NA ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ ΤΩΡΑ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟΙ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!

Ο Σάββας Ξηρός και τα ψυχοτρόπα φάρμακα - Από άλλη οπτική γωνία

To ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ έλαβε το παρακάτω καταπληκτικό επιστημονικό-πολιτικό κείμενο το οποίο βάζει το δάκτυλον επί των τύπων των ήλων! Νομίζουμε πως οι ειδικοί επιστήμονες της χώρας μας – και όχι μόνο – οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι πρέπει να πάρουν θέση. Το ζήτημα δεν είναι ΝΟΜΙΚΟ! Είναι επιστημονικό και πολιτικό. Γι΄  αυτό και οι επιστήμονες και οι πολιτικοί πρέπει επιτέλους να ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΗ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ. Έχουν χρέος να μιλήσουν. ΤΩΡΑ!

Φίλοι και σύντροφοι,

Σας στέλνω το παρακάτω κείμενο:Ο τίτλος είναι «Ο Σάββας Ξηρός και τα ψυχοτρόπα φάρμακα - Από άλλη οπτική γωνία».

Εάν το διαβάσετε και το βρείτε ενδιαφέρον, θα ήμουν ιδιαίτερα ευγνώμων αν το αξιοποιούσατε καθ' οιονδήποτε τρόπο εσείς νομίζετε.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Mr Talio n

e-mail: mm456789@hotmail.com
Οι καταγγελίες για χορήγηση ουσιών, οι οποίες αλλοιώνουν την ψυχική/συναισθηματική διάθεση και τη διανοητική/συνειδησιακή κατάσταση του λήπτη, ευσταθούν;

Ο Σάββας Ξηρός και τα ψυχοτρόπα φάρμακα - Μια άλλη προσέγγιση εκ των «έσω» και «το feeling της παραμύθας»

Κείμενο - Ο Σάββας Ξηρός, τα ψυχότροπα φάρμακα και "το feeling της παραμύθας" <![endif]-->

Ο Σάββας Ξηρός και τα ψυχοτρόπα φάρμακα - Μια άλλη προσέγγιση εκ των «έσω» και «το feeling της παραμύθας»

Οι καταγγελίες για χορήγηση ουσιών, οι οποίες αλλοιώνουν την ψυχική/συναισθηματική διάθεση και τη διανοητική/συνειδησιακή κατάσταση του λήπτη, ευσταθούν;

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Δευτέρα 28/07/2003, μεταμεσημβρινές ώρες), έγινε γνωστό πως ο Πρόεδρος κ. Μιχαήλ Μαργαρίτης απέρριψε την ένσταση των συνηγόρων του κ. Σάββα Ξηρού σχετικά με την νομιμότητα των διαδικασιών της προανάκρισης.

Η (πλέον πρόσφατη 25/07/2003) ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ

Η απόφαση του κ. Προέδρου δεν εξέπληξε κανέναν. Σαφή δείγματα είχαν δοθεί όλο το προηγούμενο διάστημα:

Από την πρόσφατη αγόρευση της κατηγορούσας αρχής σχετικά με τη νομιμότητα της προδικασίας και τις καταγγελίες για χορήγηση ψυχοτρόπων ουσιών:

«Δεν χορηγήθηκε [σσ.: στον κ. Σάββα Ξηρό] οποιοδήποτε ναρκωτικό, φάρμακο ή άλλη ουσία. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι είχε απόλυτη διαύγεια» (Εισαγγελέας κ. Χρήστος Λάμπρου, Πρακτικά 25/07/2003).

«Δεν μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος για το επιχείρημα της χορήγησης ψυχοφαρμάκων» (Αναπληρωτής Εισαγγελέας κ. Βασίλειος Μαρκής, Πρακτικά 25/07/2003).

ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΜΒΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ - ΤΙ «ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ» Ο κ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Είναι γεγονός, πως η κοινή γνώμη και ο μέσος παρατηρητής βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, λόγω της φιλολογίας που αναπτύχθηκε από το καλοκαίρι του 2002 σχετικά με τις πιθανές συνέπειες της φαρμακευτικής αγωγής στην οποία υπεβλήθη ο τότε νοσηλευόμενος (ή/και κρατούμενος, ή/και τυπικά ελεύθερος, ή/και φυλασσόμενος, ή/και συλληφθείς, ή/και ανακρινόμενος) κ. Σάββας Ξηρός.

Εννοείται πως, κατά την ακροαματική διαδικασία, οι ασαφείς πτυχές του ζητήματος αυτού θα φωτίζονταν με πειστικό τρόπο.

Aλλωστε, πρόκειται για κομβικό σημείο στην εξέλιξη της δίκης:

Εάν η ψυχο-διανοητική κατάσταση του πολυτραυματία ασθενούς χαρακτηρίζονταν ως ισορροπημένη από τους θεράποντες ιατρούς, τότε ο κ. Σάββας Ξηρός θα ήταν σε θέση (και, ενδεχομένως, θα είχε και τη βούληση) να δώσει τις πολυσυζητημένες προανακριτικές απολογίες, στις οποίες «όλη η κατηγορία εκεί στηρίζεται» (Εισαγγελέας κ. Χρήστος Λάμπρου, Πρακτικά 24/06/2003).

Το δικαστήριο ασχολήθηκε, σχεδόν αποκλειστικά, επί τρεις ημέρες (από τη Δευτέρα 23/06/2003 έως την Τετάρτη 25/06/2003) με το ζήτημα αυτό. Ίσως οι παράγοντες της δίκης να μην κατέληξαν σε κάποιο σαφές συμπέρασμα, όμως καταγράφηκε η τοποθέτηση του κ. Προέδρου για τις προανακρίσεις:

«Το ζήτημα είναι ότι αν ελήφθησαν με παράνομο τρόπο, τότε εγώ δεν θα τις λάβω υπόψη» (Πρόεδρος κ. Μιχαήλ Μαργαρίτης, Πρακτικά 24/06/2003).

Η ΝΟΜΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ - Η ΠΡΟΝΟΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΥ

Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να διευκρινισθεί πως ακόμη και αν οι προανακριτικές καταθέσεις/ομολογίες του κ. Σάββα Ξηρού ελήφθησαν με τον πλέον νόμιμο και ξεκάθαρο τρόπο, αυτές αρκούν μόνον για την απαγγελία κατηγοριών και, ενδεχομένως, τη σύλληψη των υπολοίπων κατηγορουμένων. Σε καμία περίπτωση, δεν επαρκούν για την απόδειξη της ενοχής τους.

