|
ΔΡΩ
ΤΩΡΑ
- ACT
UP
Υποσχέσεις ... για μια άλλη ζωή, ν 'αφήσεις
τη μιζέρια πίσω σου, το βίο της
τάξης σου που είναι αυτή καθ' αυτή
η αθλιότητα, είσαι η ίδια η
μιζέρια η απέραντη μάζα, η
πλειοψηφία. Να φύγεις μακριά όπου
υπάρχουν άλλοι τόποι, άλλες
ευκαιρίες, κοινωνίες χωρίς κάστες
(νομίζεις ... ), αστραφτεροί
άνθρωποι που την έχουν καλά,
μειοψηφία. Ψάχνεις την ευκαιρία
να ζήσεις εσύ και οι δικοί σου που
πεινάνε, να φύγεις και να γυρίσεις
πλούσιος και δυνατός να πιάσεις
την καλή -και τότε όλοι θα δουν το
δίκιο και την αξιοσύνη σου - σου
υποσχέθηκαν αυτό που ποθούσες :
μια δουλειά καλά πληρωμένη στη
δύση, στον κόσμο της ελευθερίας
της αγορά... όλα θα 'ταν ειδυλλιακά.
Ένα μακρύ ταξίδι για έναν τόσο
μεγάλο σκοπό χρειάζεται λεφτά -πολλά
λεφτά- για να συναντήσεις το
όνειρό σου, χρήματα για να φύγεις,
να πληρώσεις για να γίνεις κάπου
αλλού σκλάβος αλλά
καλοπληρωμένος, θα μαζέψεις
χρήματα με στερήσεις, με σκληρή
δουλειά θα κάνεις περήφανους τους
δικούς σου και κάποια μέρα θα
γυρίσεις. Θα πουλήσεις ό,τι έχεις
για να εξασφαλίσεις μία θέση στο
ταξίδι... ό,τι έχεις, ό,τι είχαν οι
παππούδες σου, ό,τι έφτασε ως
εσένα, ό,τι έμεινε από το
ξεζούμισμα των κορμιών των δικών
σου, γενιές πίσω σου, ό,τι έμεινε
από την εκμετάλλευση των ισχυρών
του τόπου σου. Ορίστε, τα χρήματα
και το διαβατήριο, στο ταξίδι,
πηγαίνεις που πηγαίνεις;
ΕΦΙΑΛΤΗΣ κυλάει ο χρόνος,
είσαι κιόλας το τελευταίο γρανάζι
στο σύγχρονο καπιταλιστικό
σκλαβοπάζαρο ...
-Ήταν
χειμώνας του 1999 στην αυγή του
αστραφτερού μιλένιουμ. Όταν
έφτασε σ' εμάς ένας άνθρωπος από
την Ινδία, θύμα παράνομης
διακίνησης για εκμετάλλευση (TRAFFIKING),
κατέληξε κάπου στην Κορινθία
κλειδωμένος σε μία αποθήκη. Μαζί μ'
άλλους στην ίδια μοίρα εργάτες/
σκλάβοι δούλευαν από το πρωί ως το
βράδυ στα χωράφια χωρίς αμοιβή. Tους
κατάγγειλαν, τους απέλασαν, όμως
αυτός αρρώστησε και έτσι
μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου
διαπιστώθηκε ότι εκτός των άλλων
ήταν και οροθετικός (μολυσμένος
με τον ιό του AIDS), έτσι ήρθε στο
Συγγρού ...
Μιλάμε
με τον Γιάννη, ακτιβιστή της ACT UP
και μάς εισάγει στο θέμα :
"
μ' ένα κομμάτι της
πραγματικότητας"
Ήταν δύσκολο να καταλάβει από
τι έπασχε. Πρώτα απ' όλα γιατί
ήξερε μόνο ινδικά αλλά ακόμα και
όταν βρήκαμε μεταφραστή δεν
μπορούσε να παραδεχτεί ότι έπασχε
από aids. Αρνήθηκε οποιαδήποτε
σεξουαλική επαφή. Με τα πολλά,
αποκάλυψε ότι είχε πέσει θύμα
βιασμού στη διάρκεια της
παράνομης διακίνησης και
κράτησής του.
