθηκα λοιπόν για μια Εφορία που κάηκε μία ώρα μετά τη σύλληψή μου, βασανίστηκα με φάλαγγα επί μία εβδομάδα, κατακρατήθηκα παράνομα στην Ασφάλεια του Πειραιά χωρίς να ανακοινώνει η Ασφάλεια το όνομά μου.

Δεν υπέγραψα καμία κατάθεση και καμία ομολογία για κάτι το οποίο δεν είχα κάνει. Δε θέλω να κάνω το παλικάρι, δε θέλω να δηλαδή ότι θα άντεχα τα βασανιστήρια όσο και να διαρκούσαν, δεν ξέρω δηλαδή εάν συνεχίζονταν τα βασανιστήρια για μια ακόμα εβδομάδα, αν θα υπέκυπτα ή όχι και με αυτή την έννοια δε θέλω να ψαύσω αυτούς οι οποίοι υπέκυψαν σε πιέσεις πολύ πιο σκληρές από τις δικές μου. Διότι ναι μεν τον σωματικό πόνο μπορείς να τον ελέγξεις, τουλάχιστον ως κάποιο σημείο, αλλά τα ψυχοφάρμακα, τον εκβιασμό, τις απειλές και όλα αυτά τα πράγματα δε ξέρω τα όρια της αντοχής του καθενός για να πω <<γιατί αυτός μίλησε και εγώ δεν μίλησα>> κτλ.

Δεν είμαι καθόλου βέβαιος και δεν κάνω το παλικάρι ότι δεν θα ομολογούσα κάποια στιγμή αν συνεχίζονταν αυτά. Ευτυχώς, άντεξα μέχρι εκεί που διήρκεσε αυτή η ιστορία.

Όταν με ρωτούσαν και στο Δικαστήριο τότε για την Εφορία και οι δημοσιογράφοι και διάφοροι, <<καλά ρε παιδί μου, γιατί εσένα για την Εφορία; Γιατί να σου στήσουν αυτή τη σκευωρία; Τί είσαι εσύ δηλαδή;>> έλεγα γιατί είμαι αναρχικός κτλ. <<Καλά, ο μόνος είσαι; Γιατί δεν διάλεγαν έναν άλλον;>> Ήταν ανεπαρκείς οι εξηγήσεις μου κατά την κρίση τους και καθόλου πειστικές. Δεν είχα όμως τί άλλο να απαντήσω και δεν έβρισκα κανέναν άλλον λόγο.

Πέντε χρόνια αργότερα και αφού αθωώθηκα, ανακάλυψα τί είχε συμβεί: Όταν με συνέλαβε η Ασφάλεια του Πειραιά για τον εμπρησμό της Εφορίας, είχε μία συνεργασία με τον πράκτορα των Υπηρεσιών της, τον Ντάνο Κρυστάλλη ο οποίος πληροφορήθηκε την σύλληψή μου από την Ασφάλεια του Πειραιά και όντας συνεργαζόμενος και με την ασφάλεια της Αθήνας, έδωσε το όνομά μου ως υπόπτου για τον εμπρησμό στην Ασφάλεια της Αθήνας. Η Ασφάλεια της Αθήνας το έδωσε στην ΥΠΕΑ και η ΥΠΕΑ το έστειλε ξανά στην Ασφάλεια του Πειραιά, με αποτέλεσμα η Ασφάλεια του Πειραιά να έχει δύο δεδομένα: ότι συλλάβαμε τον ύποπτο κι έχουμε και μια επιβεβαίωση από αξιόπιστη πηγή που μας έρχεται από την ΥΠΕΑ, ότι αυτός ενέχεται στον εμπρησμό. Είχαν και διασταύρωση δηλαδή.

Όλο αυτό ήταν ένα παιχνίδι των Υπηρεσιών οι οποίες παγίδευσαν εν μέρει και τον διωκτικό μηχανισμό της αστυνομίας και τη δικαιοσύνη και από τη βεβαιότητα ότι εδώ έχουμε να κάνουμε σίγουρα με τον δράση του εμπρησμού και επειδή εκείνη την περίοδο είχαν γίνει πάρα πολλές σκευωρίες οι οποίες είχαν αρχίσει να εξελίσσονται σε φιάσκα δημόσια, όπως η υπόθεση της Λαϊκής Εξουσίας με τον κ. Ζηρίνη και άλλους κατηγορούμενους, όπως η υπόθεση με την χήρα του Κασίμη στα Χανιά και τον Οικονομέα κτλ., είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται αυτές οι υποθέσεις ως φιάσκα της αστυνομίας.

Πιεσμένοι λοιπόν στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης να παρουσιάσουν έργο ότι δεν είναι φιάσκα, τους έπεσα ως μάνα εξ ουρανού. Ότι <<η Ασφάλεια Πειραιώς θα σας ανακοινώσει σε λίγες μέρες την εξάρθρωση της τρομοκρατικής Οργάνωσης, που θα τρίβετε τα μάτια σας>>. Και είχαν βασίσει όλη τους τη βεβαιότητα στις πληροφορίες που είχαν, στο γεγονός ότι ήμουν 24 χρονών και θα με βασάνιζαν και ότι τί θα έκανα; Θα ομολογούσα.

Διαβεβαίωναν λοιπόν την αποκάλυψη Οργάνωσης και στο τέλος έστειλαν έναν κατηγορούμενο για εμπρηστή και αυτός χωρίς ομολογία. Τρία χρόνια αργότερα αθωώθηκα διότι αποδείχθηκε ότι η Εφορία κάηκε πολύ αργότερα από τη σύλληψή μου.

Κάθισα προφυλακισμένος εφτάμιση μήνες, έκανα δύο εξαντλητικές απεργίες πείνας μαζί με τον σύντροφο και συναγωνιστή μου τότε και μακαρίτη πια Γιάννη Σκανδάλη και τον Φίλιππα Κυρίτση. Δεν είχαμε άλλο τίποτα να προτάξουμε παρά την ίδια την υγεία μας απέναντι στην αυθαιρεσία την οποία είχαμε υποστεί. Απεμπλάκηκα από την υπόθεση της Εφορίας, υπήρχε μια έκθεση ιατροδικαστική που απετέλεσε καταπέλτη κατά των διωκτικών μηχανισμών από τον ιατροδικαστή Πειραιώς, οδηγήθηκα στην υπόθεση του βασανισμού μου από την Ασφάλεια Πειραιά στο δικαστήριο δύο μέρες πριν την παραγραφή της, στην πενταετία δηλαδή, δύο μέρες μόλις πριν την παραγραφή, μετά από παρέμβαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Διότι εκεί υπήρχαν μια σειρά συμβούλια, αυτοπρόσωπες εμφανίσεις δική μου και του αντιδίκου μου, ξανά αναιρέσεις στον Αρειο Πάγο, επιστροφή ξανά στον Πειραιά στα συμβούλια, νέα βουλεύματα μέχρι να φτάσουμε με τα χίλια βάσανα στην παραπομπή η οποία σας είπα έγινε δύο μέρες πριν την παραγραφή. Ώστε έφτασα στο ακροατήριο και επιβλήθηκε ποινή τεσσάρων μηνών στο πρώην Αστυνομικό Διευθυντή Πειραιά, τον κ. Ιωάννη Γιαννούλη.

Στη διάρκεια αυτής της περιπέτειας έχω να σας επισημάνω μόνο δύο πραγματάκια για να δούμε την αξιοπιστία των διωκτικών μηχανισμών και ιδιαίτερα όταν αυτοί οι διωκτικοί μηχανισμοί εγείρουν και υποψίες για συμμετοχή σε μια σειρά ανομίες. Όταν λοιπόν εγώ κλήθηκα σε ένα συμβούλιο με αυτοπρόσωπη εμφάνιση να κάνω με τον αντίδικό μου, ο τότε συνήγορός μου πέρασε από την Ασφάλεια Πειραιά και ζήτησε από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας μία βεβαίωση για το ποιοι συνόδευαν τον κ. Μπουκετσίδη στο ανακριτικό γραφείο τότε.

