Φαρσοκωμωδία η δίκη του αιώνα
To ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο από την εφημερίδα ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, σχετικά με τη δίκη της "17Ν", ενώ οι μάσκες αρχίζουν να πέφτουν καθώς
ήδη από την περασμένη εβδομάδα έχει αρχίσει η διαδικασία των καταθέσεων μαρτύρων υπεράσπισης. Εχουν καταρρεύσει ακόμα και τα προσχήματα εκτός απο το κατηγορητήριο εναντίον του Γιάννη Σερίφη, ενώ το ίδιο αναμένεται και για τον Θεολόγο Ψαραδέλλη, ενώ δεν αποκλείονται θεαματικές
εξελίξεις καθώς έγγραφα... αγνώστου ταυτότητας και "πειστήρια" δημιουργούν μια τραγελαφική κατάσταση. Εύλογος ο τίτλος του άρθρου που δημοσιεύουμε.
Το καλοκαίρι, τους μήνες της τρομο-υστερίας, είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι στην υπόθεση της 17Ν το κράτος δεν θα ακολουθήσει τη γνωστή μέθοδο, ως τώρα, της κατασκευής ενόχων από τους καταλόγους των σύνηθων υπόπτων. Υποτίθεται ότι οι
διωκτικές αρχές είχαν στα χέρια τους ακλόνητα στοιχεία και κρατούσαν τους πάντες πολύ γερά. Σήμερα, κλείνοντας ο γύρος της εξέτασης μία προς μία των υποθέσεων που αποδίδονται στη 17Ν, το κύριο συμπέρασμα που αφορά στην εκδίκαση της υπόθεσης είναι πως η κατηγορίες στηρίζονται σε μια
παρέλαση ψευδομαρτύρων που προσπαθεί να κουκουλώσει την έλλειψη στοιχείων.
Και ενώ η δίκη οδεύει στον τρίτο μήνα, τα "πειστήρια" είναι ακόμη στη ΓΑΔΑ. Από μόνο του αυτό το γεγονός αποτελεί σοβαρό σκάνδαλο. Δεν είναι δυνατόν να δικάζεται μια υπόθεση και οι κατηγορούμενοι, οι συνήγοροί τους, το ίδιο το δικαστήριο, να μην μπορούν να δουν τα "συντριπτικά
στοιχεία", με τα οποία άλλωστε -υποτίθεται- παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι. Οι συνήγοροι από την πρώτη στιγμή ζητάν αυτά τα "πειστήρια" και τα έχουν δει όσο και εμείς. Από την άλλη το δικαστήριο δεν δείχνει καμιά ιδιαίτερη σπουδή να τα εξετάσει. Τελικά, προς το τέλος της
εξέτασης των υποθέσεων, δόθηκε στη δημοσιότητα μια πρώτη δόση. Το πακέτο περιλάμβανε την προκήρυξη για τον Περατικό, τρία βιβλία και ένα πηλίκιο. Πάνω σε αυτά η ΓΑΔΑ ανίχνευσε δακτυλικά αποτυπώματα και μάλιστα κυρίως αυτών για τους οποίους δεν προέκυψε τίποτα από την παρέλαση των
μαρτύρων, δηλαδή του Γιωτόπουλου, της Σωτηροπούλου. Η πρώτη παρατήρηση είναι πως -στο μεγαλύτερο μέρος τους τουλάχιστον- τα "πειστήρια" που τα παπαγαλάκια της ΓΑΔΑ μας ζάλιζαν από τα κανάλια είναι σκέτα παραμύθια. Που είναι τα χειρόγραφα με τους γραφικούς, χαρακτήρες, τα
γράμματα, τα σχεδιαγράμματα και όλα όσα παρουσίαζαν ως "ατράνταχτα στοιχεία"; Εδώ προφανώς ισχύει το δόγμα Γκαίμπελς, πες, πες στο τέλος κάτι θα μείνει. Η δεύτερη παρατήρηση αφορά τα υπάρχοντα "πειστήρια". Το γεγονός ότι έρχονται με δόσεις και μάλιστα με την ανοχή του
δικαστηρίου, δείχνει ότι η ΓΑΔΑ τα κρατά προφανώς για να τα χτενίζει όσο καιρό χρειαστεί και να τα χρησιμοποιεί αναλόγως με την εξέλιξη της δίκης.
