Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 10 Jun 2005

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ

Αρχείο

Κεντρική Σελίδα

Θ. ΨΑΡΑΔΕΛΛΗΣ

Εδώ και μερικούς μήνες η ελληνική αστυνομία έχει συλλάβει διάφορα πρόσωπα που κατηγορούνται για την συμμετοχή τους στην τρομοκρατική οργάνωση "17 Νοέμβρη". Δεν τρέφουμε καμία συμπάθεια για την στενά εθνικιστική ιδεολογία αυτής της οργάνωσης ή, πολύ περισσότερο, για τις μεθόδους της, τις δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων (πολιτικών, βιομηχάνων, δεξιών δημοσιογράφων).

Ωστόσο, σε σύνδεση με την σταδιακή απώλεια των ελευθεριών στην Ευρώπη στο όνομα του αγώνα κατά της "τρομοκρατίας", θεωρούμε επείγον να επαναβεβαιώσουμε ότι τίποτε δεν δικαιολογεί την έκπτωση των δημοκρατικών αρχών δικαιοσύνης. Εκφράζουμε την ανησυχία μας μπροστά σε ένα κλίμα κυνηγιού μαγισσών που έχει δημιουργηθεί από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και εκφράζεται στις δικαστικές πρακτικές οι οποίες αποτολμούν να διακυβεύσουν το δικαίωμα του καθενός σε μια αμερόληπτη διαδικασία. Μας θέτει σε συναγερμό το γεγονός ότι η ένοπλη αντίσταση κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974) κατηγορείται πως "προετοίμασε το έδαφος" για την τρομοκρατία, το γεγονός ότι δείχνουν με το δάκτυλο τους πολιτικούς εξόριστους στο Παρίσι τον καιρό της δικτατορίας, το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι στερούνται δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι κρατούμενοι, το γεγονός ότι οι συνήγοροί τους παραδίδονται στο μένος του πλήθους τέλος, το γεγονός ότι αγωνιστές της εργατικής τάξης που είχαν πολεμήσει κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών και είναι γνωστοί για τις διαφωνίες τους με την "17 Νοέμβρη" φυλακίζονται αυθαίρετα με μόνο στοιχείο την μαρτυρία "μετανοημένων" - μια πρακτική που γνωρίζουμε τη σάλο έχει δημιουργήσει στην Ιταλία, και που τείνει να γενικευθεί στην Ευρώπη μέσα από τα σοφίσματα της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας.

* Ο Θεολόγος Ψαραδέλλης, παλιός τροτσκιστής αγωνιστής, που βασανίστηκε και φυλακίστηκε δύο φορές από την δικτατορία των συνταγματαρχών, που δραπέτευσε δύο φορές - περνώντας από την Γαλλία το 1971 - κατηγορείται για συμμετοχή στην "17 Νοέμβρη" - κάτι το οποίο αυτός αρνείται - και παραμένει στην φυλακή από τον Ιούλιο του 2002, παρά την κρίσιμη κατάσταση της υγείας του και την απουσία κάθε στοιχείου. Το μόνο αδίκημα για το οποίο, κατά την ομολογία του, είναι υπεύθυνος - η συμμετοχή σε μια "πολιτική" ένοπλη ληστεία, χωρίς νεκρούς ή τραυματίες, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 - έχει παραγραφεί και επιπλέον την ευθύνη για αυτήν την πράξη δεν την ανέλαβε καμία τρομοκρατική οργάνωση.

* Ο Γιάννης Σερίφης, αγωνιστής κατά της δικτατορίας και ελευθεριακός συνδικαλιστής που τον σέβονται πλατιά, έγινε γνωστός στα τέλη της δεκαετίας του 1970 όταν κατηγορήθηκε για "τρομοκρατία" και δολοφονία, και απαλλάχτηκε μετά από μια διαδικασία με παταγώδη αποτυχία, χάρη σε μια δυναμική διεθνή κινητοποίηση και την πολύτιμη δράση οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Όπως και ο Ψαραδέλλης, ποτέ δεν έκρυψε την αντίθεσή του στην ιδεολογία και τις μεθόδους της "17 Νοέμβρη". Η σύλληψή του καταγγέλθηκε δημόσια από τον παλιό συνήγορό του, τον Ευ. Γιαννόπουλο, πρώην υπουργό Δικαιοσύνης. Η σύλληψη και η παραμονή στην φυλακή αυτών των δύο αγωνιστών χωρίς την παραμικρή απόδειξη της "τρομοκρατικής" εμπλοκής τους, είναι καθ΄ ολοκληρίαν άδικη. Γι΄ αυτό το λόγο ενώνουμε τις φωνές μας με όλους εκείνους, όπως είναι το Δίκτυο για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα στην Ελλάδα, που απαιτούν την άμεση απελευθέρωσή τους.