Επειδή είχαν περάσει χρόνια ο Αξιωματικός Υπηρεσίας του λέει <<επειδή έχουν καθαρογραφεί αυτά, πάρε το πρωτότυπο της σελίδας>> και του έδωσε το πρωτότυπο της σελίδας γιατί στη μήνυσή μου είχα αναφέρει ότι ο ένας από τους αστυνομικούς που συμμετείχε στον βασανισμό μου με συνόδευε και στον ανακριτή την τάδε ημερομηνία. Πήραν λοιπόν αυτό το χαρτί από το πρωτότυπο βιβλίο που κρατά η Ασφάλεια και το εμφάνισε στο Συμβούλιο ο συνήγορός μου.

Εκεί αποκαλύφθηκε το εξής: Με παραγγελία του Εισαγγελέα που είχε δοθεί στην Ασφάλεια να μας δώσει η Ασφάλεια του Πειραιά τα στοιχεία των αστυνομικών που συνόδευαν τον τότε κρατούμενο και τώρα μηνυτή στον ανακριτή, για να διαπιστώσουμε ποιος είμαι που συμμετέχω στον βασανισμό, εκεί αποκαλύφθηκε στα μάτια όλου του Δικαστικού Συμβουλίου, ότι άλλα στοιχεία είχε το πρωτότυπο βιβλίο της Ασφάλειας και άλλα μας διαβεβαίωνε ο κατηγορούμενος για τους βασανισμούς που ήταν και υπεύθυνος να εκδώσει τη βεβαίωση.

Είχαμε μία ψευδέστατη βεβαίωση, οφθαλμοφανέστατη. Μετά απ΄ αυτό συνέβη το εξής: Διαβεβαίωνε ο Αστυνομικός Διευθυντής του Πειραιά ότι ο κρατούμενος δεν βασανίστηκε από άντρες της Ασφάλειας, αλλά αυτοτραυματίστηκε στο κελί του για να συκοφαντήσει την αστυνομία την οποία σφόδρα μισεί, διότι είναι αναρχικός κτλ. Τότε του έγινε η ερώτηση πώς αυτοβασανίστηκε. Λέει <<στα κάγκελα της πόρτας του κελιού>>, τα οποία είναι από πάνω μέχρι κάτω, χτύπαγε τα πέλματά του για να αυτοτραυματιστεί.

Περιγράφω την πόρτα του κελιού στο οποίο ήμουν, δεν είχε κάγκελα, ήταν μασίφ λαμαρίνα από πάνω μέχρι και κάτω. Και τελειώνει εκεί το ζήτημα. Ένας ανακριτής, ένας έντιμος δικαστής, μας είπε -στο συνήγορό μου- <<θα σας ειδοποιήσω εντός των ημερών και θέλω σε χρόνο dt να είστε στο γραφείο μου>>. Ανησυχήσαμε γιατί δεν ξέραμε τί μας ετοιμάζουν, είχαμε μια καψυποψία ότι κάτι πάνε να κάνουν επειδή δεν τους βγήκε καλά στο συμβούλιο η ιστορία.

Όντως, κατεβαίνουμε στο γραφείο του στον Πειραιά και μου λέει <<κύριε Μπουκετσίδη αγνοώ αυτά που διαβάζω ότι είστε αναρχικός, εμένα με ενδιαφέρει η αλήθεια και αν οι καταγγελίες που έχετε κάνει είναι αληθείς θα κάνω το παν για να το αποδείξω. Αν όμως έχετε πει ψέματα, δεν πρόκειται να τη γλιτώσετε>>. Λέω <<γιατί με καλέσατε εδώ;>> Λέει <<θα πάμε τώρα με τη γραμματέα μου και θα κάνουμε έφοδο στην αστυνομική διεύθυνση Πειραιά. Θα μπούμε με βάση την κατάθεση που έχετε δώσει και τις περιγραφές του κελιού, που βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την κατάθεση του μηνυόμενου να δούμε ποιος λέει αλήθεια.

Πάμε στην Ασφάλεια Πειραιώς και διαπιστώνουμε αυτά τα οποία είχα καταθέσει και καταρρίπτεται ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ο οποίος ήταν σας λέω αστυνομικός διευθυντής. Κάποιοι όμως πίστευαν ότι δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί δικαστής που να σηκώσει το ανάστημά του απέναντι στην Αστυνομική Διεύθυνση και να μπει να κάνει έφοδο για να διαπιστώσει την αλήθεια.

Μου εξήγησε λοιπόν ο ανακριτής στο δρόμο ότι <<είμαι γιος έντιμου Αξιωματικού των Σωμάτων Ασφαλείας και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν Γιαννούλη να αμαυρώνει τη μνήμη του πατέρα μου>>. Αυτό είναι ένα λαμπρό παράδειγμα ενός έντιμου δικαστή αλλά δείτε τη συνέχεια που είναι ακόμα πιο συγκλονιστική: Δύο μέρες μετά, ο Προϊστάμενός του του αφαίρεσε τη δικογραφία και τον έστειλε με μετάθεση στη Σύρο.

Θέλω να πω ότι το προσωπικό ήθος δε σώζει πάντοτε τα πράγματα, τα σώζει προς στιγμήν. Υπάρχει ένας μηχανισμός τα οποία τα επαναφέρει στη θέση τους...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορεί να μεταθέσουν Προϊστάμενο, μέχρι τα ακούγαμε ασμένως, αλλά τώρα τα άλλα.....

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Να σας παραπέμψω και σε δήλωση του Ματαρίδη ο οποίος σε μια παρέμβασή μου τηλεοπτική είχε πει ότι ο κ. Μπουκετσίδης γνωρίζει πολύ καλά ότι για να βρει το δίκιο του έχουν διωχθεί δικαστικοί και το έχει πει δημόσια ο Πρόεδρος τότε της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούστε, δεν διώκεται ο δικαστής. Κάποτε, δεν ξέρω αν θυμάστε την υπόθεση ΜΙΝΙΟΝ-ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΥ. Εγώ δεν τις κράτησα τις κοπέλες καθόλου, τις έδιωξα. Παρ΄ όλα αυτά όμως, ποτέ κανένας δεν μου είπε τίποτα.....

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Παράγοντες της Πολιτικής Αγωγής που τους έχω δει στα κανάλια λένε ότι πιεστήκατε και εκβιαστήκατε από τον Βαγγέλη Γιαννόπουλο και μας αφήσατε. Έχω δει επανειλημμένως στα κανάλια να σας μέμφονται γιατί υποκύψατε στις πιέσεις του Βαγγέλη Γιαννόπουλου και αφήσατε τις αδερφές Τσαγγαράκη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτά δεν είναι ακριβή, ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος ήταν Αντιπολίτευση τότε. Πιεστήκαμε από την Αντιπολίτευση; Και τότε οι μηχανισμοί που λέτε εσείς, οι δικοί μας, δεν έπρεπε να με μεταθέσουν κι εμένα ωραία-ωραία; Ωραία είναι τα σενάρια και τα παραμύθια, μ΄ αρέσουν, αλλά θέλω να πούμε για τον κ. Σερίφη. Τί άνθρωπος είναι, τί δράση είχε.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, επειδή ήσαστε στην υπόθεση με τα πολυκαταστήματα που ήμουν κατηγορούμενους κι επειδή όντως μας αφήσατε ελεύθερους και μετά από ένα μήνα μας απαλλάξατε με βούλευμα.....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν σας απαλλάξαμε με βούλευμα, έπαψε προσωρινά η δίωξη. Επειδή αυτά όμως δεν μας ενδιαφέρουν κι επειδή εμείς δεν είμαστε <<καπελωμένοι>>, θέλω να μου πείτε για τον κ. Γιάννη Σερίφη.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Θα σας πω για τον Σερίφη, αλλά θα δούμε τώρα την αξιοπιστία των διωκτικών μηχανισμών όταν καταθέτουμε κάποια στοιχεία εδώ και μέσα από ποιες μεθοδεύσεις τα φτιάχνουν αυτά τα πράγματα, για να δούμε πόση βαρύτητα έχουν τα στοιχεία σε βάρος του Σερίφη και του κάθε Σερίφη εδώ σ΄ αυτή τη Δίκη.