Πόσο μάλλον εάν αποδειχθεί πως ελήφθησαν με μη νόμιμο τρόπο, όπως έχει καταγγελθεί από κάποιους κατηγορούμενους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο και ο εμπειρότατος δικηγόρος κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος ζήτησε (και μάλιστα κατά τις πρώτες ημέρες της δίκης) από τον κ. Εισαγγελέα να καλέσει ως μάρτυρες τον διευθυντή της εντατικής μονάδας του Ευαγγελισμού, κ. Χαράλαμπο Ρούσσο και όλους τους ψυχίατρους που ασχολήθηκαν με τον κ. Σάββα Ξηρό, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Εφόσον πυρήνας της απολογίας του Σάββα Ξηρού αυτή τη στιγμή είναι ότι υπέστη αυτά που υπέστη, του χορηγούντο ψυχοφάρμακα κλπ, θα έπρεπε να είχαν κληθεί από τον Εισαγγελέα [σσ.: οι προαναφερθέντες ιατροί], οι οποίοι έχουν συντάξει και σχετικές εκθέσεις, [...] το θεωρώ απαραίτητο για την ουσιαστική συμβολή στην πλήρη ανίχνευση αυτής της υποθέσεως [...]» (Συνήγορος Πολιτικής Αγωγής κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος, Πρακτικά 17/03/2003).

Λίγο πριν, στην ίδια αγόρευσή του, ο κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος τόνισε, απευθυνόμενος στον κ. Πρόεδρο:

«Το βούλευμα περιγράφει την ιστορία και τη δομή της οργάνωσης της 17Ν με μόνη πηγή πληροφόρησης τις απολογίες ή κάποιες απολογίες των κατηγορουμένων» (Συνήγορος Πολιτικής Αγωγής κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος, Πρακτικά 17/03/2003).

Ο ευφυέστατος ποινικολόγος, προφανώς, ήθελε εκ των προτέρων να διασφαλίσει δικονομικά την εγκυρότητα και την αποδεικτική ισχύ της (μάλλον φτωχής) τεκμηρίωσης των κατηγοριών, αλλά και να αποτρέψει ενδεχόμενη άρνηση της έδρας να αξιολογήσει το περιεχόμενο των απολογιών, γεγονός που θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην εξέλιξη της δίκης.

Και ανακεφαλαιώνοντας, ζήτησε να κληθούν ως μάρτυρες ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., οι υπεύθυνοι Αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, οι αστυνομικοί που είχαν αναλάβει την υπόθεση, οι ιατροί, διευθυντές και άλλοι που προαναφέρθηκαν και οι γραφολόγοι-πραγματογνώμονες. Όπως σημείωσε:

«[...] για να ξέρουμε ότι θα υπάρχουν και αυτοί οι μάρτυρες, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή θα μπορούν να αντικρούουν ή να εξηγούν ή να παρέχουν πληροφορίες για τα κρίσιμα θέματα που συνδέονται με την αστυνομική προανάκριση και με όλες τις καταγγελίες περί χορηγήσεως ψυχοφαρμάκων και βασανιστηρίων των κατηγορουμένων, τις ετεροχρονισμένες [...]» . (Συνήγορος Πολιτικής Αγωγής κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος, Πρακτικά 17/03/2003).

Δυστυχώς για όλους τους παράγοντες της δίκης, ο κ. Λυκουρέζος δεν έτυχε της δέουσας προσοχής.

ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

Μετά από πέντε μήνες και πάνω από ενενήντα συνεδριάσεις, το πεδίο εξακολουθεί να παραμένει θολό, σχετικά με το αν θα γίνει χρήση και αξιολόγηση των ανακληθεισών προανακριτικών απολογιών ή όχι.

Και όπως προαναφέρθηκε, αφού το δικαστήριο ασχολήθηκε, σχεδόν αποκλειστικά, επί τρεις ημέρες με το κομβικό αυτό ζήτημα, δικαιούται ο καθένας να αναρωτηθεί:

«Οι καταγγελίες για χορήγηση ουσιών, οι οποίες αλλοιώνουν την ψυχική/συναισθηματική διάθεση και τη διανοητική/συνειδησιακή κατάσταση του λήπτη, ευσταθούν;»

ΤΙ (θα μπορούσε να) ΓΝΩΡΙΖΕΙ Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ

Από τα πρακτικά της δίκης (21 έως 23/06/2003) έχουν γίνει γνωστά κάποια από τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χορηγήθηκαν στον κ. Σάββα Ξηρό, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στον Ευαγγελισμό. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής σκευάσματα από το «απόρρητο συνταγολόγιο» που διακινούσε ο διευθυντής του φαρμακείου του νοσοκομείου, συνοδεία αστυνομικού:

ALOPERIDIN (αντιψυχωσικό-μείζον ηρεμιστικό-νευροληπτικό, δραστική ουσία HALOPERIDOL),

FENTANYL (οπιοειδές αναλγητικό, δραστική ουσία FENTANYL CITRATE),

PENTOTHAL (ή THIOPENTAL, ενδοφλέβιο αναισθητικό σε ενέσιμη μορφή, δραστική ουσία THIOPENTAL SODIUM),

DORMICUM (ηρεμιστικό, προαγωγός του ύπνου, δραστική ουσία βενζοδιαζεπίνη MIDAZOLAM),

ANEXATE (ανταγωνιστής των κατασταλτικών του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και της αναπνοής, αντίδοτο για την αντιμετώπιση δηλητηριάσεων, δραστική ουσία FLUMAZENIL).

Στο σημείο αυτό, ας επιτραπεί στον υπογράφοντα να προσπαθήσει να φωτίσει κάποιες αδιευκρίνιστες πτυχές, οι οποίες άπτονται άμεσα του παραπάνω ερωτήματος. Σχετικά με τις ιδιότητες, υπό τις οποίες ο υπογράφων πιστεύει πως μπορεί να συνεισφέρει στον σχετικό προβληματισμό, μπορείτε να τις διαβάσετε στο τέλος της επιστολής αυτής.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ κ. ΣΑΒΒΑ ΞΗΡΟΥ (την στιγμή που αρχίζει η ανάκριση)

Ένας υγιής και ισορροπημένος λήπτης φαρμακευτικών σκευασμάτων με ψυχοτρόπες ιδιότητες, βιώνει επιδράσεις πρωτόγνωρες και σοβαρές στο επίπεδο συνείδησης του.

Εάν είναι πολυτραυματίας, με αχρηστευμένες αισθήσεις, ενδοπνευμονική αιμορραγία, αναπνευστική ανεπάρκεια επί εδάφους συνυπάρχοντος βρογχικού άσθματος, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, εγκαύματα, με κομμένο σχεδόν το χέρι, κατάγματα σε οστά, τραύματα από θραύσματα σε όλο το σώμα, λοιμώξεις, αιμορραγίες, πυρετό, σαρκοφάγους και άλλους μύκητες, με παρεντερική διατροφή και αργότερα με διεντερική διατροφή μέσω σωλήνα, με πρακτικά ανύπαρκτες λειτουργίες μεταβολισμού και, συν τοις άλλοις, σε ακινησία δεμένος με ιμάντες και διασωληνωμένος ...