(σ.σ. Χάρη στη καμπάνια διαμαρτυρίας, ο Γιάννης Σερίφης αποφυλακίστηκε πρόσφατα (στις 30 Δεκεμβρίου 2002) με περιοριστικούς όρους, αλλά πρόκειται να δικαστεί όπως κι οι άλλοι κατηγορούμενοι).

Το ιδεολογικό ρεύμα που είμαι στρατευμένος, η 4η Διεθνής (Τροτσκιστές) ήταν αντίθετο σε αυτές τις μεθόδους και πρακτικές. Το ιδεολογικό μου πιστεύω ήταν και είναι εναντίον στην ιδεολογία της ατομικής τρομοκρατίας. Οι πρακτικές αυτές δεν οδήγησαν το κίνημα στην πάλη για την ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, κάτω από οποιαδήποτε καμουφλάζ κι αν κρύβεται, είτε αστική δημοκρατία είτε ανοικτή δικτατορία για την σωτηρία του καπιταλισμού. Γι αυτό ο αγώνας μας ήτανε πάντα μέσα στο εργατικό κίνημα με τις πολιτικές και κοσμοθεωρητικές μας απόψεις που έκφρασή τους βρίσκεται στην Μαρξιστική μας ιδεολογία. Η πρακτική και η θεωρητική έκφραση του Μαρξισμού ήταν και είναι η καθημερινή σύγκρουση του εργατικού κινήματος με την αστική τάξη. Ακόμα η διάδοση των πολιτικών απόψεων δεν σταματάει στην κριτική ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Σε όλες τις περιόδους παλέψαμε για ένα σοσιαλισμό ανθρώπινο που εκφράζεται από τα εργατικά συμβούλια και όχι τα Σταλινικά μοντέλα που με την πολιτική τους φέρανε την εργατική τάξη στην ίδια μοίρα του προηγούμενου αιώνα. Ο σοσιαλισμός που εμείς ονειρευόμαστε δεν έχει καμία σχέση με τον σοσιαλισμό που προσπαθούν να επιβάλλουν στρατιωτικά και αστυνομικά οι διάφορες πολιτικές δυνάμεις που αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές. Για μάς τους Τροτσκιστές αυτές οι πολιτικές δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που εκφράσανε κατά περιόδους διάφοροι σωτήρες της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Για μία ακόμη φορά το τροτσκιστικό κίνημα μέσα από τους μαζικούς συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς αγώνες, παρ' όλες τις διώξεις που υφίσταται από τα Σταλινικά και αστικά κόμματα μπόρεσε να επιβιώσει. Να διαδώσει πλατιά τις ιδέες του μέσα στην ιδεολογική πάλη ενάντια στην αστική τρομοκρατία, στην σταλινική τρομοκρατία και στην ατομική τρομοκρατία που γεννήθηκε κάτω απο τις πολιτικές τους. Σήμερα όλο πιο ξεκάθαρα οι ιδέες του Μαρξισμού ξαναβρίσκουν τις θέσεις τους στους μαζικούς αγώνες βάζοντας στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας τα ιδεολογήματα των αστών και σταλινικών. Η συγκρότηση των εργαζομένων σε ενιαίο μέτωπο έδωσε το πρώτο χτύπημα στην Γαλλία κατακτώντας το 12% της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου, απαντάει καθημερινά και μαζικά στους τρομοκράτες ευρωπαίους και αμερικανούς που στην προσπάθεια τους να υποτάξουν τα κινήματα τα βαπτίζουν τρομοκρατικά. Για να δικαιολογήσουν τους βομβαρδισμούς τους ισοπεδώνοντας καθημερινά πόλεις και χωριά του πλανήτη μας. Οι μέθοδοι που αναπτύσσουν μαζικά και ατομικά είναι αυτοί που γενούν την ατομική τρομοκρατία.