Καλώς κάνατε λοιπόν και μας αφήσατε ελεύθερους και δεν μας προφυλακίσατε, αδίκως βέβαια τον έναν, εν πάση περιπτώσει όμως εσείς κάνατε την εγχείρηση και πέτυχε, αλλά ο ασθενής πέθανε. Γιατί ο πατέρας των αφών Τσαγκαράκη αυτοκτόνησε μετά τον διασυρμό των κοριτσιών του, ύστερα από όλη αυτή τη λαίλαπα του Τύπου εναντίον της Ευαγγελίας και Λίζας Τσαγκαράκη. Αυτό βέβαια θα μου πείτε δεν είναι δική σας δουλειά και δεν είχατε καμία αρμοδιότητα. Αλλά εκείνη την εβδομάδα που έβγαιναν τα πρωτοσέλιδα, τη θυμάμαι και την ξανάζησα με την κα Σωτηροπούλου όταν την έβλεπα να κλειδαμπαρώνεται με το ανήλικο παιδί της για να προστατευθεί από την καταδιωκτική μανία των Κακαουνάκηδων.

Ξαναθυμήθηκα όλη εκείνη την τραγική εβδομάδα που μας βγάλατε σαν τέρατα στην ελληνική κοινωνία. Και ξέρετε σήμερα πολύ καλά και εσείς και εγώ, ότι χρόνια μετά, αποκαλύφθηκε ποιος είχε κάνει τελικά τους εμπρησμούς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιος; Για πείτε το.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Ονόματα δεν θα πω για κανέναν, αλλά τα έχετε διαβάσει και τα έχει δει κι εσείς όπως τα διαβάζω κι εγώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, για πείτε ποιοι.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Να επανέλθω στο σημείο που είχα μείνει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για τον κ. Σερίφη με ενδιαφέρει εμένα.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Σε όλη αυτή τη δικαστική διαδρομή ο Σερίφης ήταν συμπαραστάτης μου και ήμουν συμπαραστάτης του. Επίσης έχω να σας πω ότι όταν ένα μήνα μετά την αποφυλάκισή μου, δύο μήνες, από την Εφορία, έγινε η υπόθεση με τα πολυκαταστήματα. Λίγους μήνες, έναν, δύο, τρεις. Σήμερα διαβάζω στα βιβλία που κυκλοφορούν κατά κόρον, ότι ο βασικός λόγος της εμπλοκής όλης αυτής της παρέας για τα πολυκαταστήματα ήταν το γεγονός ότι η Ευαγγελία Τσαγκαράκη με είχε επισκεφθεί στις φυλακές Κορυδαλλού όταν εκρατούμην ως ύποπτος για τον εμπρησμό της Εφορίας της Νίκαιας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε εσάς.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Σε μένα. Όντως μου είχε κάνει επισκεπτήριο και όντως, χρόνια μετά έμαθα ότι ο κ. Κρυστάλλης κρυβόταν πίσω απ΄ όλη αυτή την ιστορία. Αυτός έδινε τα ψευδή δεδομένα στις Διωκτικές Αρχές και παγίδευε και εσάς και την ελληνική κοινωνία με χαλκευμένα στοιχεία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είδατε όμως, το φαγητό όταν δεν είναι σωστό δεν το τρώμε. Και τον κ. Σερίφη τον απαλλάξαμε, και εσάς όπως είδατε. Το κακομαγειρεμένο φαγητό δεν το τρώμε. Τα Δικαστήρια θέλουν πλήρη απόδειξη. Το ότι απαλλάσσεται κάποιος, έχει το τεκμήριο βέβαια αθωότητος. Αλλά, ξέρετε, μπορεί να στήνουν αυτοί φάκες όπως λέτε, αλλά υπάρχουν ποντικάκια πολύ πονηρά που τις περνάνε τις φάκες και μάλιστα τρώνε και το τυρί.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Δεν ξέρω αν είστε γάτα ή ποντικός, θα το δούμε, εγώ ξέρω ότι σας έριξαν ένα τυρί ο κ. Γιαννακούρης ας πούμε στην υπόθεση αυτή με τα αποτυπώματα του Τζωρτζάτου, τα οποία γνωρίζω καλύτερα από τα δικά μου και διαπιστώνω ότι δεν υπήρχε καμία έκθεση δακτυλικών αποτυπωμάτων, διαπιστώνω ότι έστειλαν ένα σκουπίδι αντί για αποτύπωμα την πρώτη φορά, διαπιστώνω ότι μετά από δύο αιτήσεις της Υπεράσπισης έστειλαν ένα δεύτερο σκουπίδι.....

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Πού τα ξέρετε αυτά;

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Θα σας δώσω απάντηση, 14 από τα 15 σημεία ταυτοποίησης δεν ανταποκρίνονται, τα 4 δεν είναι ευκρινή και τα υπόλοιπα 10 δεν ανταποκρίνονται. Δεν μπορεί να στέλνουν με δόσεις τα στοιχεία οι διωκτικοί μηχανισμοί ανάλογα με την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να αναπροσαρμόζουν την τακτική τους. Δεν μπορεί να στέλνουν αποτυπώματα χωρίς εκθέσεις και πραγματογνωμοσύνες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχω να πω κάτι στον κ. Χρυσικόπουλο: Λέγαμε ότι δεν υπάρχουν ειδικοί εμπειρογνώμονες, μήπως θέλετε να τον διορίσουμε τον κ. Μπουκετσίδη;

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Πριν από λίγες μέρες διάβασα δύο σελίδες άρθρο της κας Έφης Αμπατζή, καθηγήτρια Ιατροδικαστικής από το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης που υποστηρίζει την υπερασπιστική άποψη για τα αποτυπώματα. Σας έφερε εδώ ο κ. Παπαδάκης πλαστές σφραγίδες δακτυλικών αποτυπωμάτων του Τζωρτζάτου και διαβάζω ολόκληρο κεφάλαιο περί κατασκευής πλαστών σφραγίδων αποτυπωμάτων.

Τί απαντούν οι πραγματογνώμονες; Θα μας βεβαιώσει ο κ. Γιαννακούρης ο οποίος είναι ύποπτος για την κατασκευή, ότι δεν έγινε κατασκευή; Θα δεχτείτε δηλαδή εσείς τώρα ανεξάρτητο πραγματογνώμονα να σας καταθέσει; Παρακολουθώ τα δεδομένα αυτής της Δίκης και βλέπω ότι ή θα δεχθείτε να συγκρουστείτε στο επίπεδο <<κατασκευάζονται ή δεν κατασκευάζονται πλαστά αποτυπώματα με επιστημονικά δεδομένα>> ή η εναλλακτική για εσάς λύση και η ευκολότερη, να δεχθείτε ότι αυτή η μουτζούρα που έστειλε η Ασφάλεια ως αποτύπωμα είναι ένα σκουπίδι και δεν είναι επαρκές.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μήπως δεν έγινα και τα εγκλήματα στη 17Ν; Μήπως οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι σκοτωμένοι; Μήπως οι ρουκέτες δεν βρέθηκαν στην Πάτμου; Θα μας τρελάνετε.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Θα σας πω τί βρέθηκε, τί δεν βρέθηκε, τί εγκλήματα έγιναν....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τα ξέρετε όλα εσείς... Σας παρακαλώ κύριε συνήγορε, να μη μου ξαναφέρετε τόσο πολυπράγμονες μάρτυρες.