Η απάτη των αποδείξεων συνεχίζεται με τους περιβόητους μάρτυρες. Στο προηγούμενο φύλλο γράφαμε πως το λιγότερο που μπορεί να ειπωθεί για τους μάρτυρες κατηγορίας είναι πως πρόκειται για μειωμένης αξιοπιστίας. Ο μήνας όμως που μεσολάβησε, ξάφνιασε ακόμη και εμάς που ήμασταν "ψυλλιασμένοι"
για το τι έπρεπε να περιμένει κανείς. Δεν είναι μόνο η ουσία τον όσων λέγονται, αλλά κυρίως η χοντροκοπιά όλης της ιστορίας. Εκμεταλλεύονται δηλαδή πως ελάχιστα από όσα λέγονται σε αυτή την αίθουσα, βγαίνουν έξω και αυτά διαστρεβλωμένα. Αυτό δίνει σε διάφορους μάρτυρες μια ιδιότυπη
"ασυλία" να λένε ότι θέλουν, όπως να' ναι. Ο ένας "αναγνώριζε" τον Σάββα από τον λαιμό του(!), ο άλλος τον Κουφοντίνα από το κούτελό του, αν και φορούσε καπέλο(!) Ο χώρος δεν επιτρέπει να επεκταθούμε σε παραδείγματα. Αρκεί μόνο να αναφερθούμε σε ένα άρθρο που έγραψε για το θέμα
ένας Τ. Παππάς στην Ελευθεροτυπία στις 26/4. Ο αρθρογράφος έχει σαφή πρόθεση να προστατέψει την αξιοπιστία όλης της διαδικασίας και γι αυτό τα βάζει και με τους... συνηγόρους. Δεν μπορεί να μην παραδεχτεί ωστόσο ότι "μερικοί από αυτούς κατέθεταν πράγματα που όντως έδιναν την
εντύπωση (sic) ότι σχηματίστηκαν στο μυαλό τους μετά την εξάρθρωση της οργάνωσης" και λίγο παρακάτω πως όσοι έλεγαν αλήθεια "δεν ήταν πολλοί". Ας αφήσουμε προς το παρόν αυτούς τους λίγους. Όλοι οι υπόλοιποι, τουλάχιστον οι πιο κραυγαλέες περιπτώσεις, γιατί δεν αντιμετώπισαν
καμιά συνέπεια σαν ψευδομάρτυρες, ακόμα και όταν ανακαλύπτονταν σαν τέτοιοι από το ίδιο το δικαστήριο; Προφανώς για να δημιουργηθεί ένα "δεδικασμένο" πως σε περιπτώσεις εξάρθρωσης τρομοκρατίας, μπορεί να έρχεται όποιος θέλει και να λέει ότι θέλει χωρίς καμιά συνέπεια.
Όσο η δίκη προχωράει και αποδεικνύονται πια τα σαθρά της θεμέλια, γίνεται σαφές το πολιτικό υπόβαθρο της υπόθεσης. Η σαπίλα της αστικής δημοκρατίας δεν μπορεί να κρυφτεί σε αυτή τη δίκη. Ο μόνος λόγος που υπάρχουν ακόμη κάποιοι που έχουν το θράσος να αποκαλούν τους κατηγορούμενους
"εταιρεία που χρησιμοποιούσε την πολιτική σαν κάλυμμα για να κάνει απλά ληστείες", είναι ότι όσα συμβαίνουν στη δίκη δεν τα μαθαίνει ο ελληνικός λαός.
Αντιτρομοκρατίας συνέχεια
Στο φόντο της δίκης η εξάρθρωση της "τρομοκρατίας" συνεχίζεται απτόητη. Σειρά μετά την 17Ν παίρνει ο ΕΛΑ, η 1η Μάη και ό,τι ήθελε προκύψει. Ο τρόπος που διενεργούνται οι ανακρίσεις (στο φόντο μάλιστα της εξέλιξης της δίκης) δεν πρέπει
να αφήνουν καμιά αμφιβολία.