Από τότε που με συλλάβανε 18/07/02 με κατηγορούνε οτι είμαι μέλος της «ΕΟ 17 Ν», προσπάθησα και συνεχίζω να υπερασπίζω τις ιδέες μου και προσπαθώ να αποδείξω οτι δεν είχα καμία σχέση με τις κατηγορίες που προσπαθούν να μου φορτώσουν, παρά τα εμπόδια που συναντάω μέσα απ' το κελί, και με την υγεία μου να χειροτερεύει. Εδώ και 6 μήνες κρατούμαι στα κελιά της «σοσιαλιστικής κυβέρνησης» του ΠΑΣΟΚ χωρίς αποδείξεις, αλλά επειδή με δική μου ομολογία οτι το 1983 ( όπως προκύπτει από δημοσίευμα της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, το οποίο ανακάλυψε η κόρη μου μετά από επίπονη έρευνα στα αρχεία, και το οποίο περιγράφει το περιστατικό όπως το περιγράφω κι εγώ στην αρχική μου απολογία) είχα πάρει μέρος σαν τσιλιαδόρος σε ΜΙΑ ληστεία και όχι όπως λένε στην ΓΑΔΑ το 1986, ούτε στις 13.07.88 (δυο μέρες μετά τη κηδεία της αδελφής μου Έλλης, και ενώ είχα περάσει τρεις μήνες ανελλιπώς στο προσκέφαλό της μαζί με όλη μου την οικογένεια ) ούτε το 1991, όπως ανέφερε ο Χρ. Ξηρός, σε αντίθεση με όλα τα στοιχεία της δικογραφίας, ο οποίος στη συνέχεια το ανακάλεσε. Προσπάθεια τους ήτανε να με κρατήσουν για να βρούνε στοιχεία και «ομολογίες» συγκρατούμενων μου και ότι δεν μπορέσανε να διασταυρώσουν να τα φορτώσουν σε όσους δεν έχουν σχέση με την 17Ν.

Έτσι ο ανακριτής και ο εισαγγελέας βάση κάποιας «αυθόρμητης ομολογίας» του Παύλου Σερίφη με υποδεικνύει στη δολοφονία των Πέτρου και Σταμούλη. Αν και όπως μου αναφέρουν οι δικηγόροι μου η υπόθεση αυτή είναι παραγεγραμένη, δεν είναι όμως παραγεγραμένη γι' αυτούς που έχουν μείνει ζωντανοί όπως δεν είναι και στην συνείδηση μου. Δεν θέλω να λένε όπως διάφοροι «αναλυτές» πράκτορες του ιμπεριαλισμού και της προόδου ΝΑ ο «δολοφόνος» των Πέτρου-Σταμούλη. Αυτά που αναφέρω είναι μια μικρή υπενθύμιση του χαρακτήρα μου και θα επανέλθω πιστεύω μετά την αθώωση μου. Έκανα λοιπόν επίπονες προσπάθειες να θυμηθώ τι έκανα την εποχή εκείνη πριν 23 χρόνια ακριβώς. Θυμήθηκα λοιπόν με τη βοήθεια της σύζηγου μου ότι τον Γενάρη του 80 είχαμε πάει ένα ταξίδι στην Κύπρο με ένα φιλικό ζευγάρι, την Ελεν και τον Μάκη Τσιπουρίδη, και τα παιδιά μας που ήταν τότε βρέφη. Ψάχνοντας παλαιά διαβατήρια ανακαλύψαμε ότι φύγαμε για την Κύπρο στις 20.01.80. Διαβάζοντας στο περιοδικό ΠΟΝΤΙΚΗ την περιγραφή της δολοφονίας των Πέτρου και Σταμούλη, τράβηξε την προσοχή μου το γεγονός ότι εκείνη τη βραδιά, 16.01.80 έβρεχε καταρρακτωδώς. Θυμήθηκα λοιπόν τότε ένα βροχερό βράδυ, λίγες μέρες πριν αναχωρήσουμε για την Κύπρο, όπου έψαχνα να βρω τον Μάκη Τσιπουρίδη να τον ρωτήσω τι θα γίνει επί τέλους με το ταξίδι μας γιατί ήδη το είχαμε αναβάλει δυό φορές λόγω δικών του επαγγελματικών υποχρεώσεων. Πέρασα από νωρίς από το σπίτι του Μάκη στην Νικηφόρου Ουρανού, και η σύζυγος του Ελεν μου είπε ότι βρίσκεται στα γραφεία του περιοδικού ΑΝΤΙ του οποίου ήταν τότε καλλιτεχνικός διευθυντής. Πήγα εκεί και τον βρήκα στο κλείσιμο της ύλης. Ήταν τετάρτη βράδυ 16.01.80. Την άλλη μέρα το ΑΝΤΙ πήγαινε στο τυπογραφείο για να κυκλοφορήσει την παρασκευή 18.01. Έκατσα αρκετή ώρα γιατί εν το μεταξύ είχε αρχίσει να βρέχει πολύ. Κάποια στιγμή μπήκε ο εκδότης του περιοδικού Χρήστος Παπουτσάκης και μας είπε πώς μόλις έμαθε για την δολοφονία των Πέτρου και Σταμούλη. Τέσσερις μέρες μετά φύγαμε για τη Κύπρο απ όπου γυρίσαμε 10 μέρες μετά. Η κατάθεση του Παύλου Σερίφη είναι ψευδή, δολοφόνος δεν υπήρξα ποτέ και θέλω να βγει η ρετσινιά αυτή από πάνω μου.