Σ. ΦΥΤΡΑΚΗΣ: Ας πάμε στον κ. Σερίφη τώρα κ. Μπουκετσίδη.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Δεν τους δώσατε εσείς τη δικονομική δυνατότητα να έχουν πλήρη στοιχεία του ταυτοποιημένου αποτυπώματος για να προσφύγουν σε πραγματογνώμονα. Από πού η δικονομία και η διεθνής αστυνομική πρακτική λέει αυτά τα οποία κάνει ο κ. Γιαννακούρης; Να διαβάσετε Αλεξιάδη για το πώς γίνονται οι πραγματογνωμοσύνες, για το πώς συντάσσονται οι εκθέσεις. Όταν δολοφονήθηκε ο Μιχάλης Πρέκας βρέθηκε το τηλέφωνό μου υποτίθεται στη ατζέντα του όταν εγώ δεν ήμουν συνδρομητής του ΟΤΕ. Ποιος έδινε τα στοιχεία τα ψευδή;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εάν θέλετε να πείτε για τον κ. Σερίφη.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Δεν επιδιώκω την ένταση, επιδιώκω νηφάλια να καταθέσω τα στοιχεία, να υπερασπιστώ τον άνθρωπο για τον οποίο έχω έρθει χωρίς να με διακόπτετε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ, η κατάθεση τελείωσε. Για να σας κάνει καλό κ. Σερίφη τον φέρατε; Δυο-τρεις τέτοιους μάρτυρες να έχουμε, τί θα πούμε εμείς;

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Τί θέλετε να απαντήσω, ποιες είναι οι απόψεις του Σερίφη για την ένοπλη βία; Αυτά που ρωτάτε τους άλλους μάρτυρες; Είκοσι χρόνια τα συζητάω με τον Σερίφη τα περί 17Ν. Θέλετε την άποψή του;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι, πείτε την.

Ι. ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ: Λοιπόν δεν σας αφορά η άποψή του, ποια είναι η γνώμη του για τη 17Ν. Σας αφορούν μόνο τα στοιχεία εμπλοκής του και δεν έχετε κανένα. Το ποια άποψη έχω εγώ, ο Σερίφης κι ο καθένας για τη 17Ν, την 1η ΜΑΗ, τον ΕΛΑ, δεν αφορούν την αστική δικαιοσύνη.

Αφορούν την εσωτερική συζήτηση ενός Κινήματος που αυτόνομα επιλέγει τις μορφές πάλης που θα προτάξει στον αγώνα του, που δεν καθορίζεται η δράστη του και η στάση του από την αστική νομιμότητα και δεν σας αφορούν. Να μην κάνετε λοιπόν ερωτήσεις φρονηματικού χαρακτήρα, διότι όταν βλέπω εγώ να με βγάζει ο Κακαουνάκης και ο Τράγκας στη σέντρα γιατί οι προκηρύξεις της 1ης ΜΑΗ......

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν σας ακούω άλλο, δεν μπορείτε να βρίζετε την δικαιοσύνη της πατρίδας σας. Παρακαλώ να απομακρυνθεί ο μάρτυρας. Διακόπτουμε για λίγα λεπτά.

ΔΙΑΚΟΠΗ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση που έχει διακοπεί.

(Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν τελείως διαφορετικά πράγματα από εμάς. Εάν τα έλεγαν με πιο καλύτερο ύφος και δεν διατάρασσαν το ακροατήριο, δεν θα με ένοιαζε. Εγώ ακούω όλο τον κόσμο.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, είναι δυνατόν να έχει στα χέρια του ο κ. Εισαγγελέας το φάκελο των μαρτύρων; Για να καταλάβω κι εγώ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Μου το έδωσαν.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Τι σας έδωσαν;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είδατε τη μνήμη μου και θυμήθηκα ότι ερχόταν.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Βεβαίως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θέλω τον άνθρωπο να το στενοχωρήσω, αλλά δεν θα μου διαλύσει και τη διαδικασία. Καταλάβατε; Είναι άλλο το ένα άλλο το άλλο.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Η συμπεριφορά του οποιουδήποτε μάρτυρα και η φακελοποίηση του μάρτυρα ενώ έρχεται να καταθέσει.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: (εκτός μικροφώνου)

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Που τα βρήκατε κ. Εισαγγελέα τα έγγραφα; Δηλαδή για όποιο μάρτυρα θα φέρνω αν έχει περάσει από κάποιο δικαστήριο, θα έχετε για το τι συμπεριφορά έχει;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφήστε τον κ. Μπουκετσίδη.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Δεν μιλάω για τον κ. Μπουκετσίδη, για τον κ. Εισαγγελέα μιλάω.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, χτες η κα Βαγιανού μου ζήτησε αντίγραφα της δικογραφίας την οποία επικύρωσα χτες, γιατί η υπόθεση Μαζιώτη ήταν του 2001. Τη δικογραφία την έχω μαζί μου, επικύρωσα αντίγραφα της δικογραφίας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Χαιρετίσματα!

(Διαλογικές συζητήσεις)

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Δεν είναι θέμα κ. Πρόεδρε όταν ο κ. Εισαγγελέας κρατάει στοιχεία για τους μάρτυρες;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν κράτησε. Εδώ τα έδωσε.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Τι είναι αυτά που λέτε;

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Εγώ το καταγγέλλω πάντως και το θεωρώ ότι δεν είναι ηθικής δικαστικής τάξεως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πέστε άλλο όνομα παρακαλώ πιο ήπια.

Φ. ΚΟΤΕΑΣ: Αν για κάτι διακρίνει την πλευρά αυτή κ. Πρόεδρε, είναι η ησυχία και η ηρεμία.

Οι εφημερίδες έγραψαν τότε

Aπρόοπτα

Η χθεσινή πρώτη ημέρα της δίκης σε δεύτερο βαθμό του αναρχικού Νίκου Μαζιώτη, σημαδεύτηκε ακόμη και από βίαιες απομακρύνσεις μαρτύρων υπεράσπισης, στους οποίους ο πρόεδρος του δικαστηρίου απαγόρευσε να αναφερθούν στα πολιτικά κριτήρια του Μαζιώτη, τα οποία άλλωστε εξηγούν την ενέργειά του. Χαρακτηριστική είναι άλλωστε η σκηνή όπου ο μάρτυρας Γιάννης Μπουκετσίδης, σύρθηκε κυριολεκτικά εκτός αιθούσης με εντολή του προέδρου, όταν ζήτησε να καταθέσει ολοκληρωμένα τις απόψεις του.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ  «ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ»

Εκδόσεις ΛΕΟΝ 1993

ΜΠΟΥΚΕΤΣΙΔΗΣ – ΜΠΕΡΓΚΝΕΡ – ΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ!

Ένα τείχος ορθώνεται και εσύ να μην μπορείς να κάνεις τίποτα... Σε κατηγορούν.. Κι όμως δεν σ' αφήνουν να μιλήσεις, να αντικρούσεις τις κατηγορίες, να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, να ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, να επικαλεστείς μάρτυρες - απογυμνωμένος από κάθε δικαίωμα...