... τότε είναι προφανές πως η ψυχική/συναισθηματική διάθεση και η διανοητική/συνειδησιακή κατάσταση του πλησιάζουν επικίνδυνα την κατάσταση που ονομάζεται «πλήρης αποδιοργάνωση» (πανικός) και απέχουν μακράν της κατάστασης που αναφέρθηκε ως «στοιχειώδης επαφή με το περιβάλλον».

Πέμπτη 04/07/2002: Ο κ. Σάββας Ξηρός βρίσκεται σε καταστολή επί 5 ημέρες,

- για τις χειρουργικές επεμβάσεις, του έχει χορηγηθεί ενδοφλέβιο αναισθητικό (PENTOTHAL ή THIOPENTAL SODIUM),

- για τον πόνο, του χορηγείται ισχυρότατο οπιοειδές αναλγητικό (FENTANYL),

- για την προαγωγή του ύπνου και, γενικότερα, για την ηρεμία, του χορηγείται ισχυρότατη βενζοδιαζεπίνη (DORMICUM),

- για το ενδεχόμενο ξαφνικής αφύπνισης και διακοπής της αναισθησίας, οπότε θα αντιμετώπιζε υπέρμετρο φόβο, παραλήρημα, πανικό και τρόμο, νοιώθοντας τη διασωλήνωση, του χορηγείται αντιψυχωσικό-νευροληπτικό (ALOPERIDIN),

- και, ταυτόχρονα, για την αναστροφή της καταστολής του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και της αναπνοής, λόγω της υπερβολικής χρήσης του DORMICUM, του χορηγείται ANEXATE.

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟΤΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ - ΠΩΣ Ο κ. ΣΑΒΒΑΣ ΞΗΡΟΣ «ΑΓΑΠΗΣΕ» ΤΟΥΣ ΔΙΩ[Κ]ΤΕΣ ΤΟΥ

Κάποιες από τις φράσεις που αποδίδονται στον κ. Σάββα Ξηρό, το διάστημα που νοσηλευόταν στον Ευαγγελισμό:

- «Αγαπάω περισσότερο το Στέλιο [σσ.: τον υποστράτηγο Στέλιο Σύρο, αρχηγό της Αντιτρομοκρατικής] από ότι αγαπάω την Αλίθια ή τη μάνα μου»,

- «Όταν βγω από εδώ μέσα, θα πάω διακοπές με το στρατηγό, στο χωριό του»,

- «Είναι ο Στέλιος μέσα στο νοσοκομείο; Είναι επάνω [σσ.: εκεί που θα μεταφερόταν] ο Στέλιος;».

Πως ο κ. Σάββας Ξηρός «ερωτεύτηκε» έτσι ξαφνικά τους ανακριτές του; Για ποιο λόγο ένοιωθε ασφαλής με την παρουσία τους και μόνο; Πως εξηγούνται η λογόρροια, οι μειωμένες αντιστάσεις, η συμπεριφορά ενός επτάχρονου παιδιού;

Κάποιοι μιλούν για μια μορφή του «συνδρόμου της Στοκχόλμης». Το φαινόμενο, δηλαδή, κατά το οποίο ο όμηρος νοιώθει θετικά συναισθήματα για τον απαγωγέα του ή το βασανιστή του ή αυτόν που τον απειλεί, γενικά. Αυτό εξηγείται εύκολα: Η ζωή του ομήρου εξαρτάται, άμεσα και αποκλειστικά, από τις αποφάσεις του απαγωγέα. Έτσι, ο όμηρος νοιώθει «αλληλέγγυος» με τον απαγωγέα. Θέλει τον απαγωγέα σε καλή ψυχική κατάσταση, ελπίζει και φοβάται ταυτόχρονα πως δεν θα προβεί σε κάποια αλλόκοτη ενέργεια. Το «θέλω και το εγώ» του ομήρου ταυτίζεται με το «θέλω και το εγώ» του απαγωγέα.

Στην περίπτωση, όμως, του κ. Σάββα Ξηρού υπάρχει ένα ακόμη σημείο, πολύ λεπτό:

Υπάρχει ένα λεπτό σημείο, που συνδέει άμεσα αυτά που βίωσε ο κ. Σάββας Ξηρός, όταν "προ-ανακρινόταν" ο τότε νοσηλευόμενος (ή/και κρατούμενος, ή/και τυπικά ελεύθερος, ή/και φυλασσόμενος, ή/και συλληφθείς, ή/και ανακρινόμενος)...

... ένα λεπτό σημείο, κοινό με εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κυρίως νέους. Είναι οι επιδράσεις του οπίου (και των παραγώγων του), ειδικά τις πρώτες φορές της λήψης.

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΟΥΣΙΑ «ΟΠΙΟ» (και τα παράγωγά του)

Η πρώτη φορά που ένας υγιής και ισορροπημένος άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το όπιο (και τα παράγωγά του) είναι συγκλονιστική. Δεν περιγράφεται εύκολα, ούτε με ιατρικούς όρους, ούτε με τη γλώσσα της πιάτσας.

Βλέπετε, οι γιατροί (ψυχίατροι ή/και νευρολόγοι), ακόμη και οι ειδικοί επί των εξαρτήσεων, δεν έχουν βιώσει την επίδραση, π.χ. της ηρωίνης (δεν δοκιμάζουν καν, διότι υπάρχει πρόβλημα δεοντολογίας). Και αρκούνται στην ακαδημαϊκή περιγραφή των συμπτωμάτων, εμπλουτισμένη με ό,τι έχουν μάθει από συζητήσεις με χρήστες.

Οι χρήστες, πάλι, δεν γνωρίζουν την νευροφυσιολογική δράση των οπιούχων/οπιοειδών, συνεπώς ούτε και την επιστημονική ορολογία. Και για τα βιώματα τους, αρκούνται στη φράση "το feeling της παραμύθας".

"Χαμηλό επίπεδο άγχους, χαμηλό επίπεδο επιθυμίας" λένε οι εγγράματοι έμπειροι χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών.

"Η αίσθηση της μη-ύπαρξης", ή αλλιώς "το να νοιώθεις εντελώς ξένος μέσα στην υπερ-εκτιμημένη αυτοπεποίθησή σου, μέσα στην ευφορία/ευεξία σου που εμφανίζονται χωρίς καμιά αντικειμενική αιτία, να μην ανησυχείς για τίποτε, και ταυτόχρονα να σε νοιάζουν όλα" είναι κοντά στην πραγματικότητα, αν και δυσνόητα.

