Την Τρίτη 19 Νοεμβρίου ο Παναγιώτης Βήχος καλείτε να εμφανιστεί  στο Α΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας για να δικαστεί με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης, εξύβρισης και ηθική αυτουργία στις άνω πράξεις ο Θ. Κουτσουμπός Αρχισυντάκτης της εφημερίδας ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. Μάρτυρες του κατήγορου αστυνομικού διευθυντού Μ.Γ. οι καταγγελθέντες από τον κατηγορούμενο Παν. Βήχο ως ΜΑΣΤΡΩΠΟΙ! Περισσότερα θα γράψουμε τις επόμενες μέρες. Σήμερα το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύσει ένα ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ του ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΠΟΥΦΙΔΗ (Ιατρικού Διευθυντή - κέντρου αποκατάστασης θυμάτων βασανιστηρίων και άλλων μορφών κακομεταχείρισης) για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας με το θέμα της ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ.

Καλούμε όσους γνωρίζουν περισσότερα και θέλουν να καταθέσουν στη συγκεκριμένη δίκη να επικοινωνήσει με την συντακτική επιτροπή

Στη χώρα  μας  έχουν προωθηθεί από το ρωσικό δίκτυο 6.500 γυναίκες, το αλβανικό δίκτυο 3.900 και το βαλκανικό 2.500 γυναίκες .

«Ένας γείτονας με βίασε  όταν ήμουν 15 ετών. Πήγα στη αστυνομία και το ανέφερα. Κανείς δεν με πίστεψε. Τότε τα προβλήματα έγιναν μεγαλύτερα με την οικογένεια μου και τους φίλους μου. Ντρεπόμουν. Ένα χρόνο αργότερα ένας φίλος μου, μεγαλύτερος , μου  είπε ότι θα με βοηθήσει βρίσκοντας μου δουλειά στη FYROM. Μου δινόταν η ευκαιρία να αφήσω όλο το άσχημο παρελθόν πίσω. Με οδήγησε  σε ένα χωριό κοντά στο Gostivar . Έδωσε στον ταξιτζή 200 DM  για να με περάσει από τα  σύνορα . Στη Fyrom με οδήγησε σε ένα μπαρ και μου είπε ότι θα δούλευα εκεί ως σερβιτόρα για 10 DM. Εγκαταστάθηκα σε ένα σπίτι με άλλες κοπέλες από την Ρωσία και την Μολδαβία . Καμιά μας δεν μπορούσε να φύγει από το σπίτι κατά τη διάρκεια της ημέρας . Βγαίναμε από το σπίτι μόνο για να πάμε στο μπαρ. Μετά από μερικές εβδομάδες τα πράγματα άλλαξαν . Ο ιδιοκτήτης μου ζήτησε να  κάθομαι στα τραπέζια των πελατών  και να τους συνοδεύω επάνω στις κρεβατοκάμαρες .Αρνήθηκα. Εκείνο το βράδυ με βίασε ο ιδιοκτήτης με άλλους τέσσερις φίλους του. Τότε κατάλαβα  ότι ξεκινάει ένας καινούργιος εφιάλτης ……..»  16χρονο κορίτσι από την Peja, Kossovo.

Χορεύτριες από τις πρώην "σοσιαλιστικές" χώρες προωθούνται στην Ελλάδα απο κυκλώματα μαστροπών και πουλιούνται 2.000.000 το...κομμάτι!

Η ιστορία είναι σχεδόν η ίδια για πολλές  γυναίκες . Το «trafficking», η  παράνομη διακίνηση  ατόμων και ιδιαίτερα γυναικών, είναι διεθνές  φαινόμενο , ιδιαίτερα αισθητό   στις  αναπτυγμένες  χώρες  μετά την κατάρρευση της  Σοβιετικής Ένωσης. «Trafficking in persons», παράνομη διακίνηση ατόμων,  σημαίνει τη στρατολόγηση ,τη μεταφορά, τη κακομεταχείριση ή παραλαβή  των ατόμων με χρήση βίας , απειλών ή άλλων μορφών κακομεταχείρισης , όπως η  απαγωγή , ο δόλος , το ψεύδος , η κατάχρηση  της δύναμης ή της θέσης  του θύματος ή  η παροχή ή απολαβή αποδοχών για  να  δοθεί  η συγκατάθεση του ατόμου με σκοπό την εκμετάλλευση  του. (Πρωτόκολλο Ηνωμένων  Εθνών για την παράνομη διακίνηση , Σεπτέμβριος 2000 ).