Είναι αυτό που λέει, ο λαός μας ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη. Κλέφτης πήγα να γίνω μια φορά το 83, για εντελώς ανιδιοτελή σκοπό, και μετανιώνω γι αυτό, ήταν λάθος μου, δολοφόνος όμως δεν υπήρξα ποτέ και θέλω να βγει η ρετσινιά αυτή από πάνω μου. Γι' αυτό κάνω έκκληση στους μάρτυρες αυτούς που αναφέρω να βασανίσουν τη μνήμη τους για να θυμηθούν τη βραδιά εκείνη, είναι σημαντικό, πρόκειται για την τιμή και την υπόληψη μου. Εμένα μέχρι τώρα μου κλέψανε την ελευθερία μου για άλλη μια φορά.

Συγνώμη για το συντακτικό και τα πολλά ορθογραφικά λάθη

Θ. Ψαραδέλλης κρατούμενος στις σουίτες του Κορυδαλλού.

57068

ΘΕΟΛΟΓΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

Βήχος Παναγιώτης 9:20μμ, Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2003

Κάθε τίμιος άνθρωπος, κάθε αγωνιστής της Αριστεράς, κάθε πολέμιος αυτού του άθλιου συστήματος της εκμετάλλευσης και της βίας, πρέπει να πάρει θέση ΚΑΘΑΡΗ και περήφανη.

Σε όλους αυτούς τους μηχανισμούς που θέλουν να φυλακίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τον αγώνα για ένα κόσμο αλλιώτικο Σοσιαλιστικό, σ΄ αυτούς που τον αγώνα για ελευθερία τον βαφτίσουν "τρομοκρατία" πρέπει να δώσουμε την απάντηση που τους ταιριάζει: "Δε σας φοβόμαστε ότι κι αν κάνετε όσο κι αν προσπαθείτε. Στόχος μας ήταν, είναι και παραμένει ένας. ΝΑ ΣΑΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ με τη μαζική βία της Εργατικής τάξης. Υπερασπιζόμαστε τους συντρόφους που παλεύουν γι΄ αυτό τον κόσμο και θα τους πάρουμε απο τα χέρια σας. Τρομοκράτης είναι το καπιταλιστικό κράτος και οι υπάλληλοί του. Τα πιστεύω μας είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ και γι΄ αυτό ας μας φοβούνται. Ο νέος κόσμος που έρχετε δεν έχει σχέση με το δικό σας. Και τα σκουπίδια πάνε εκεί που τους αξίζει. Στον ΣΚΟΥΠΙΔΟΝΤΕΝΕΚΕ".