Και η δικαιοσύνη; Η “Θεά” σα να κωφεύει στις αιτήσεις, τις προ¬σφυγές, τις παρεμβάσεις των νομικών, τις αποφάσεις του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, την Κοινή Γνώμη, με μια απαράδεκτη απόφαση του αντιτρομοκρατικού (τρομοκρατικού) Νόμου αποφασίζει την Παρασκευή 8 του Φλεβάρη την παράταση μετά από δυόμισι μήνες κράτησης των αγωνιστών Γιάννη Μπουκετσίδη, Ρόζα Μαρία Μπέργκνερ και Σταύρο Κογιάννη, με αιτιολογικό ότι είναι ύποπτοι φυγής!!

Στο προηγούμενο φύλλο μας είχαμε γράψει ότι η υπόθεση αυτή ξεφεύγει από τα στενά όρια που προσπαθούν να της δώσουν η κυβέρνηση των δολοφόνων, οι (αν)αρμόδιοι υπουργοί και ο Επιθεωρητής Κλουζώ κ. Βασιλειάδης.

Η απόφαση του δικαστηρίου δείχνει ξεκάθαρα το μέλλον που θέλουν να επιβάλουν ο Μητσοτάκης και η άρχουσα τάξη, ενάντια σε κάθε αγωνιστή που αμφισβητεί το σάπιο σύστημά τους, τη “Νέα Τάξη” του Αδελφού Μπους και των 7 υπερατλαντικών αδελφών ιδιαίτερα σε συνθήκες πολεμικού μακελειού.

Τρεις άνθρωποι (που πιάστηκαν στις 26 και 28 Νοέμβρη 1990) σαπίζουν στην κυριολεξία, μέσα σε ειδικά διαμορφωμένα γι' αυτούς μπουντρούμια, σε ένα παράρτημα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού που μέχρι πριν ήταν ένα γιαπί!

Επιβιώνουν μέσα σε συνθήκες που δεν προβλέπονται από κανένα νόμο. Σε συνθήκες απομόνωσης, χωρίς καμιά ακτίνα ήλιου να τους φτάνει, χωρίς καν να μπορούν να βγουν στην αυλή, μόνο σε ένα κελί υγρό, φυλασσόμενοι όχι από τους φύλακες του Κορυδαλλού, αλλά από άντρες της αντιτρομοκρατικής (τρομοκρατικής) δίωξης.

Αυτή είναι η δημοκρατία του Μητσοτάκη και των αφεντικών του. Στην περίπτωσή τους ξεχάστηκε και το απόρρητο της επικοινωνίας με τους συνηγόρους τους. Πολλά τα εμπόδια. Και όταν τελικά οι συνήγοροι κατορθώνουν, μετά από πολύωρη αναμονή να μπουν στο μπουντρούμι, ο φύλακας είναι εκεί από πάνω τους, ούτε καν ένα μέτρο.

Οργουελικές εικόνες; Είναι η πραγματικότητα της τελευταίας δεκαετίας του 2.000.

Τρεις άνθρωποι, στερημένοι από κάθε δικαίωμα. Προσάγονται στον εισαγγελέα μόλις συλλαμβάνονται και στον ανακριτή, καλούνται να απολογηθούν αμέσως, χωρίς δικαίωμα να λάβουν γνώση των στοιχείων της κατηγορίας και των εγγράφων της δικογραφίας, χωρίς δικαίωμα να λάβουν προθεσμία για ν' απολογηθούν και χωρίς δικαίωμα να προτείνουν μάρτυρες υπεράσπισης!

Η στέρηση των δικαιωμάτων τους αυτή στηρίζεται σε διάταξη του όρθρου 106 Κ.Π.Δ. που θεωρείται, όπως επισημαίνουν πολλοί νομικοί, “ανίσχυρη και ανενεργός”.

Συγκεκριμένα τονίζουν οι νομικοί “η διάταξη του άρθρου 106 Κ.Π.Δ., βάσει του οποίου απαγορεύτηκε στους κατηγορούμενους αγωνιστές η άσκηση των δικαιωμάτων τους, μετά την κύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ν.Λ 53/74), σε συνδυασμό με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος (σ.σ. οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού δικαίου και υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης νόμου), πρέπει να θεωρείται ανίσχυρη.

Και αυτό γιατί το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων χορηγεί στον κατηγορούμενο δικαιώματα υπεράσπισης χωρίς να επιτρέπει την στέρησή τους σε οποιανδήποτε περίπτωση”.

Και για να τελειώνουμε με τα νομικά επισημαίνουμε ότι η διάταξη του άρθρου 106 Κ.Π.Δ. συγκρούεται ευθέως με το άρθρο 20 του Ελληνικού Συντάγματος, στο οποίο στηρίζεται και το δικαίωμα της υπεράσπισης του κατηγορούμενου.

Στην περίπτωση λοιπόν των τριών αγωνιστών βλέπουμε καθαρά το κράτος - τρομοκράτη που προσπαθεί να μας επιβάλει η αντεπαναστατική, ξενόδουλη και αδίσταχτη Δεξιά η οποία αναζητεί συστηματικά θύματα μέσα στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, στήνει σκευωρίες και όταν αυτό δεν είναι εύκολο (είναι γνωστή η “ευφυΐα” των ασφαλιτών) προφυλακίζει ανεξέλεγκτα “υπόπτους” κατά την φαντασία των αστυνομικών. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι διάτρητη γιατί οι κατηγορούμενοι δεν είναι ύποπτοι φυγής. Οι αγωνιστές δεν λιποτακτούν. Δεν είναι Kαλαμπόκηδες, ούτε Μαραγκοί. Αυτό αποδείχτηκε από το γεγονός ότι η σύλληψη τους είχε αναγγελθεί πολλές μέρες πριν την πραγματοποίησή της και όμως οι τρεις κατηγορούμενοι παρέμειναν στην διάθεση των Αρχών.

Γίνεται φανερό όπως τονίστηκε και σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στις 7 Φλεβάρη με πρωτοβουλία της Κίνησης για την Υπεράσπιση Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων (την ημέρα που οι τρεις κατηγορούμενοι αγωνιστές συμπλήρωναν την τέταρτη μέρα απεργίας πείνας) ότι η Ασφάλεια έχει προκατασκευάσει “υπόπτους” που συλλαμβάνονται ή πρόκειται να συλληφθούν για να παρουσιάσει αντιτρομοκρατικό (sic) έργο, να τρομοκρατήσει κάθε πολίτη που αντιστέκεται, και να αποπροσανατολίσει την Κοινή Γνώμη.

Στη συνέντευξη Τύπου ο κ. Γ. Α. Μαγκάκης είπε κάτι σημαντικό: “Ένας καινούργιος λόγος που να δικαιολογεί την διακοπή της προσωρινής κράτησης είναι η τελμάτωση της ανάκρισης. Εάν δεν κινείται η ανάκριση - τόνισε ο κ. Μαγκάκης - χάνει το νόημα της η προσωρινή κράτηση. Δεν υπάρχει λόγος που να στηρίζει τη στέρηση της ελευθερίας. Και οι άλλες απαγορεύσεις είναι παράνομες για τον ίδιο λόγο. Μεταβάλλονται σε παράδοξη ποινή, σε εκδίκηση, κύρωση για να τυραννήσουν τους κρατούμενους. Όσο για τον τρόπο εγκλεισμού.. στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε επιδείνωση των συνθηκών και εισερχόμεθα στην έννοια του βασανισμού”.