Μισό εκατομμύριο γυναίκες   διακινούνται  παράνομα  στην  Ευρώπη .

Η  διακίνηση των γυναικών παγκοσμίως είναι η τρίτη μεγάλη πηγή εσόδων μετά το εμπόριο ναρκωτικών και οπλών.  Ο ετήσιος τζίρος εμπορίας  γυναικών στην Ευρώπη ανέρχεται  σε 8 δισεκατομμύρια  δολάρια . Περίπου 20000 αλλοδαπές  γυναίκες , κυρίως ανήλικες πέφτουν θύματα  των κυκλωμάτων παράνομης πορνείας .

Τα      ετήσια κέρδη που φέρνει μία  γυναίκα - θύμα  κυμαίνονται  γύρω  στα  45.000.000 δραχμές .Το  πρόβλημα  της  παράνομης  διακίνησης  γυναικών  δεν είναι  πρόβλημα   ελευθέρων ηθών  ή  πορνείας . Είναι σεξουαλική δουλεία !Είναι ένα πρόβλημα που μας γυρίζει πολύ πιο  πίσω χρονικά  από τον 18ο αιώνα,  στην εποχή  της δουλείας.

Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην παράνομη διακίνηση ατόμων και στο λαθρεμπόριο μεταναστών .Το λαθρεμπόριο μεταναστών έχει σκοπό άμεσα ή έμμεσα την απόκτηση οικονομικών ή άλλων οφελών  από την παράνομη  είσοδο  του ατόμου σε μία άλλη χώρα  της οποίας δεν είναι υπήκοος ή μόνιμος κάτοικος (Πρωτόκολλο Ηνωμένων  Εθνών  ενάντια στο λαθρεμπόριο μεταναστών , Δεκέμβριος  2000).

Ο λαθρομετανάστης επιθυμεί  και αναζητά τρόπους  να περάσει τα σύνορα ενώ το θύμα της παράνομης διακίνησης δεν έχει άλλη επιλογή . Στο λαθρεμπόριο μεταναστών είναι απαραίτητη η διέλευση συνόρων ενώ η παράνομη διακίνηση είναι ένα φαινόμενο που λαμβάνει χώρα και εντός των συνόρων. Επίσης η εκμετάλλευση δεν υπάρχει στο λαθρεμπόριο μεταναστών ενώ η επιθυμία για εκμετάλλευση  είναι ένας από τους ουσιαστικούς παράγοντες στην παράνομη διακίνηση ατόμων.Το λαθρεμπόριο μεταναστών εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε παράνομη διακίνηση ατόμων. Οι λαθρομετανάστες είναι εύκολη λεία για  εκμετάλλευση και κακομεταχείριση  από την στιγμή που παραχωρούν τον έλεγχο της μοίρας τους στα χέρια των  λαθρεμπόρων . 

Τρεις είναι οι κύριοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι  στην  παράνομη διακίνηση γυναικών : το θύμα , ο διακινητής (δουλέμπορος)  και ο χρήστης (πελάτης) . Ο διακινητής είναι  αυτός που ωφελείται  οικονομικά ή με άλλες υλικές παροχές από την παράνομη διακίνηση  χρησιμοποιώντας τον δόλο,  την  εξαπάτηση , τον  εξαναγκασμό ,  τον εκβιασμό , την  κακομεταχείριση και   άλλους τρόπους  εκμετάλλευσης των  ανθρώπων που  βρίσκονται σε  ανάγκη  με  αποτέλεσμα  την καταπάτηση  των  ανθρωπινών  δικαιωμάτων  .  

Οι ομάδες των διακινητών αποτελούνται συνήθως από τρία άτομα και άνω , που συνεργάζονται διασυνοριακά .