Τα οπιούχα/οπιοειδή ενεργοποιούν τους ειδικούς υποδοχείς (Mu, Kappa, Delta, Sigma) του εγκεφάλου που παράγουν τις ενδορφίνες (ή ενδογενείς μορφίνες -ένα είδος φυσικών ενδογενών οπιοειδών, με πολλαπλάσια δραστικότητα από τη μορφίνη).

ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ - ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ FENTANYL (που παράγεται από την άγνωστη ουσία «όπιο»)

Η λήψη ενός οπιοειδούς (π.χ. Fentanyl, στην περίπτωση του κ. Σάββα ξηρού) ή ενός ημισυνθετικού οπιούχου (π.χ. ηρωίνη), ειδικά στους πρωτόπειρους αρχάριους, πολλαπλασιάζει την έκκριση των ενδορφινών, με αποτέλεσμα :

- την αύξηση της φυσικής αντοχής του λήπτη απέναντι στον πόνο (αναλγησία, απουσία πόνου), -και, συνεπώς, αδιαφορία για ενοχλητικά, δυσάρεστα ή οδυνηρά ερεθίσματα,

- τον πολλαπλασιασμό όποιου αισθήματος ευχαρίστησης (ευφορία, αισθήματα αγάπης και ενότητας ακόμη και για τους πιθανούς διώ[κ]τες -«love and unity» ήταν το σύνθημα των hippies, ενώ ο εκλιπών βετεράνος χρήστης και ποιητής Παύλος Σιδηρόπουλος είχε γράψει «[...] μα μέσα σε είκοσι λεπτά / είδα να με μισείς / είδα να μ' αγαπάς [...]», στο τραγούδι του «Η» [σσ.:=Ηρωίνη]), -και, κατά συνέπεια, το αίσθημα αδικαιολόγητης ευεξίας προκαλεί άγνοια κινδύνου,

- την πρόκληση (μη δικαιολογημένων) αισθημάτων ασφάλειας, αυτοπεποίθησης, αυτοεκτίμησης, αναβαθμισμένου "εγώ" -και, συνεπώς, μειωμένη ικανότητα αυτοκριτικής («πρέζα όταν πιεις / γίνεσαι ευθύς / βασιλιάς, δικτάτορας / Θεός και παντοκράτορας», τραγούδησε ο σοφός ρεμπέτης)

- την ευφορική (υπερ)διέγερση («σπιντάρισμα») που κάνει το λήπτη αναπάντεχα επικοινωνιακό, με ιδιαίτερη ευφράδεια και εμπνεύσεις, έτοιμο να μοιραστεί όλες τις μύχιες σκέψεις και επιθυμίες (πηδώντας από το ένα θέμα στο άλλο, με μη εξηγήσιμους συνειρμούς -«μ' έπιασε λογοδιάρροια και ξέχασα από που ξεκίνησα και τι ήθελα να πω»), πρόθυμο να αποκαλύψει όλα τα μυστικά του («έτσι για τη φάση»), με αισθήματα οικειότητας ακόμη και για εντελώς αγνώστους («τζάμπα αγαπησιάρης»), επίμονο με ανούσιες λεπτομέρειες («κολλημένος»), -και, συνεπώς, αυξημένη επιμονή για έκφραση της ατομικής ή της συλλογικής του ταυτότητας,

και, διαδοχικά, είτε αμέσως μετά, είτε αργότερα, (ανάλογα με την ανοχή και την ποσότητα),

- την αγχολυτική χαλάρωση και γαλήνη («ντάγκλες»), όπου δύσκολα ο λήπτης παρατηρεί ή ελέγχει όσα συμβαίνουν γύρω του, δεν έχει συναίσθηση του χρόνου και του περιβάλλοντος, αδιαφορεί για τα πρόσωπα γύρω του, αδιαφορεί ακόμη και για τον εαυτό του (π.χ. αν καούν τα δάκτυλά του από το τσιγάρο, αν δεν έχει ούτε μία δραχμή στην τσέπη του, αν θα κοιμηθεί σε παγκάκι, αν θα περάσει τη νύχτα στο αστυνομικό τμήμα), -και, συνεπώς, θόλωση της συνείδησης και μειωμένες αντιστάσεις σε έξωθεν κακές επιβουλές.

Επιπροσθέτως, το FENTANYL προκαλεί αξιοσημείωτη καταστολή της αναπνοής, σε αντίθεση με άλλα οπιούχα/οπιοειδή που προκαλούν μικρά ή ασήμαντα προβλήματα στην αναπνοή, πάντοτε ανάλογα με την ανοχή του χρήστη και την ποσότητα της ουσίας, -και συνεπώς αίσθημα ασφυξίας, «πνίξιμο».

Ασφαλώς, όλα τα παραπάνω, αφορούν κάποιον υγιή και ισορροπημένο, όπως προαναφέρθηκε. Φανταστείτε το γνωστικό επίπεδο ενός πολυτραυματία.

Συν τοις άλλοις, ο κ. Σάββας Ξηρός, από όσα γνωρίζουμε, δεν κάπνιζε (υπέφερε από βρογχικό άσθμα), δεν έπινε, έκανε υγιεινή ζωή χωρίς καταχρήσεις. Συνεπώς, ο οργανισμός του ήταν «παρθένος», δηλαδή δεν είχε αναπτύξει ανοχή σε ψυχοενεργές/ψυχοτρόπες ουσίες.

ΑΠΟΣΩΛΗΝΩΣΗ - ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο κ. Σάββας Ξηρός αποσωληνώθηκε την Πέμπτη 04/07/2002, ημέρα κατά την οποία εφημέρευε ο ιατρός κ. Μαρίνος Πιταρίδης, Επιμελητής Α' του Ευαγγελισμού και ένας εκ των θεραπόντων ιατρών του κ. Σάββα Ξηρού. Καταθέτει σχετικά με την καταστολή του κ. Σάββα Ξηρού και συγκεκριμένα για τις ώρες αμέσως μετά την αποσωλήνωση: «την ημέρα που αποσωληνώθηκε, ο ασθενής εκτελούσε εντολές αλλά δεν είχε στοιχειώδη επαφή. Δηλαδή έλεγε λέξεις τις οποίες δεν τις καταλάβαινε κανένας και επομένως τον χαρακτηρίζαμε ότι ήταν σε φάση που δεν είχε ξυπνήσει λόγω της καταστολής που έπαιρνε τις προηγούμενες ημέρες» (Μάρτυρας κ. Μαρίνος Πιταρίδης, Πρακτικά 23/06/2003).