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η δήλωση του Γ. Μπουκετσίδη ο οποίος είπε πως “το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την σύλληψή μας μέχρι σήμερα είναι από πάσα έννοια επαρκές για την συγκέντρωση και την αξιολόγηση του ανακριτικού υλικού και κατά συνέπεια δεν νοείται πλέον οποιουδήποτε τύπου “παρεμπόδιση” ή παρέλκυση του ανακριτικού έργου εκ μέρους μας..”

Η κ. Αντιγόνη Μαυρομάτη, τέλος, ως συνήγορος κάλεσε τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων και φορέων να επισκεφθούν το χώρο που έχουν “ενταφιάσει” τους τρεις αγωνιστές, σε ένα μπουντρούμι αίσχος. Τελειώνοντας θα ξανατονίσουμε ότι το Ζήτημα των Μπουκετσίδη - Μπέργκνερ - Κογιάννη είναι ανάγκη να γίνει ζήτημα όλου του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Οι διώξεις αυτές σε λίγο δεν θα αποτελούν μια απομονωμένη εξαίρεση όπως φαίνεται με πρώτη επιπόλαιη ματιά. Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων είναι και πρέπει να γίνει κεντρικό καθήκον κάθε αγωνιστή.

Απαιτούμε οι τρεις αγωνιστές ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ.

17 ΦΛΕΒΑΡΗ 1991

ΚΡΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ

Σε κίνδυνο η ζωή τριών αγωνιστών

Η υπόθεση των τριών αγωνιστών, Μπουκετσίδη, Μπέργκνερ και Κογιάvvη, έχει πάρει δραματικές διαστάσεις. Από τη μια πλευρά το κράτος-τρομοκράτης συνεχίζει να κρατάει φυλακισμένους σε απαράδεκτες συνθήκες του τρεις αγωνιστές ενώ απ’ την άλλη άρχισε να διαμορφώνεται από διάφορες πλευρές η αντίσταση στην κρατική αυθαιρεσία.

Την ώρα που οι τρεις φυλακισμένοι αγωνιστές περνούν δραματικές στιγμές από την πολυήμερη απεργία πείνας, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου άρχισαν επ’ αόριστον απεργία πείνας θύματα προηγούμενων αστυνομικών σκευωριών καθώς και μάρτυρες υπεράσπισης τους, με αίτημα την ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ των Γιάννη Μπουκετσίδη, Ροζίνας Μπέργκνερ και Σπύρου Κογιάννη.

Παράλληλα 5 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή με θέμα την ιδιαίτερα απάνθρωπη και προσβλητική συμπεριφορά που υπέστη η Ροζίνα Μπέργκνερ κατά τη μεταγωγή της στο νοσοκομείο Νίκαιας, ύστερα από τη δήλωση των γιατρών Νίκου Μανιού, Γιώργου Ιωαννίδη και Θανάση Καραβέλη ότι κινδυνεύει η ζωή της.

“Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΟΙΞΕ!!!”

Τρεις μήνες χρειάστηκε να παραμείνουν προφυλακισμένοι, χωρίς να γνωρίζουν το γιατί κατηγορούνται.

Τρεις μήνες κρατούνται σε συνθήκες πλήρους απομόνωσης, στερούμενοι στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Τρεις μήνες τώρα, ο ανακριτής ΑΡΙΔΑΣ επικαλείται το απόρρητο των στοιχείων της δικογραφίας...

Χρειάστηκε λοιπόν τόσος καιρός, χρειάστηκε να φτάσουν στην 17η μέρα απεργίας πείνας, για να φανεί ότι τα απόρρητα “στοιχεία” της δικογραφίας δεν ήταν παρά εκείνα τα οποία παρουσίαζε πριν την σύλληψή τους ο αττικάρχης ΠAΠAΔOΓlΩPΓOΣ (σ.σ. πρόκειται για δακτυλικά αποτυπώματα που βρέθηκαν σε... χαρτιά μέσα στη γιάφκα του Μαζοκόπου)...

Σήμερα που η απεργία πείνας των κρατούμενων συντρόφων είναι στη 18η μέρα και συνεχίζεται με αίτημα την άμεση απελευθέρωσή τους, είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος αλληλεγγύης που θα κάνει την υπόθεση αυτή κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Ο απεργός πείνας στα Προπύλαια Νίκος Γιαννόπουλος δήλωσε πως η κατάθεση του αστυνόμου Β' Παναγιώτη ΠΙΚΛΑ την Τρίτη 19 Φλεβάρη στον ανακριτή Π. Αρίδα είναι αποκαλυπτική. Κατά λέξη, όπως περιλαμβάνεται στη δικογραφία που δόθηκε στους συνηγόρους των τριών αγωνιστών, ο αστυνόμος Πίκλας κατέθεσε: “Η υπηρεσία μου και εγώ δεν έχουμε στοιχεία και δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη αν οι Μαζοκόπος, Κογιάννης, Μπαλάφας και Μπέργκνερ μετείχαν οι ίδιοι ή άλλοι συνεργάτες καθ' οιονδήποτε τρόπο στη δολοφονία του Μαράτου και στην έκρηξη στη Γαλλική Τράπεζα”.

Για την υπόθεση των τριών αγωνιστών οι συνήγοροί τους μόλις πήραν στα χέρια τους τη δικογραφία δήλωσαν:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, συνήγορος του Σ. Κογιάvvη: “Τα στοιχεία της δικογραφίας που μας γνωστοποιήθηκαν επιβεβαιώνουν απόλυτα τους ισχυρισμούς των κατηγορούμενων ότι εντελώς άδικα και αναπόδεικτα στιγματίστηκαν κοινωνικά,  διαπομπεύτηκαν δημόσια και κρατήθηκαν παράνομα μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει ούτε ένδειξη ενοχής για τις πράξεις που τους αποδόθηκαν.”

ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΑΙΛΙΑΝΑΣ, συνήγορος της Ροζίνας Μπέργκνερ: “Δεν υπάρχει καμιά σχέση ανάμεσα σ’ αυτό που εμφανίστηκε μπροστά στον ελληνικό λαό, δηλαδή μια ομάδα δολοφόνων, και στο περιεχόμενο της δικογραφίας που έχω μπροστά μου. Το μοναδικό “στοιχείο” που εμφανίστηκε είναι κάποιο δακτυλικό αποτύπωμα σε κάποιο βιβλίο, σε άγνωστο χρόνο και μ’ αυτό η Ρ. Μπέργκνερ ταλαιπωρείται επί μήνες στις φυλακές με αποστέρηση όλων των δικαιωμάτων και με ιδιαίτερη προσβολή της προσωπικότητας της.

Αν είναι να μιλάμε για ευθύνες, αυτές δεν θα πρέπει να αναζητούνται στις πράξεις της Μπέργκνερ αλλά, πλέον, σε εκείνους που παραβίασαν διεθνείς συμβάσεις, το σύνταγμα και τον Ποινικό Νόμο”.

ΣΠΥΡΟΣ ΦΥΤΡΑΚΗΣ, συνήγορος του Γ. Μπουκετσίδη: “Δεν έχω μελετήσει τη δικογραφία αλλά ρίχνοντας μια πρώτη ματιά μπορώ να πω ότι τα δεδομένα είναι ισχνότατα και τα ευρήματα ανύποπτα. Δεν συνδέονται με την υπόθεση. Αισιοδοξώ ότι θα επιλυθεί το θέμα Μπουκετσίδη. Λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας πείνας θα επιδώσουμε υπόμνημα, που θα απαντά στα ελάχιστα δεδομένα. Επίσης θα υποβάλουμε άμεση αίτηση αποφυλάκισης, γιατί κρίνουμε ότι δεν είναι δυνατόν να τον κρατούν με ανύπαρκτα δεδομένα”. Όπως αναφέραμε στην αρχή οι γιατροί Νίκος Μανιός, οφθαλμίατρος, Γιώργος Ιωαννίδης, νεφρολόγος και ο Θανάσης Καραβέλης, παθολόγος που για δύο ώρες εξέτασαν τους τρεις αγωνιστές δήλωσαν ότι κινδυνεύει με ανεπανόρθωτη βλάβη η υγεία και των τριών.