Τα   θύματα είναι γυναίκες συνήθως  που δεν είναι πόρνες. Θα μπορούσε  στη  θέση τους  να είναι  η αδερφή  μας , η φίλη μας  μια οποιαδήποτε γυναίκα. Τα  θύματα  μετακινούνται  με  τη  βία εντός των  συνόρων της  χώρας  τους ή σ΄ άλλες χώρες  με σκοπό  την  καταναγκαστική  πορνεία 

Στην αρχή συνήθως το  θύμα επιθυμεί  την  μετανάστευση . Από την στιγμή που συναντάται  το θύμα   με τον  διακινητή  αρχίζει να ξεδιπλώνεται ο μηχανισμός  που από  την θεληματική  μετανάστευση οδηγεί  στην  παράνομη  διακίνηση  και κατακράτηση γυναικών .  Τα θύματα συνήθως προέρχονται  από χώρες οικονομικά υποανάπτυκτες με υψηλό δείκτη φτώχειας και ανεργίας .

Χώρες  προέλευσης  στην Ευρώπη που τροφοδοτούν την  πορνεία συνήθως  είναι οι  χώρες  της  πρώην Σοβιετικής Ένωσης  ( Ουκρανία , Ρωσία ,Μολδαβία ,κ.α) , και χώρες της Βαλκανικής και Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Ρουμανία, Βουλγαρία , Κόσσοβο , Τσεχοσλοβακία, Αλβανία, Fyrom ,Βοσνία) .Χώρες τελικού προορισμού συνήθως  είναι κάποια χώρα της Κεντρικής Ευρώπης .

Η Αυστρία κατέχει την πρώτη θέση ως προς των αριθμό θυμάτων  , η Ιταλία την δεύτερη και  η  Ελλάδα την Τρίτη  θέση (20.000 αλλοδαπές  χρησιμοποιούνται από 1.000.000 Έλληνες ) !

Στην Ελλάδα στο κύκλωμα  διακίνησης εμπλέκονται και ζουν από αυτό περίπου 210.000 άνθρωποι. Στη χώρα  μας  έχουν προωθηθεί από το ρωσικό δίκτυο 6.500 γυναίκες , το αλβανικό δίκτυο 3.900 και το βαλκανικό 2.500 γυναίκες . 

Οι διαδρομές πολλές και διάφορες .Οι γυναίκες αγοράζονται και μεταπωλούνται από χώρα σε χώρα διέλευσης ως τον τελικό προορισμό . Αν για παράδειγμα  μία   γυναίκα φύγει από την Ρωσία, θα περάσει από την Ουκρανία, την Μολδαβία , την Ρουμανία και από εκεί στα Σκόπια. .Αφού μεινουν για ένα διάστημα στα Σκόπια  προωθούνται προς το  Κόσσοβο , τη Βοσνία  , την Αλβανία και την Ελλάδα . Η διακίνηση προς τα Σκόπια  είναι ιδιαίτερα αυξημένη  λόγω της  παρουσίας των δυνάμεων της KFOR  στο Κόσσοβο  και στην Βοσνία.

Τα  θύματα είναι συνήθως 18 –25 ετών , έχουν τελειώσει το Λύκειο ή εχουν ανωτέρου ή ανωτάτου επιπέδου μόρφωση. Είναι γυναίκες με δυναμική προσωπικότητα που επιθυμούν να εργαστούν. Στην χώρα τους  οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες  που υπάρχουν τις οδηγούν  στην  λήψη της  απόφασης της μετανάστευσης . Το αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο για την μετανάστευση  των χωρών υποδοχής  και η δυσκολία απόκτησης ταξιδιωτικών εγγράφων  είναι οι λόγοι που θα τις  οδηγήσουν  προς αναζήτηση βοήθειας  από κάποιον τρίτο  που τυγχάνει συνήθως να είναι ο διακινητής . Από τις έως τώρα έρευνες , που έχουν γίνει , προέκυψε πως δεν υπάρχει μία μεγάλη συμμορία σωματεμπόρων αλλά πολλές μικρές που δρουν αυτόνομα  αλλά και  σε συνεργασία .