Όταν αποσωληνώνεται (μια εμπειρία εξαιρετικά οδυνηρή), το μεσημέρι της Πέμπτης 05/07/02, υπάρχει το ενδεχόμενο του μετεγχειρητικού παραληρήματος (Postoperative Delirium), μία συχνή επιπλοκή με αρνητικές επιπτώσεις που αποτελεί αξιόπιστο δείκτη για οξεία έναρξη παθολογικών καταστάσεων και ίσως για υποκείμενη άνοια.

H άνοια ορίζεται σαν ένα παροδικό οργανικό διανοητικό σύνδρομο, που χαρακτηρίζεται από σφαιρική διαταραχή της προσοχής και του γνωστικού, μειωμένο επίπεδο συνείδησης, παθολογικά αυξημένη ή μειωμένη ψυχοκινητική δραστηριότητα και διαταραγμένο κύκλο ύπνου-αφύπνισης.

Οι κύριες λειτουργίες της προσοχής, του γνωστικού, της αντίληψης και της μνήμης είναι παραποιημένες, γι' αυτό και ο όρος σφαιρική διαταραχή.

Και όμως, αντί για συνεχή φροντίδα και στενή παρακολούθηση, έπειτα από 9 μόνον ώρες, στις 01:00 της Παρασκευής 05/07/02, αρχίζει η ανάκριση!

FENTANYL - ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Να σημειωθεί εδώ πως το «άγνωστο» αέριο (που προκάλεσε το θάνατο των 41 ένοπλων Τσετσένων αυτονομιστών και των 128 (τουλάχιστον) από τους περίπου 800 ομήρους), τον Οκτώβριο του 2002 στο Μέγαρο Πολιτισμού στη Μόσχα, αποδείχθηκε, τελικά, πως επρόκειτο για ένα δραστικότατο αέριο με μεγάλη περιεκτικότητα σε FENTANYL. Το παραδέχτηκε επίσημα ο Υπουργός Υγείας Yuri Shevchenko, αρκετές ημέρες αργότερα. [από το Associated Press στο «AthensOnLine», www.athensnewspapers.com/stories/103102/new_20021031091.shtml και στην εφημερίδα «Miami Herald» www.miami.com/mld/miami/4390475.htm και από το CBS News στο www.cbsnews.com/stories/2002/10/29/world/main527298.shtml].

Οι εικόνες έδειχναν τους αποφασισμένους και σκληρούς ένοπλους σε κώμα, σαν να είχαν αποκοιμηθεί γλυκά, χωρίς κανείς τους να προλάβει να πυροδοτήσει τα εκρηκτικά (ο καθένας ζωσμένος με 2 κιλά TNT, έτοιμα να πυροδοτηθούν με λιγότερο από μια κίνηση). Σαν κάτι να τους έπληξε ακαριαία στο διανοητικό κέντρο της βούλησης, μαζί με τις βλάβες στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

ALOPERIDIN - ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ο κ. Σάββας Ξηρός έλαβε ALOPERIDIN την Τρίτη 02/07/2002, ενώ δηλαδή ήταν ακόμη διασωληνωμένος.

Ο σχετικός διάλογος από τη δίκη, όπου ο συνήγορος Ι. Βλάχος ερωτά:

«Στις 02/07/2002, κύριε μάρτυρα, χορηγείται ALOPERIDIN. Η ερώτησή μου, σε εκείνη τη στιγμή, εκείνη τη φάση, ο ασθενής είχε τη δυνατότητα, μπορούσε να έχει συνείδηση;»

Και ο ιατρός κ. Πιταρίδης απαντά: «Όχι» [Πρακτικά, 23/06/2003).

Το σκεύασμα ALOPERIDIN ανήκει στην κατηγορία των αντιψυχωσικών. Η δραστική ουσία του είναι το HALOPERIDOL. Χορηγείται σε ασθενείς με βαριές ψυχωσικές δυσλειτουργίες (π.χ. σχιζοφρένεια), και συνιστάται ειδικά σε καταστάσεις υπερδιέγερσης, όταν ο ασθενής καθίσταται επικίνδυνος για το περιβάλλον ή για τον εαυτό του. Δρα κατευναστικά στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ειδικά σε περιστατικά μανιακής συμπεριφοράς ή παραληρήματος. Ήταν, ίσως, το πιο διαδεδομένο φάρμακο στα δημόσια ψυχιατρεία, για να «ησυχάζουν» οι ασθενείς (και να «ησυχάζουν» και οι δεσμοφύλακές τους, ειδικά τις βραδινές ώρες που οι γιατροί ήταν απόντες). Κυκλοφορεί σε διάφορες συσκευασίες με τα εμπορικά ονόματα ALOPERIDIN (εταιρεία JANSSEN-CILAG ΑΕΒΕ), OVOCTEROL και SEVIUM.

PENTOTHAL (ή THIOPENTAL) - ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ο κ. Σάββας Ξηρός έλαβε PENTOTHAL (ή THIOPENTAL) για τις χειρουργικές επεμβάσεις, στις οποίες επρόκειτο να υποβληθεί. Χορηγείται ενδοφλεβίως, με ένεση. Παλαιότερα εθεωρείτο, λανθασμένα, ως «ορός της αλήθειας». Η αλήθεια είναι πως προκαλεί σύγχυση στη μνήμη. Όταν ο ασθενής το λάβει, ο ιατρός-αναισθησιολόγος του κάνει ερωτήσεις για να ελέγξει το ορθόν της απάντησης, και κατά συνέπεια το βαθμό επίδρασης στο γνωστικό και στην αντίληψη του ασθενούς. Όλοι μας έχουμε ζήσει κάτι παρόμοιο, εάν έχουμε υποβληθεί σε αναισθησία πριν από μια χειρουργική επέμβαση.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες-βασανιστές-ανακριτές δεν το προτιμούν, όπως δεν προτιμούν και την σκοπολαμίνη. Τα δύο αυτά σκευάσματα θεωρούνταν ως «οροί της αλήθειας», έως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι σύγχρονες μέθοδοι είναι, ποιοτικά, μακράν καλύτερες -και αποτελεσματικότερες. Όποιοι διαθέτουν γερό στομάχι και δυνατά νεύρα, παρακαλούνται να διαβάσουν το άρθρο του Jack Wheeler, ενός συνταξιούχου καθηγητή-εξπέρ στις ανακρίσεις και στα βασανιστήρια, στην εφημερίδα Washington Times, στις 05/03/2003. Οι προτάσεις του για την ανάκριση του Khalid Shaikh Mohammed (KSM), ενός φερόμενου ως μέλος της Al-Qaeda, προκαλούν αποτροπιασμό, ανατριχίλα και όχι μόνο. Το άρθρο βρίσκεται εδώ:

http://dynamic.washtimes.com/twt-print.cfm?ArticleID=20030305-77856900

και, μαζί με σχόλια αποστροφής εδώ (βρείτε το σημείο «Interrogating KSM»):

http://shorthopeunfiltered.blogspot.com/2003_03....ve.html

DORMICUM - ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ο κ. Σάββας Ξηρός ελάμβανε το σκεύασμα DORMICUM επί 3 (τρία) συνεχή 24ωρα, από τη στιγμή που εισήχθη στον Ευαγγελισμό έως τις 02/07/2002, όπως κατέθεσε ο ιατρός του κ. Πιταρίδης. Και μάλιστα στην υψηλότερη δυνατή δόση, 20 mg ανά ώρα (Μάρτυρας κ. Μαρίνος Πιταρίδης, Πρακτικά 23/06/2003). Πρόκειται για ισχυρό ηρεμιστικό-αγχολυτικό, με δραστική ουσία τη MIDAZOLAM. Είναι επίσης προαγωγός του ύπνου. Ανήκει στην ευρύτερη κατηγορία των φαρμάκων που ονομάζονται βενζοδιαζεπίνες. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν τα (σχετικά πιο γνωστά) STEDON και TAVOR -διαφέρουν ως προς μια χημική ρίζα. ʼλλα συγγενικά σκευάσματα είναι τα (πασίγνωστα) HIPNOSEDON, VULBEGAL, STEDONIL και NILLIUM.

Όποιος έχει συναναστραφεί κάποιον που έ χει κάνει χρήση κάποιου από τα παραπάνω, μάλλον γνωρίζει τι σημαίνει και πως προκαλείται η λογόρροια.

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Όποιος έχει τυχόν αντιρρήσεις για το αδιαμφισβήτητο γεγονός της σχέσης μεταξύ :

- ψυχικής/συναισθηματικής διάθεσης

- διανοητικής/συνειδησιακής κατάστασης

- σωματικής καταπόνησης

- ψυχοενεργών ουσιών (του τσιγάρου και της καφεΐνης, συμπεριλαμβανομένων)

ας προσέξει τα εξής δύο αποσπάσματα:

«[...] φανατικός καπνιστής από νεαρή ηλικία (υπολογίζει ότι γεμίζουν πολλά κοντέινερ τα πακέτα τσιγάρα που κατανάλωσε τις ατέλειωτες νύχτες κατά τις οποίες εργαζόταν στο γραφείο του) [...]» [Έψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, 29/09/02, κείμενο Χρήστος Ζέρβας]

και

«Όταν, ξημερώματα πια, τελειώνει μια ακόμη χρονοβόρα εργασία -έχει μέρες να κοιμηθεί και νύχτες να ξαπλώσει-, βλέπει τον εαυτό του σαν να είναι τρίτος και ομολογεί "Αυτή η νύχτα μου έγειρε τους ώμους" [...]» [ΒΗMagazino, 02/03/03, κείμενο Ιωάννα Μάνδρου].

Όχι, δεν πρόκειται για τον κ. Σάββα Ξηρό, κάποιο βασανισμένο junkie ή κάποιον κοινό θνητό.

Πρόκειται για τον ίδιο τον εισαγγελέα, κ. Ιωάννη Διώτη.

Όπως, δηλαδή, ο Σάββας Ξηρός μιλούσε σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό του και τον ονόμαζε "Σπύρο που ήταν πολύ δυνατός" (Παπαχελάς-Τέλλογλου, Φάκελος 17Ν, σελίδα 245) ...

... έτσι και ο κ. Διώτης έβλεπε τον εαυτό του ως τρίτον (!)

----------------------------------------------------------

Το WHO-IS-WHO του υπογράφοντος:

Ο υπογράφων είναι μαθηματικός και μηχανικός συστημάτων Η/Υ, 36 ετών.

Είναι συνεργάτης της Harm Reduction Coalition (=Συμμαχία για τη Μείωση των Βλαβών), -βλάβες, εννοείται, λόγω της χρήσης ουσιών. Στις ΗΠΑ είναι μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση με επιδιώξεις τον περιορισμό των θανάτων λόγω χρήσης ουσιών, την αποφυγή ασθενειών που συνδέονται με τη χρήση (λοίμωξη HIV, ηπατίτιδες κλπ), τον περιορισμό των βλαβών και των κινδύνων, την προαγωγή της υγείας του χρήστη και του περιβάλλοντός του, την σαφή, αξιόπιστη και απροκατάληπτη πληροφόρηση για τα επιθυμητά αποτελέσματα και τους μη επιθυμητούς κινδύνους των ουσιών και οτιδήποτε σχετικό με τη χρήση ουσιών.

Η φιλοσοφία της HRC είναι απλή:

"Δεν προτρέπουμε κανένα να δοκιμάσει πειραματιστεί με ουσίες, παράνομες ή μη. Εάν όμως ο οποιοσδήποτε θέλει να κάνει χρήση ή δεν δύναται να τη διακόψει, πρέπει να είναι πληροφορημένος και να έχει τις ουσιαστικές γνώσεις για την επιλογή του αυτή".

Ο τρόπος δράσης είναι κυρίως παρεμβάσεις και ενημέρωση στο πεζοδρόμιο (Street Work).

Στην Ελλάδα (όπου μπορεί κάποιος ιδιώτης με τέτοια δραστηριότητα να κατηγορηθεί εύκολα για «προτροπή σε χρήση» ή «διαφήμιση ναρκωτικών» ή «εγκωμιασμό παράνομων πράξεων»), η «Συμμαχία για τη Μείωση των Βλαβών»-HRC λειτουργεί ως άτυπη πρωτοβουλία μεμονωμένων πολιτών, (προσωρινά ελπίζουμε -κάποια στιγμή θα λειτουργήσει επίσημα). Έχει τη συμπαράσταση και τη συνεργασία μεμονωμένων ιδιωτών-επαγγελματιών υγείας. Η εμπειρία πρώην χρηστών και η τεκμηριωμένη επιστημονική γνώση παρέχονται πρόσωπο με πρόσωπο, με προσωπικές συζητήσεις και διανομή φυλλαδίων, με προσωπικό κόστος σε χρόνο, κόπο και υλικά των συμμετεχόντων.

Στα Εξάρχεια και στο Παγκράτι, στην Αθήνα, στην οδό Προξένου Κορομηλά, στο ΝΤΟΡΕ και στην Πλατεία Ναυαρίνου, στη Θεσσαλονίκη, ίσως κάποιοι θαμώνες (χρήστες και αστυνομικοί) θυμούνται κάποιους "άσχετους και καλοντυμένους" να μοιράζουν φυλλάδια με θέμα «σύριγγες και AIDS» ή «Μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή θανατηφόρου αποτελέσματος από την ενδοφλέβια χρήση ουσιών».