Η συνταγή που χρησιμοποιεί η ΓΑΔΑ είναι γνωστή. Πρώτα οι εγκέφαλοι φτιάχνουν το προφίλ των τρομοκρατών. Αυτό ήταν λίγο δύσκολο και τόσα χρόνια οι εγκέφαλοι της ασφάλειας αναστάτωναν τους ίδιους και τους ίδιους. Τώρα όμως, με τη βοήθεια των λαγωνικών της Scotland -CIA, εφαρμόζουν
εξελιγμένες μεθόδους. Μάθαμε από τα κανάλια ότι μέχρι και στο Μοναστηράκι καταφύγανε για να ξετρυπώσουν στα παλαιοπωλεία παλιά περιοδικά(!) μήπως βρουν άκρη.
Μετά φτιάχνει κανείς τις λίστες. Αυτό είναι εύκολο, οι λίστες είναι έτοιμες, αφού η ασφάλεια -σε χούντα και δημοκρατία- φροντίζει να κρατά αρχεία - φακέλους με τα στοιχεία των αγωνιστών. Θέλει λίγο μεθοδικότητα, αλλά κι εδώ βοήθησαν οι ξένοι σύμμαχοι. Πρέπει να βρεθούν άνθρωποι για να
ταιριάξουν στο προφίλ. Ξαναγυρνάμε λοιπόν στους συνήθεις υπόπτους. Τον "Πάρκισον", τον Κασίμη, κλπ, κλπ. Σε αυτό το στάδιο η πράξη είναι δευτερεύουσα. Τον Μιχάλη Κασίμη για παράδειγμα τον κατηγόρησαν αρχικά για συμμετοχή στον ΕΛΑ και αφού δεν τους βγήκε τον παρουσίασαν για 1η
Μάη.
Αφού βρεθούν οι ένοχοι, αρχίζει η έρευνα για τα στοιχεία. Το βασικό είναι να κατασκευαστεί το κατάλληλο κλίμα. Όταν συνέλαβαν τους τέσσερις του ΕΛΑ, έριξαν στην πιάτσα την περιβόητη λίστα της Στάζι. Αυτό το κατασκεύασμα των πρακτόρων, προσπαθούσαν μέσα από τα κανάλια να πείσουν τον
κόσμο ότι έπρεπε να το πάρει κανείς στα σοβαρά. Σε αυτή την πλύση εγκεφάλου παίζεται το χοντρό παιχνίδι, όπου το μαύρο πρέπει να γίνει άσπρο με τη συνενοχή των ρουφιανοδημοσιογράφων. Για παράδειγμα, τις ίδιες εκείνες ημέρες που τα κανάλια βούιζαν για τη Στάζι, δεν πέρασε ούτε στα
ψιλά των εφημερίδων ότι ο εισαγγελέας του Βερολίνου στη δίκη του Γιοχάνες Βάινριχ δήλωσε ότι οι σύμφωνα με τα στοιχεία των γερμανικών αρχών στην επίθεση κατά του Σαουδάραβα πρέσβη δεν συμμετείχαν μέλη του ΕΛΑ, καταρρίπτοντας έτσι όλο το παραμύθι για τα αρχεία της Στάζι τον Τζιάνι
και τον Τζώρτζ.
Εδώ έρχονται και οι αυτόπτες μάρτυρες. Μετά από τέτοια πλύση εγκεφάλου, κάποιοι "θυμούνται" ξαφνικά ότι "κάπου τον έχω ξαναδεί, κάπου τον ξέρω" και καλούνται να καταθέσουν. Συχνά, όπως φαίνεται και στη δίκη, πρόκειται απλώς για ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν μετά από
τόση πλύση εγκεφάλου ότι "θυμήθηκαν" κάτι. Για να πάρει κανείς μια ιδέα αυτής της διαδικασίας ας θυμηθούμε μόνο πόσοι τηλεφωνούσαν στην ΓΑΔΑ για να πουν ότι ήταν σίγουροι ότι είδαν τον Κουφοντίνα, πριν αυτός παραδοθεί.
Στην εκστρατεία ενάντια της τρομοκρατίας η αλαζονεία κάνει τις διωκτικές αρχές να χάσουν κάθε μέτρο. Μόνο η αφασία του μεγαλύτερου μέρους της αριστεράς και γενικά των επαγγελματιών ευαίσθητων περί των δημοκρατικών δικαιωμάτων, είναι που τους αφήνει ασύδοτους.
http://www.ergatikiexousia.gr/