Οι σωματέμποροι  συνήθως χρησιμοποιώντας  μικρές αγγελίες υπόσχονται στις κοπέλες μια καλή ζωή στην Ευρώπη και δουλειά συνήθως ως τροφός , σερβιτόρα ή ως γραμματέας και άλλες αξιοπρεπείς εργασίες . Τα κορίτσια αν και υποπτεύονται πως κάτι άσχημο μπορεί να κρύβεται πίσω από τη δημοσίευση αυτή , απαντούν μέσα στην απόγνωση τους και στο οικονομικό αδιέξοδο που βρίσκονται.

Ακολουθεί η συνάντηση με τον διακινητή και αν είναι εμφανίσιμες , αρχίζει η προώθηση τους. Ένα πολύ μικρό ποσοστό  γυναικών επιθυμεί να φύγει για θεληματική πορνεία ,αλλά και πάλι δεν γνωρίζουν τις άθλιες συνθήκες εργασίας που θα συναντήσουν στη χώρα υποδοχής .Η καταναγκαστική πορνεία είναι παράνομη και εμφανίζει διαφορές από την θεληματική πορνεία .

Στην θεληματική πορνεία οι γυναίκες εργάζονται με την θέληση τους , έχουν ελευθερία μετακινήσεων , εργάζονται συνήθως ως χορεύτριες  και στριπτιζέζ . Εκπορνεύονται όταν το θελήσουν  και πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους .Επίσης  οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι αποδεκτές και διατηρούν το δικαίωμα τους για έξοδο από την χώρα οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουν .

Για αυτό και η πορνεία δεν είναι τόσο ενοχλητική γι αυτές τις γυναίκες. Άλλος τρόπος στρατολόγησης με σκοπό την καταναγκαστική πορνεία είναι η απαγωγή. Επίσης  επιλέγουν κορίτσια που ζουν σε επαρχιακές πόλεις μόνες ή με γερασμένους  γονείς που δεν έχουν καμία σχέση με την αστυνομία  , χωρίς αδέρφια  και τις κλέβουν από τα σπίτια τους . Στη συνέχεια , τις βάζουν σε διαμερίσματα που τα φρουρούν ‘μπράβοι’ μέχρι την εξαγωγή τους .

Προκειμένου να τις βγάλουν από τα Ανατολικά κράτη ακολουθείται νόμιμη ή παράνομη οδός . Για να τις φέρουν στην Ελλάδα  με την νόμιμη οδό τους βγάζουν ταξιδιωτικά έγγραφα και βίζα με τη δικαιολογία ότι τα κορίτσια αυτά είναι χορεύτριες  και θα έρθουν στη χώρα μας να δουλέψουν σε μπαλέτα . Ο παράνομος τρόπος είναι να τις περνούν κρυφά. Από τη στιγμή που φθάνουν στο τελικό προορισμό ξεκινάει ο  εφιάλτης των κοριτσιών που τόλμησαν  να ονειρευτούν μια καλύτερη ζωή .

Τις κρατούν κλειδωμένες  στα διαμερίσματα με φρουρούς που τις βιάζουν και τις χτυπούν. Προκειμένου να κάμψουν την αντίστασή τους τις αφήνουν νηστικές και γυμνές . Τους δίνουν νερό μόνο για 15 ημέρες ενώ συνεχίζουν να τις βιάζουν ομαδικά . Πολλές από αυτές  εξαναγκάζονται να έρχονται σε σωματική επαφή με πελάτες χωρίς προφυλάξεις με αποτέλεσμα  να εκθέτονται σε αφροδίσια νοσήματα ή σε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες .Όταν οι σωματέμποροι νιώσουν ότι έγιναν υποχείρια τους , τις πουλούν σε άλλους που θέλουν είτε να τις βάλουν να δουλέψουν  σε  κέντρα στριπτίζ σόου είτε να τις στείλουν σε ραντεβού  πάντα βέβαια με συνοδεία «μπράβων».

Ο χρόνος για να υποτάξουν οι μαστροποί την ψυχή και το κορμί της υποψήφιας κοπέλας που θα την οδηγήσουν αργότερα στον πληρωμένο έρωτα συνήθως  είναι ένας μήνας . Το εμπόριο όμως λευκής σαρκός δεν σταματάει εδώ.  Τα θύματα , συνεχώς, αλλάζουν χεριά και περνούν σε καινούργια αφεντικά . Πρώτα τις βάζουν να δουλεύουν σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και  στη συνέχεις τις στέλνουν στην επαρχία .