Με ιδιαίτερη έμφαση μίλησαν οι γιατροί για την κατάσταση της υγείας της Ρόζας Μαρίας Μπέργκνερ. Συγκεκριμένο, ο Νίκος Μανιός, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της (χρόνια πυελονεφρίτιδα με άγνωστο βαθμό βλάβης της νεφρικής λειτουργίας με συχνές ουρολοιμώξεις και ηλεκτρολυτικές διαταραχές καθώς και συμπτώματα πιθανού έλκους) είπε ότι η κοπέλα παρουσιάζει τώρα: “έντονη ευαισθησία στο δεξιό νεφρό, έντονη απίσχνανση, λιποθυμική τάση, ορθοστατική υπόταση και έντονα σημεία αφυδάτωσης”. Συνέστησε να μεταφερθεί αμέσως σε νοσοκομείο προς “αποφυγή βαριάς και μη αναστρέψιμης βλάβης της υγείας της”. Σοβαρή όμως είναι η κατάσταση της υγείας και των άλλων δύο που είναι προφυλακισμένοι σε κελιά απομόνωσης. Ο Σπύρος Κογιάννης έχει “αιμόφυρτα πτύελα και έκτα¬κτες συστολές”, ενώ ο Γ. Μπουκετσίδης, με χρόνια βρογχίτιδα, παρουσιάζει έντονη αφυδάτωση, έλλειψη ηλεκτρολυτών και ορθοστατική υπόταση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να σηκωθεί όρθιος!” .

Με τον θόρυβο που προκάλεσε η γνωμάτευση των τριών γιατρών, οι κρατούμενοι αγωνιστές μεταφέρθηκαν την Τετάρτη 20 Φλεβάρη στο νοσοκομείο κρατουμένων, όχι όμως για νοσηλεία, αλλά για τη διενέργεια ορισμένων εξετάσεων!

“Πήγαν στο νοσοκομείο, εξετάστηκαν και επέστρεψαν στη βάση τους”, ήταν η απάντηση που έδωσε ο διευθυντής των Φυλακών Κορυδαλλού Γιώργος ΣΤΕΦΗΣ.

Όπως έχουμε ξαναπεί η υπόθεση των τριών αγωνιστών δεν είναι μια απομονωμένη, ξεχωριστή περίπτωση, που οφείλεται στην “ευφυΐα” των διωκτικών αρχών. Η περίπτωσή τους αποτελεί κομβικό σημείο στην αναβάθμιση της κρατικής καταστολής, στην έναρξη της μετωπικής πλέον επίθεσης που εξαπολύει η κυβέρνηση απέναντι στο δυναμικό αντίστασης και διαμαρτυρίας που γεννιέται από τις συνέπειες της αντιλαϊκής φασιστικής πολιτικής της.

Πρέπει να θυμηθούμε ότι η σύλληψη των τριών αγωνιστών ακολούθησε:

- Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του καθηγητή Τεμπονέρα από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ και ο φόνος με αστυνομική ευθύνη στο Κ. Μαρούσης τεσσάρων αθώων πολιτών.

- Η αστυνομική βαρβαρότητα απέναντι σε χιλιάδες μαθητές και φοιτητές στην Αθήνα και στην Πάτρα.

- Οι συλλήψεις, κακοποιήσεις και προφυλακίσεις διαδηλωτών και περαστικών στα γεγονότα που ακολούθησαν τα μεγάλα σπουδαστικά συλλαλητήρια του προηγούμενου μήνα.

- Η δίωξη του μέλους του ΚΣ της ΕΦΕΕ, Χαριτάκη, επειδή “τόλμησε” να απαιτήσει από τον εισαγγελέα (που μετατέθηκε στον Έβρο επειδή δεν τον συνέλαβε αμέσως!) απελευθέρωση συλληφθέντων διαδηλωτών.

- Οι προφυλακίσεις των αγωνιστών Τσιναράκη και Τσουρή (σ.σ. ο Βαρδής Τσούρης προφυλακισμένος από τις 31 Γενάρη αποφυλακίστηκε τελικό την Τετάρτη 20 Φλεβάρη) στα Χανιά γιατί συμμετείχαν στην αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση της 23ης Ιουλίου 1990, που κτυπήθηκε βάναυσα από τα ΜΑΤ του Μητσοτάκη.

- Η μήνυση κατά της “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ” επειδή δημοσίευσε την ανακοίνωση της Κίνησης Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνι¬κών Δικαιωμάτων, που κατήγγειλε τη σκευωρία σε βάρος των Μπουκετσίδη, Μπέργκνερ και Κογιάvvη.

- Η απόφαση λογοκρισίας των εφημερίδων που πήρε ο κ. Τσεβάς και οι πιέσεις που ασκούνται στον Τύπο για να ευθυγραμμιστεί με την κυβερνητική πολιτική στα ζητήματα καταστολής.

- Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ με βασανιστήρια μέσα στην ασφάλεια Τούρκου κρατούμενου.

- Οι απελάσεις από την Ελλάδα Ιρακινών και Παλαιστίνιων, προκειμένου να δημιουργηθεί κλίμα αντιαραβικής φοβίας και να νομιμοποιηθεί στην κοινή γνώμη η απαράδεκτη εμπλοκή της Ελλάδας στην εισβολή των “συμμαχικών δυνάμεων” στον Περσικό Κόλπο και στη σφαγή του ιρακινού λαού. Χρειάζεται μια ολόκληρη εφημερίδα για να απαριθμήσεις παρόμοια περιστατικό.

Οι τρεις αγωνιστές μέσα από τα λευκά κελιά κραυγάζουν προς όλους εμάς, πως όταν η καπιταλιστική “νομιμότητα” παίρνει διαζύγιο από το δίκιο, τότε η ανθρώπινη ζωή για να μην εξευτελιστεί από την κυβέρνηση των δολοφόνων, γίνεται μέσο διεκδίκησης της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας.                 

2 ΜΑΡΤΗ 1991

Η ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΟΡΓΗ ΔΕΝ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ

Μετά από 37 μέρες απεργίας πείνας, αποφυλακίστηκαν οι Μπουκετσίδης και Κογιάvvnς ενώ 5 μέρες νωρίτερα είχε αποφυλακιστεί η Ρ. Μπέργκνερ. Η άθλια σκευωρία που στηρίχτηκε στο τρομονόμο, κατάρρευσε.

Οι τρεις αγωνιστές κινδύνεψαν να πεθάνουν χωρίς να έχει αποδειχθεί τίποτα σε βάρος τους και παραλίγο να γίνουν τα πρώτα εξιλαστήρια θύματα του “αντιτρομοκρατικού” νόμου και της αναβίωσης των λευκών κελιών, εύκολη λεία του φασισμού και σεξισμού των ανθρωποφυλάκων τους.

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

Απέναντι σ' αυτή την κατάσταση με ετοιμοθάνατους τους τρεις αγωνιστές, Μπουκετσίδη, Μπέργκνερ και Κογιάννη:

- Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αρκέστηκαν σε ανώδυνες επερωτήσεις στη βουλή αντί, επιτέλους, να αναρωτηθούν σοβαρά το λόγο ύπαρξής τους.