Κάτω τα χέρια απο το Γ. Σερίφη και τον Ψαραδέλλη. Κάτω τα χέρια από το εργατικό και επαναστατικό κίνημα. Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι. Δείξτους τη δύναμή σου. Οργανώσου και ανέτρεψέ τους. Μια και καλή και για πάντα. Για να ανασάνει ο Άνθρωπος, για να πάρουν εκδίκηση τα όνειρα.

57149

ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ;

ΕΛΕΝΗ 5:03πμ, Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2003

Διάβασα την επιστολή του Ψαραδέλλη. Κι ένιωσα ανατριχίλα στην σπονδυλική μου στύλη. Σε τι κόσμο ζούμε λοιπόν; Πώς και δεν σηκώνονται και οι πέτρες μπροστά σ΄ αυτήν την κατάσταση; Μήπως τελικά έχουμε χούντα και μάλιστα αδίσταχτη; Αλλά ταυτόχρονα ένιωσα και μια άγρια χαρά. Γιατί κάποιοι δε βάζουν την ουρά κάτω απο τα σκέλια. Δεν παριστάνουν τους γενναίους πίσω από την ανωνυμία και την ασφάλεια του PC τους. Κάποιοι με όνομα και επίθετο τους τρίβουν τη μούρη με τη "μαγκιά" του αγνού επαναστάτη. Που δε διστάζει όταν οι ποιητές στον αιώνα τους δεν λένε τι βλέπουν, να διακηρύττουν άφοβα: Χτες, σήμερα και αύριο ένας είναι ο στόχος μας: ΝΑ ΣΑΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ και με τη μαζική επαναστατική βία να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο.

Δεν ξέρω πολλούς να το λένε σήμερα αυτό. Με την υπογραφή τους, χωρίς φόβο και πάθος. Με όλες σου τις αδυναμίες σύντροφε Βήχο υποκλίνομαι μπροστά στην αγνότητα της ψυχής σου. Μπράβο ρε σύντροφε. Τίποτα άλλο.

Καλημέρα Παναγιώτη,

Ευχαριστώ πολύ για όλο το ενδιαφέρον και την συμπαράσταση, δίνει κουράγιο και δύναμη στον πατέρα μου και σε μάς. Σήμερα στα ΝΕΑ, δημοσιεύετε μια επιστολή του μπαμπά που αφορά την υπόθεση Πέτρου-Σταμουλη. 2 μήνες τώρα σκεφτόμασταν αν θα το δημοσιεύσουμε, γιατί οι δικηγόροι δίσταζαν, αλλά ο μπαμπάς επέμενε. Στις 3 Φεβρουάριου, θα έρθει στην Ελλάδα ο Αλέν Κριβιν και θα προσπαθήσει να επισκεφτεί τον μπαμπά στην φυλακή, μετά θα δώσει κάτι σαν συνέντευξη, θα είναι παρόν τροτσκιστικές οργανώσεις και το δίκτυο, και γενικά όποιος θέλει. Μόλις ξεκαθαριστεί και οργανωθεί το θέμα θα σε ενημερώσω. Στην Νέα Προοπτική δημοσιεύονται ήδη μερικές από τις υπογραφές. Όταν έρθει ο Κριβιν θα δημοσιεύσουμε όσες έχουμε μαζέψει. Αυτό κάνουμε αυτή την περίοδο, και φτιάχνουμε και την λίστα με τους ενδεχόμενους μάρτυρες που θα έρθουν στην δίκη για την πολιτική υπεράσπιση του Θεολόγου. Αν κάποιος ενδιαφέρετε να υπογράψει, μπορεί να πάει στο δίκτυο, οπού υπάρχει και ένα κείμενο που υπογράφουν πρώην συγκρατούμενοι και συναγωνιστές του μπαμπά από το ΄60 μέχρι την μεταπολίτευση...

Αυτά τα λίγα νέα, 2 μήνες μέχρι την δίκη ας ελπίσουμε οτι μετά όλα θα πάνε καλά.

Πολλά χαιρετίσματα

Μαριάννα

13/01/2003