Το θύμα δεν ξέρει  πώς να ξεφύγει . Τις κρατούν λέγοντας ότι πρέπει να εργαστούν για ένα μικρό διάστημα ως πόρνες  μέχρι να ξεπληρώσουν τα έξοδα που έκαναν για αυτές οι διακινητές και μετά ότι θα τις αφήσουν ελεύθερες . Το θύμα έχει καταλάβει πια ότι δεν  έχει κανένα δικαίωμα , είναι μία γυναίκα  σκλάβος .Τότε   εμφανίζονται οι πρώτες ψυχικές αντιδράσεις . Το θύμα νοιώθει έντονο φόβο, ντροπή, χαμηλή αυτοεκτίμηση, θυμό, αηδία για το σώμα του , απογοήτευση , απελπισία για το μέλλον  και είναι πλημμυρισμένο από ενοχές. Οι σωματικές αντιδράσεις μπορεί να  είναι γενικευμένοι πόνοι, κεφαλαλγίες, στομαχόπονοι, κόπωση, απώλεια της όρεξης , αϋπνία  κ.α .

Οι πιθανότητες  το θύμα να δραπετεύσει είναι πολύ λίγες και είναι σχεδόν αδύνατον να βρει  κάποιον να εμπιστευθεί  και που θα μπορούσε να την βοηθήσει .

 Τελικά το  45%  καταφέρνει να δραπετεύσει μετά από 12 μήνες  και μόνο  14,5%  καταφέρνει να  δραπετεύσει το  πρώτο τρίμηνο ( Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ).

Η καταπολέμηση του  κυκλώματος της παράνομης  διακίνησης γυναικών  είναι  πολύ δύσκολο έργο. Χρειάζεται η συνεργασία  και ο συντονισμός  μεταξύ των χωρών που συνήθως εμπλέκονται  ως προς την δημιουργία φορέα για την καταπολέμηση του φαινόμενου .

Σημαντικό επίσης ρόλο έχουν η μη κυβερνητικές οργανώσεις . Ιδιαίτερη σημασία για την καταπολέμηση του φαινόμενου  έχουν η πρόληψη , η προστασία των θυμάτων  και η δίωξη του παράνομου κυκλώματος . Ως προς την πρόληψη θα πρέπει  να γίνει πληροφόρηση  και ενημέρωση στις χώρες προέλευσης  για την παράνομη διακίνηση γυναικών . Επίσης ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας των χωρών προορισμού .

Για να σπάσει ο κύκλος της παράνομης διακίνησης , οι κυβερνήσεις πρέπει να καταστείλουν τους παράγοντες προώθησης του φαινόμενου όπως είναι η ανισότητα , η ανεργία , η  εγκληματικότητα , η βία στις γυναίκες και η φτώχια που υπάρχουν στις χώρες προέλευσης Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να ενισχυθούν οι  οικονομίες των χωρών  προέλευσης και η υποστήριξη τους για την δημιουργία του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου .

Οι δε χώρες προορισμού θα πρέπει να αναθεωρήσουν την πολιτική τους ως προς την μετανάστευση και να αναζητήσουν  εναλλακτικά μοντέλα μετανάστευσης .

Ο ρόλος των μη κυβερνητικών οργανώσεων γίνεται ιδιαίτερα αισθητός στον τομέα της προστασίας των θυμάτων . Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις βοηθούν στην έρευνα και στην νομική υποστήριξη των θυμάτων . Επίσης παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες και ψυχολογική υποστήριξη. Θα φροντίσουν για τον ασφαλή επαναπατρισμό του θύματος  και την  διασύνδεση του  με φορείς που θα το προστατέψουν στην χώρα του .

Τέλος  για την καταπολέμηση του φαινόμενου είναι απαραίτητη η επιβολή αυστηρότερου νομοθετικού  πλαισίου στις χώρες προορισμού (επιβολή  αυστηρότερων ποινών στους διακινητές και στους χρήστες – πελάτες ) .

 Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το feminist net