Η ιδεολογική/πολιτική θέση των μελών της Συμμαχίας είναι (επειδή το ζήτημα των λεγομένων «ναρκωτικών»είναι απολύτως πολιτικό):

- Πλήρης αποποινικοποίηση της χρήσης.

- Νομιμοποίηση των όλων των παράνομων ουσιών - Ελεγχόμενη χορήγηση των εξαρτησιογόνων ουσιών (των υποκαταστάτων ή των ίδιων των ουσιών) στους εξαρτημένους, από κρατικούς φορείς.

- Απεγκληματοποίηση - Αποφυλάκιση των χρηστών, εξαρτημένων ή μη.

Είναι επίσης συνεργάτης της Campaign «Get Real» - Campaigning for sensible and effective drug policies (=Εκστρατεία για λογικές και αποτελεσματικές πολιτικές για το λεγόμενο «πρόβλημα των ναρκωτικών» - Μια άλλη πολιτική για τις ουσίες είναι εφικτή). Μια ΜΚΟ με σκοπό την αλλαγή της νομοθεσίας για τις ουσίες, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η εμπειρία του υπογράφοντος με τις ψυχοενεργές/ψυχοτρόπες ουσίες ήταν πειραματικού χαρακτήρα, για μια περίοδο 3 ετών, γύρω στο 1990. Η συχνότητα της δοκιμής ήταν τέτοια ούτως ώστε να γίνει κατανοητή η λειτουργία κάθε ουσίας. Μεταξύ 20 και 23 ετών είχε πλήρη εικόνα για όλες τις υπάρχουσες τότε ουσίες. Σπουδές στο Πανεπιστήμιο (δύο σχολές, διαδοχικά) και στρατιωτικές υποχρεώσεις εκπληρώθηκαν κανονικά.

Κατέληξε στο συμπέρασμα πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντες τρόποι διεύρυνσης της συνείδησης, παρ' ότι υποστηρίζει τη νομιμοποίηση όλων των ουσιών ως απαραίτητο προαπαιτούμενο ελεύθερης διαμόρφωσης της προσωπικότητας και άσκησης των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η κοινωνία κινδυνεύει ασύγκριτα περισσότερο από την καταστολή και την απαγόρευση, παρά από τη νομιμοποίηση των ουσιών.

Mr Talion

Θεσσαλονίκη

mailto: mm456789@hotmail.com

Συμπληρώνουμε λίγα από την κατάθεση της Κατερίνας Μάτσα στο σημείο εκείνο που αναφέρθηκε στο Σάββα Ξηρό. Είναι αρκετά αποκαλυπτικά .

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Θα σας ρωτήσω ευθέως. Έχουμε την συγκεκριμένη περίπτωση του κ. Σάββα Ξηρού ο οποίος ήταν σε κώμα και με το που ανένηψε από το κώμα, ξύπνησε βρέθηκε στο κρεβάτι της εντατικής στερούμενος της όρασης, της ακοής και της αφής. Δεν είχε την δυνατότητα ούτε να ψάξει αντικείμενα, ούτε να επικοινωνήσει οπτικά, ούτε ακουστικά με το περιβάλλον ή τουλάχιστον πάρα πολύ περιορισμένα. Σε ένα δωμάτιο της εντατικής απομονωμένος.

Απ΄ ότι αποδείχθηκε όπως κατετέθη εδώ πέρα από μάρτυρες, με μόνο έναν υπάλληλο Αστυνομικό ο οποίος ήταν μέσα στο δωμάτιο και τον φύλαγε και καμία άλλη επαφή με το περιβάλλον. Οι όροι αυτοί σε συνδυασμό είναι ικανοί να δημιουργήσουν το σύνδρομο αυτό που χαρακτηρίσατε εσείς ως <<αισθητηριακή απομόνωση>>;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Θα έλεγα ότι όχι μόνο είναι ικανοί, είναι ιδεώδεις για να δημιουργήσουν ένα τέτοιο συνδυασμό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στην περίπτωση αυτή ξέρετε αν δημιουργήθηκε;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Δεν ξέρω, αλλά λέω ότι συνήθως στην Εντατική....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν σας πουν ότι ήρθαν γιατροί οι οποίοι την εξέτασαν, συνάδελφοί σας, ψυχίατροι και είπαν ότι είχε επίπεδο συνείδησης κτλ. και αν πούμε και μετά ότι πήγε με δικηγόρο και είπε, όχι τα ίδια που είχε πει στην αρχή, στις πρώτες καταθέσεις, αλλά είπε περισσότερα στον τακτικό Ανακριτή, τον κ. Ζερβομπεάκο, είναι ένα σύνδρομο αυτό;

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω μια παρατήρηση: Είπατε προηγουμένως <<εάν κάποιος υποστεί βασανιστήρια και ομολογήσει πράγματα που έγιναν, αυτό είναι προβληματικό ή όχι>>; Δηλαδή εννοείτε ότι είναι θεμιτό να ομολογεί κάποιος υπό βασάνους;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακόμη και τα έκανε, όχι.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Αυτό είναι το ζήτημα κι έτσι όπως το εκφράσατε προηγουμένως, αφήσατε να εννοηθεί ότι εφόσον είπε την αλήθεια, τί πειράζει που τον βασανίσαμε και λίγο;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πέρασαν 40 ημέρες, πήγε με δικηγόρο και είπε όχι μόνο τα ίδια, είπε και περισσότερα. Αυτά είναι τα σύνδρομα;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Πάντως είναι σπάνιο στη βιβλιογραφία....

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Παρά το γεγονός ότι οδηγήθηκε σε ανάκριση, εξακολουθούσε να είναι κρατούμενος στην Εντατική υπό τον έλεγχο της αντιτρομοκρατικής. Επιτέλους όμως κ. Πρόεδρε, να μη λέμε τη μισή αλήθεια. Κυρία μάρτυς, για μένα εν αρχή είναι μεγάλη τιμή το ότι βρίσκεστε στο Δικαστήριό μας, διότι είναι καθολική η άποψη ότι εσείς θεωρείστε ένας από τους μεγαλύτερους, αν όχι ο μεγαλύτερος παράγοντας στον αγώνα για την καταπολέμηση των ναρκωτικών.