Ας μη μείνουμε άλλο σ' αυτήν
την περίπτωση που είναι μία
τυπική περίπτωση ανθρώπου που
έχει γίνει θύμα TRAFFICING, κάτι που
συνήθως αφορά βέβαια, τις
γυναίκες.
ΝΠ
Βέβαια, κανείς "ελληναράς"
διακινητής - εκμεταλλευτής -
δουλέμπορος αυτών των ανθρώπων
δεν καταδικάστηκε αλλά αντίθετα
καταδικάστηκαν αυτοί που
στερήθηκαν τα πάντα. Οι σύγχρονοι
σκλάβοι απελάθηκαν. Αυτοί συνήθως
δεν είναι τα θύματα των
οργανωμένων κυκλωμάτων;
- Σίγουρα, και τα ποσά που
ζητούνται απ' αυτούς για τη
μεταφορά τους είναι τεράστια για
τις οικονομικές τους δυνατότητες,
2000 - 3000 δολάρια· συνήθως πουλάνε
τα πάντα για να ταξιδέψουν. Στην
ουσία μένουν αν-έστιοι, δεν
μπορούν μετά να γυρίσουν πίσω, δεν
έχουν τίποτα πλέον στη φτωχή χώρα
από την οποία έφυγαν. Δουλεύουν
ανασφάλιστοι, με μηδαμινές
αμοιβές που συνήθως
κατακρατούνται από τ' αφεντικά
τους. Το περιστατικό που
αναφερθήκαμε βγήκε στη φόρα γιατί
ήταν μία σχετικά "ακραία"
κατάσταση αλλά υπάρχουν κι άλλα
τέτοια περιστατικά τα οποία δεν
μπορεί να τα φτάσει κανείς ...
ΝΠ
Πόσα χρόνια υπάρχει η ACT UP;
- Υπάρχουμε από το '93 στην Ελλάδα.
Σκοπό έχουμε να αντιμετωπίσουμε
προβλήματα που αφορούν τους
ανθρώπους που είναι μολυσμένοι με
τον ιό HIV, κοινωνικά, ιατρικά κλπ.
Για παράδειγμα, δεν υπήρχε
θεραπεία μέχρι το '93, επίσης τα
φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού
είναι έντονα και συνεχίζονται
αδιάλειπτα ως τις μέρες μας, παρ'
ότι έχει αλλάξει η ιατρική εικόνα
που έχουμε για την αρρώστια, ο
ρατσισμός υπάρχει ...
ΝΠ
Ποιοί άνθρωποι πήραν την
πρωτοβουλία;
- Ήταν λογικό να συμμετέχουν
άνθρωποι που είχαν συγγενείς-φίλους
αρρώστους, οροθετικοί,
ευαισθητοποιημένοι γιατροί,
άνθρωποι γενικά ευαίσθητοι και
ανήσυχοι για τους συνανθρώπους
τους όπως ήταν και η Μελίνα
Μερκούρη που ήταν από τα ιδρυτικά
μέλη της ACT UP. Εν τω μεταξύ πριν την
ίδρυσή μας υπήρχε κάποια
κινητικότητα γύρω από το θέμα
κυρίως από κάνα δύο συλλόγους που
εστίαζαν σ' ένα "φιλανθρωπικό"
πλαίσιο μόνο ... Θα μπορούσαμε να
πούμε ότι η ACT UP έδωσε ένα πιο
πολιτικό - κοινωνικό πλαίσιο σ'
αυτήν την υπόθεση.
