Αντιπροσωπεία από το Φεμινιστικό κέντρο Αθήνας βρίσκονται σήμερα Τετάρτη 5 Μαρτίου στη Σύρο με αφορμή τη δίκη επιχειρηματιών και αστυνομικών, κατηγορούμενων για εμπλοκή σε κυκλώματα μαστροπείας που λειτουργούσαν στη
Σαντορίνη. Είμαστε στη Σύρο για να καταγγείλουμε κάθε συνενοχή ή ανοχή της πολιτείας απέναντι στους μαστροπούς.
Αντιπροσωπεία από το Φεμινιστικό κέντρο Αθήνας βρίσκονται σήμερα Τετάρτη 5 Μαρτίου στη Σύρο με αφορμή τη δίκη επιχειρηματιών και αστυνομικών, κατηγορούμενων για εμπλοκή σε κυκλώματα μαστροπείας που λειτουργούσαν στη
Σαντορίνη. Είμαστε στη Σύρο για να καταγγείλουμε κάθε συνενοχή ή ανοχή της πολιτείας απέναντι στους μαστροπούς.
Η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση της γενετήσιας ζωής τους (trafficking in human beings) έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Εκτιμάται μάλιστα ότι αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη εγκληματική «επιχείρηση» μετά την παράνομη εμπορία ναρκωτικών και
όπλων. Σε 700.000 υπολογίζει ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης τις γυναίκες που προωθήθηκαν με τη βία, εξαπάτηση ή εξαγορά στην πορνεία σε παγκόσμια κλίμακα το 2000, εκ των οποίων 300.000 στην Ε.Ε, και 85.000 – 90.000 στη χώρα μας. Όπως παραδέχεται και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης «η Ελλάδα αποτελεί
χώρα προορισμού και διαμετακόμισης εκατοντάδων θυμάτων -ειδικά γυναικών και παιδιών- της παράνομης διακίνησης και εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση. Τα θύματα προέρχονται από χώρες φτωχές και η ανάγκη τους για μία καλύτερη ζωή τα καθιστά ευάλωτα στην άγρια εκμετάλλευση από
τους δουλεμπόρους, οι οποίοι τα εξαναγκάζουν στην πορνεία σε συνθήκες εξαθλίωσης και βαρβαρότητας με τη χρήση όλων των μορφών βίας, στερώντας τους τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους».
Η εμπορία γυναικών συνιστά την απεχθέστερη έκφραση των σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα δύο φύλα με βαρύτατες ψυχικές και σωματικές βλάβες στα θύματα που υφίστανται πάντοτε ένα καθεστώς βίας σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν ελεύθερες αλλοδαπές-θύματα
εμπορίας αφού εξαρτώνται απόλυτα από τη θέληση του προαγωγού τους.
Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η διεθνής σωματεμπορία αναγνωρίζεται ως σοβαρή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σύγχρονη μορφή δουλείας, καθώς επίσης και ως μορφή βίας κατά των γυναικών. Ο νόμος 3064/2002 για την «Καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων» που πρόσφατα ψηφίστηκε στη Βουλή,
μολονότι περιλαμβάνει ορισμένες επιμέρους θετικές ρυθμίσεις, εναρμονίζεται πλήρως με την Ευρωπαϊκή πολιτική που αντιμετωπίζει το φαινόμενο της διεθνούς σωματεμπορίας όχι ως πρόβλημα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά ως διεθνές έγκλημα παράνομης μετακίνησης πληθυσμών,
με προγράμματα καταστολής περισσότερο παρά προστασίας των θυμάτων. Επιπλέον δε, μεταθέτει τη ρύθμιση της αρωγής των θυμάτων, που είναι ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια για την αντιμετώπιση της σωματεμπορίας, σε μελλοντική έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Παρ’ όλα αυτά, βλέπουμε ότι
η κακουργηματική δράση των μαστροπών αποτελεί στόχο του νέου νόμου. Δυστυχώς όμως πολλές δίκες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη βασίζονται στους προηγούμενους νόμους και έτσι, με την άμεση απέλαση των θυμάτων που συνέβαινε μέχρι πρόσφατα, καταλήγουν σε αθωωτικές αποφάσεις, ιδιαίτερα
σε δεύτερο βαθμό εκδίκασης.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι σε πρόσφατη δίκη στο Εφετείο της Πάτρας ο κατηγορούμενος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας Δημητρόπουλος Γρηγόρης, καταδικασμένος πρωτοδίκως για συνέργια σε μαστροπεία, αθωώθηκε. Ο ίδιος, σε δίκη που ολοκληρώθηκε στο ίδιο Εφετείο ένα μήνα μετά,
καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για εκβίαση, αφού προηγουμένως είχε αυτοκτονήσει ένα από τα θύματα της δράσης του.