Σας θέτω ορισμένα αντικειμενικά στοιχεία τα οποία ούτε η έδρα θα τα αμφισβητήσει και θέλω να μου χαρακτηρίσετε κάποιες πράξεις που έγιναν. Πολύ βαριά τραυματισμένος από την έκρηξη με μεγάλη αιμορραγία στους πνεύμονες, τυφλός, χωρίς ακοή, με κομμένο το χέρι και πολλά άλλα τραύματα σε ολόκληρο το σώμα, σε κώμα, διασωληνωμένος επί τρεις ημέρες, λίγες ώρες μετά την αποσωλήνωσή του, εισέρχονται στο δωμάτιο της Εντατικής θεραπείας οι ανακριτές και τον ανακρίνουν πάντα νύχτα και με δεδομένο ότι την ημέρα ήταν συνεχώς σε ιατρικές εξετάσεις με τα σωληνάκια που του αλλάζουν κτλ. και δε μπορούσε να κοιμηθεί.

Θέλω λοιπόν να μου χαρακτηρίσετε το εξής: Το γεγονός αυτό της εισόδου των ανακριτών λίγες ώρες μετά την αποσωλήνωσή του και με δεδομένη την αισθητηριακή απομόνωση, αν θέλετε και για ιατρικούς όρους, δεν είχε ακοή, δεν είχε όραση, δεν είχε αφή, ούτε καν γεύση διότι παρεντερικά του εχορηγείτο η τροφή, από πλευράς ιατρικής δεοντολογίας εάν αυτό το πράγμα είναι σωστό, με δεδομένο ότι ο θεράπων ιατρός του στην Εντατική κατέθεσε εδώ ότι αν ήταν παρών, διότι του δόθηκε άδεια και έφευγε, αυτός δεν θα επέτρεπε να μπουν ανακριτές μέσα και να τον ανακρίνουν. Δεδομένο αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πότε το είπε αυτό;

Γ. ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΤΗΣ: Ο κ. Πιταρίδης είπε ότι <<εγώ έφυγα με άδεια>> και τον ρώτησα <<Εσείς αν ήσαστε εκεί θα επιτρέπατε αυτή την ανάκριση;>> Και είπε <<όχι, δεν θα την επέτρεπα>>. Θέλω λοιπόν να μου χαρακτηρίσετε αυτά τα γεγονός από πλευράς ιατρικής δεοντολογίας αφενός και αφετέρου από αμιγώς ιατρικής πλευράς, κατά πόσον αυτό το άτομο ήταν ικανό να ανακριθεί. Και τη δεοντολογία θέλω να μου πείτε και την ιατρική πλευρά, αν ήταν ικανός να δίνει καταθέσεις.

Κ. ΜΑΤΣΑ: Με τα δεδομένα που περιγράφηκαν, πιστεύω ότι είναι ηθικά ανεπίτρεπτο να συνάγονται πορίσματα από μια τέτοια εξέταση και να μπαίνουν σε τέτοιους χώρους, κατά τη γνώμη μου ιερούς, γιατί ο άνθρωπος ήταν μεταξύ ζωής και θανάτου, άνθρωποι που δεν έχουν σχέση με την ιατρική επιστήμη. Έχω την τιμή να εκδίδω ένα περιοδικό εδώ και δύο δεκαετίες, <<Τα τετράδια ψυχιατρικής>>, όπου τα ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας θεωρούνται μείζονα απ΄ όλον τον επιστημονικό κόσμο και κατά καιρούς έχουν καταγγελθεί τέτοιες παραβιάσεις.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Εάν ο ίδιος το ζητήσει;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Δεν ήταν σε θέση νομίζω, έτσι όπως περιγράφηκε σε κώμα, δεν ήταν σε θέση.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κυρία μάρτυς, φοβόταν για τη ζωή του και ζήτησε να καταθέσει για να μπορέσει έτσι να βγει από τον φόβο αυτό, να μην υπάρχει λόγος να τον σκοτώσουν.

Κ. ΜΑΤΣΑ: Ο συνήγορος περιέγραψε μια κλινική εικόνα. Εγώ είμαι γιατρός. Ακούω λοιπόν στοιχεία που συνιστούν μια κλινική κατάσταση και τοποθετούμε επ΄ αυτών κ. Πρόεδρε, όχι επί παντός επιστητού. Μου παρουσιάζεται ένας ασθενής ο οποίος βρίσκεται σε συγκεκριμένη κατάσταση και οφείλω να πάρω θέση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δύο ψυχίατροι που τον είδαν είπαν ότι είχε επίπεδο συνείδησης που καταλάβαινε πολύ καλά τί γινόταν.

Κ. ΜΑΤΣΑ: Σας είπα ότι εγώ τοποθετούμαι επί της κλινικής εικόνας που δίνει ο συνήγορος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εσείς το ξέρετε καλύτερα με τα υποθετικά ή οι δύο ψυχίατροι συνάδελφοί σας που πήγαν ειδικά για να τον δουν;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Η ερώτηση ήταν συγκεκριμένη και μου παρουσίαζε μια κλινική εικόνα. Επ΄ αυτής λοιπόν τοποθετούμαι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τότε οι δύο ψυχίατροι είναι ψεύτες;

Κ. ΜΑΤΣΑ: Δεν θέλω να τοποθετηθώ, είναι συνάδελφοι και τους εκτιμώ, δεν θα τοποθετηθώ.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Πήγαν εκεί και τον εξέτασαν εκεί.

Κ. ΜΑΤΣΑ: Εγώ τοποθετήθηκα στην κλινική εικόνα που έδωσε ο κ. συνήγορος.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Μα την κλινική εικόνα δεν την ξέρετε, εκείνοι τον είδαν όμως.

Κ. ΜΑΤΣΑ: Σας είπα σε τί απάντησα, σε αυτό που μου παρουσιάστηκε.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Δεν νοείται ο κ. Εισαγγελέας να τονίζει συνεχώς το φόβο θανάτου. Ας πούμε το εξής: Μάλιστα, υπήρχε ο φόβος θανάτου. Είναι ο φόβος θανάτου η καταλληλότερη συνθήκη για να ανακρίνεις έναν άνθρωπο; Ας μας το πει και η κα μάρτυς εδώ πέρα. Κύριε Εισαγγελεύ εκθέτετε τον εαυτό σας και εκθέτετε και το νομικό μας σύστημα όταν λέτε τέτοια πράγματα.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Αυτή είναι η αιτία.

Ι. ΒΛΑΧΟΣ: Αυτό περιφρουρεί η δικαιοσύνη της πατρίδας μας, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ανακρινόμενος θα μπορεί να ελέγχει τον εαυτό του.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Κι εγώ απορούσα, αλλά είδα το γιατί επέμεινε ο κ. Σάββας να καταθέσει.

Σ. ΞΗΡΟΣ: Μη λέτε ψέματα. Παρακαλώ πολύ να προσέχετε τα λόγια σας και να διαβάσετε τα πρακτικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Σάββα σας παρακαλώ......

Σ. ΞΗΡΟΣ: Πείτε μου την απόφαση στο κελί 12, δεν ξαναπατάω εδώ μέσα.