ΝΠ
Υπάρχει διεθνής οργάνωση;
- Η αρχή έγινε το '85 στη Ν. Υόρκη,
που ήταν και είναι μία πολύ
δραστήρια ομάδα με πολύ κόσμο (οι
ακτιβιστές της έδρασαν στην αρχή
του αντι - παγκοσμιοποιητικού
κινήματος στο Σιάτλ...). Οι
άνθρωποι εδώ στον ελλαδικό χώρο
συνδέθηκαν μαζί τους από την αρχή.
Οι Αμερικανοί ήταν άνθρωποι που
αγωνίστηκαν ενάντια στο
κατεστημένο επί Ρήγκαν -εποχή
πολύ δύσκολη για να έχεις AIDS- ο
πρόεδρος δήλωνε ότι ήταν μία
ασθένεια που αφορούσε τους
ναρκομανείς και ομοφυλόφιλους
και γι' αυτό δεν έδινε κονδύλια
για την αντιμετώπιση της
επιδημίας. Στην αρχή πολλοί όπως
και ο Λεπέν στη Γαλλία είχαν
συνδέσει το AIDS με κάποιου είδους
"θεία δίκη" για τους
αποκλίνοντες από τον ορθό δρόμο.
Τότε άκουγες προτάσεις απ' αυτούς
τους κυρίους για εντοπισμό και
αποκλεισμό σε στρατόπεδα των
φορέων του ιού και άλλα τέτοια
χαριτωμένα... Η Γαλλία
παρεμπιπτόντως ήταν μία άλλη χώρα
με μεγάλη οργάνωση της ACT UP που
πρωτοστάτησε ώστε ν' αναπτυχθούν
φάρμακα για την ασθένεια και να
διατεθούν κονδύλια για την
αντιμετώπισή της. Επίσης κράτησαν
κριτική στάση απέναντι σε φάρμακα
όπως το ΑΖΤ, που το έδιναν σε
τεράστιες δόσεις, οι οποίες
απέβαιναν μοιραίες για τον ασθενή.
Το ΑΖΤ ήταν παλιό αντικαρκινικό
φάρμακο από το 1934 που είχε
περιπέσει σε αχρηστία γιατί
θεωρούνταν εξαιρετικά τοξικό και
ξαναχρησιμοποιήθηκε για την
αντιμετώπιση του HIV.
Χρησιμοποιείται ακόμα αλλά σε
μικρότερες δόσεις ώστε να
προκαλέσει όσο το δυνατόν
λιγότερες παρενέργειες.
ΝΠ
Για το
ρατσισμό που υπάρχει μέσα στην
κοινωνία;
- Υπάρχει και υπάρχει αδίκως με
την έννοια ότι η ασθένεια αφορά
κατά 59% τις ετερόφυλες σχέσεις
δηλαδή το AIDS αφορά και τα δύο φύλα
και όλον τον πληθυσμό καθώς είναι
ένα νόσημα που δεν κάνει
διακρίσεις φύλου, έθνους,
θρησκείας και σεξουαλικής
προτίμησης! Άπλα έτυχε αρχικά να
μεταδοθεί περισσότερο στις
κοινωνικές ομάδες των
ομοφυλόφιλων -λόγω των πολλαπλών
σεξουαλικών επαφών χωρίς
προφύλαξη- και στους τοξικομανείς
λόγω της χρήσης κοινών συρίγγων.
Πλέον όμως αφορά όλο τον κόσμο.