- Οι “πνευματικοί” άνθρωποι χωρίς το οκέυ των “προοδευτικών κομμάτων” τους φαίνεται να διαλέγουν επιλεκτικά τις στιγμές που θα αναρωτηθούν για την χαμένη κοινωνική ευαισθησία και αξιοπρέπεια και σιωπούν επικίνδυνα - με ελάχιστες εξαιρέσεις - σε στιγμές κατάφορης παραβίασης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

- Ο δικηγορικός σύλλογος, οι υπόλοιποι κοινωνικοί φορείς, τα συνδικάτα και η μεγάλη μερίδα του Τύπου με την ήπια έως ανύπαρκτη στάση τους, νομιμοποιούσαν την εγκληματική κυβερνητική πολιτική και εξ αντικειμένου ευνοούσαν τον κοινωνικό εφησυχασμό.

Τι κάνουμε εμείς μπροστά σ' αυτή την κατάσταση; Αυτές τις στιγμές χρειάζεται άμεση ενεργή αντίσταση ενάντια στον “αντιτρομοκρατικό” νόμο και την νομιμοποίηση των “λευκών κελιών”, με την ένταση της πάλης μας για ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων - με στρατηγικό μας στόχο την εργατική εξουσία

Θυμάστε σύντροφοι τον Μπόμπι Σαντς; Για δύο ατελείωτους μήνες η ανθρωπότητα κοιμόταν και ξυπνούσε με το αγωνιώδες ερώτημα:

ΖΕΙ; Κι εκείνος αρνούμενος πεισματικό να φαλκιδεύονται τα κουτσουρεμένα, έστω, αστικά δημοκρατικά δικαιώματά του, να υπονομεύονται τα όνειρά του, να υποβιβάζεται σαν άνθρωπος, αρνιόταν να φάει και να πιει. Διάλεξε, σαν ένα ακόμα όπλο ενάντια στην αυταρχία, την απεργία πείνας. Με την γνώση πως μπορεί να ήταν το τελευταίο όπλο που θα χρησιμοποιούσε. Και ήταν. Η παγκόσμια κατακραυγή δεν έσωσε τον Ιρλανδό αγωνιστή. Η κυβέρνηση Θάτσερ εγκλημάτησε. Τον άφησε να πεθάνει όπως παραλίγο να κάνει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ ενάντια στους Μπουκετσίδη, Μπέργκνερ, Κογιάννη. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα έχει την ίδια μούρη παντού και πάντα.

ΕΝΝΙΑ ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ “ΕΠΕΙΔΗ”

Την Τρίτη 5 του Μάρτη η Ροζίνα  Μπέρκνερ απηύθυνε ανοιχτή επιστολή στον ανακριτή (sic) Δ. Αρίδα, την οποία συνυπέγραφαν και οι σύντροφοί της Γ. Μπουκετσίδης και Σπ. Κογιάννης, κι η οποία αποτελεί αδιάψευστο κριτήριο της επαναστατικής ηθικής που χαρακτηρίζει τους τρεις αγωνιστές μπροστά στους θρασύδειλους διώκτες τους.

Η επιστολή αναφέρει:

- Επειδή στις 28-11-90 στις τρεις τα μεσάνυχτα 15 πάνοπλοι προστάτες “του νόμου και της τάξης” εισέβαλαν στο σπίτι μου, παραβαίνοντας το νόμο και διασαλεύοντας την τάξη. - Επειδή οι παραπάνω εκτελούσαν ένταλμα σύλληψής μου που είχε εκδοθεί από εσάς.

- Επειδή σήμερα, μετά το άνοιγμα της δικογραφίας που σε βάρος μας σχηματίστηκε, με έκπληξη διαπιστώνω πως τα πρώτα “στοιχεία” της δικογραφίας έφτασαν στα χέρια σας δύο (2) μήνες μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψής μου, που σημαίνει πως εκδώσατε ένταλμα σύλληψης για τόσο σοβαρές κατηγορίες.. με τηλεφωνική ή άλλη εντολή.

- Επειδή κατ’ εντολήν σας κρατήθηκα 21 ημέρες στην Ασφάλεια Αττικής καθ’ υπέρβασιν όλων των νομίμων ορίων.

- Επειδή στερήθηκα όλα τα συνταγματικό δικαιώματα μου καθώς και εκείνα που απορρέουν από τις διεθνείς συμβάσεις.

- Επειδή επάνω μου εφαρμόζεται παράνομα ο “αντιτρομοκρατικός” νόμος ενώ ως γνωστόν κανείς νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ.

- Επειδή με εξωθήσατε στο ύστατο μέσο άμυνας, δηλαδή την απεργία πείνας και ήδη σήμερα στην 29η μέρα η ζωή μου διατρέχει κίνδυνο.

- Επειδή θεωρώ πως επιλέχτηκα με κριτήριο τις ιδέες μου και την κοινωνική μου δράση, για να παιχτούν στην πλάτη μου βρώμικα παιχνίδια.

- Επειδή απ' όσο γνωρίζω κανείς από τους διώκτες μου δεν έχει αγωνιστεί ποτέ για το δίκιο και την αλήθεια

- Για όλα αυτά σας θεωρώ ακατάλληλο πρόσωπο για την αναζήτηση της αλήθειας, δεν έχω να απολογηθώ για τίποτε σ’ εσάς, αντίθετα εσείς και οι πολιτικοί σας προστάτες είστε υπόλογοι σε εμένα και την κοινωνία.

5-3-1991 Πειραιάς - Τζάνειο Νοσοκομείο, Ροζίνα Μπέργκνερ”.

ΚΥΡΙΕ ΑΡΙΔΑ, ΕΙΣΑΣΤΕ ΑΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΣ ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ

Την ίδια ημέρα ο ανακριτής κ. Αρίδας πήγε στο “Γενικό Κρατικό Νίκαιας” όπου νοσηλεύονται οι Μπουκετσίδης και Κογιάννης. Και οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες και ο Γ. Μπουκετσίδης δήλωσε στους δημοσιογράφους:

"Κατέρριψα τις κατηγορίες σε βάρος μας. Ο ανακριτής με διέκοπτε συνεχώς με τις καθοριζόμενες σε μένα κατηγορίες. Τον κατήγγειλα ότι ενεργεί σαν άβουλο όργανο αθέατων μηχανισμών οι οποίοι του υποσχέθηκαν συμπληρωματικά στοιχεία για μας τους τρεις, καθώς και άλλα που ήταν βέβαιος ότι θα προκύψουν. Σήμερα αποκαλύφθηκε –“άνθρακας ο θησαυρός” - ότι κανένα στοιχείο δεν προκύπτει σε βάρος μας. Βρισκόμαστε στην 30η ημέρα της απεργίας συνεχίζοντας τον αγώνα μας, εγώ και οι σύντροφοί μου ενάντια στην σκευωρία.

Με ένα φαιδρό υποτιθέμενο στοιχείο, τμήμα ενός δακτυλικού αποτυπώματος, το οποίο δεν πιστοποιείται με καμιά ανάλυση, με καμιά αντιπαραβολή, απλά με μια διαβεβαίωση της Ασφάλειας ότι είναι το τμήμα του δακτυλικού μου αποτυπώματος. Του έδωσα επαρκείς εξηγήσεις γιατί από το 1980 ασχολούμενος με τις γραφικές τέχνες έχω φωτοτυπήσει εκατοντάδες χιλιάδες χαρτιά το περιεχόμενο των οποίων αγνοώ. Έχω δώσει χιλιάδες χαρτιά λευκά προς φωτοτύπηση σε άλλους το περιεχόμενο των οποίων και, πάλι αγνοώ..."

Την Τετάρτη 6 του Μάρτη έγινε συναυλία στα Προπύλαια για την άμεση αποφυλάκιση των τριών αγωνιστών και με την συμμετοχή 10.000 κόσμου. Τραγούδησαν οι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Νταλάρας κ.ά.