Ενώ το φαινόμενο της εμπορίας γυναικών είναι ευρέως γνωστό, συγκριτικά ελάχιστοι από τους εμπλεκόμενους στα κυκλώματα διακίνησης και εκμετάλλευσης έχουν καταδικαστεί μέχρι τώρα.
Βασισμένοι σε αντίστοιχα διεθνή στοιχεία, οι διεθνείς οργανισμοί έχουν υιοθετήσει την άποψη ότι όσοι καταγγέλλουν τους δράστες, θύματα ή πολίτες, πρέπει να ενθαρρύνονται. Με ένα τέτοιο πνεύμα έχουν αλλάξει και οι νομοθεσίες.
Δυστυχώς στη συγκεκριμένη δίκη δεν ισχύουν τα νέα δεδομένα. Συγκεκριμένα, ο κ. Παναγιώτης Βήχος, μουσικός και συνδικαλιστής, είχε καταγγείλει το 1999 μέσω του Τύπου μεγάλο κύκλωμα μαστροπείας στη Σαντορίνη. Για το ίδιο θέμα είχε ήδη ασκηθεί αυτεπάγγελτη δίωξη, από την τότε εισαγγελέα
Νάξου εναντίον ιδιοκτητών νυχτερινών κέντρων και αστυνομικών. Ο κ. Βήχος μηνύθηκε το 1999 για συκοφαντική δυσφήμιση, ενώ μόλις 10 μέρες πρίν τη επικείμενη δίκη στη Σύρο στην οποία είναι μάρτυρας, προσήχθη και ανακρίθηκε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής με βάση ασαφείς
κατηγορίες και καταγγελίες που δεν του ανακοινώθηκαν. Πιστεύουμε ότι η δίωξη αυτή εκπορεύεται από ενδιαφερόμενους να τον τρομοκρατήσουν.
Τέλος, αναρωτιόμαστε αν θα βρεθούμε μπροστά σε μία ακόμη αναβολή, όπως κατά κανόνα συμβαίνει με παρόμοιες δίκες, ιδίως όταν παραπέμπονται δημόσιοι λειτουργοί.
Το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας μαζί με άλλες συλλογικότητες, είμαστε στη Σύρο
· για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στις γυναίκες-θύματα καταναγκαστικής πορνείας
Για να καταγγείλουμε
· Τους μαστροπούς επιχειρηματίες
· Τους αστυνομικούς συνεργάτες
· Τους πελάτες συνενόχους
· Την κρατική αδιαφορία και ανοχή
· Το σεξιστικό και πορνογραφικό λόγο των ΜΜΕ
ΝΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΜΑΣΤΡΟΠΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥΣ
Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ
Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας
(5 Μαρτίου 2003)
Δωρεάν ανταποδοτική διαφήμιση
Έναρξη Μάιος 2002
Webmaster- Σχεδιαμός και επιμέλεια σελίδας: Δημήτρης
Ανάλυση οθόνης 800Χ600- Μεγιστοποίηση παραθύρου και μεσαίο μέγεθος κειμένου για καλύτερη εμφάνιση