ΝΠ
Μπορείς να μας πεις για το
ιστορικό του ιού;
- Το 1981 σημειώθηκε η πρώτη
επιδημία στην ανατολική ακτή των
ΗΠΑ δηλαδή η πρώτη επίσημη
πιστοποίησή της σ' ένα κέντρο
ελέγχου λοιμώξεων που έδρευε στην
Ατλάντα. Η νόσος υπήρχε καιρό πριν
αλλά πιθανά σε μικρές εστίες που
απομονωμένες "έσβησαν" με το
θάνατο των φορέων. Φαντάσου ότι
όταν ανακαλύφθηκε το τεστ
ανίχνευσης του ιού εξετάστηκαν
παλιά δείγματα αίματος και
βρέθηκε πως υπήρχε ο HIV από τη
δεκαετία του '60, όμως δεν είχε
καταφέρει να εξαπλωθεί. Ο ιός
προήλθε από κάποια μετάλλαξη που
πιθανά να προέρχεται από κάποιο
είδος πιθήκου στην Αφρική. Αυτά
που λένε οι θεωρίες συνωμοσίας
ότι φτιάχτηκε σε κάποιο
εργαστήριο είναι μάλλον
αστήριχτα αλλά δεν έχει έτσι και
αλλιώς καμία σημασία. Οι
σύγχρονες συνθήκες διαβίωσης
δημιούργησαν τους όρους για την
εξάπλωση της νόσου όπως τα διεθνή
μέσα μεταφοράς κλπ. Μπορούμε να
πούμε ότι είναι μία ασθένεια της
παγκοσμιοποίησης ...
ΝΠ
Η βαρβαρότητα του παγκόσμιου
καπιταλισμού αντανακλάται σε
πολλές πτυχές του φαινομένου AIDS,
μπορείς να μας μιλήσεις για τα
γεννερικά φάρμακα;
- Λοιπόν, ως το 1996 δεν υπήρχε
αποτελεσματική
θεραπεία για το AIDS, το H.A.R.T. (υψηλής
αποτελεσματικότητας
αντιρετροϊκή θεραπεία), η τριπλή
θεραπεία εφαρμόζεται από τότε.
Αυτή αποτελείται από τρία φάρμακα
και έχει πολύ καλά αποτελέσματα :
μειώνει σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα
τον ιό στο αίμα, αυξάνει τα λευκά
αιμοσφαίρια σε σχεδόν
φυσιολογικά επίπεδα και ο ασθενής
μπορεί να ζήσει κανονικά. Βέβαια,
είναι ισχυρά φάρμακα και έχουν
παρενέργειες αλλά υπάρχουν στη
φαρέτρα των γιατρών γύρω στα 1718
σκευάσματα στα οποία μπορούν να
γίνουν διάφοροι συνδυασμοί
ανάλογα με τον ασθενή και το πως ο
οργανισμός του αντιδρά στα
φάρμακα.
Το ζήτημα είναι ότι είναι πολύ
ακριβή θεραπεία. Το κόστος της
είναι 10.000 - 15.000 δολάρια το χρόνο
ανά ασθενή (δηλαδή κάποιος
χρειάζεται περίπου το ποσό των 1000
δολαρίων και πάνω το μήνα για τα
χάπια του!). Εδώ πρέπει να πούμε
ότι σε μερικές χώρες μαζί και στην
Ελλάδα έχουμε το "προνόμιο"
να καλύπτουν τα φάρμακα τ'
ασφαλιστικά ταμεία. Δίνονται
δωρεάν στους ασφαλισμένους μόνο
από τα νοσοκομεία του ΕΣΥ (όχι από
τα φαρμακεία). Για τους άλλους
βέβαια, που είναι ανασφάλιστοι;
ισχύει ό,τι και για τις χώρες του
λεγόμενου τρίτου κόσμου. Στις κατ'
ευφημισμόν υπό ανάπτυξη χώρες, οι
άνθρωποι δεν μπορούν να έχουν
πρόσβαση σ' αυτές τις θεραπείες
έχοντας κατά κεφαλήν εισόδημα 500 -
1000 δολάρια το χρόνο!
Όμως υπάρχει λύση. Είναι τα
γεννερικά φάρμακα που είναι
ακριβή αντίγραφα των προτύπων, με
την ίδια δράση και
αποτελεσματικότητα και με κόστος
εξαιρετικά μικρότερο. Σαφώς οι
φαρμακευτικές εταιρείες
αντιδρούν στα γεννερικά γιατί
έχουν τεράστια οικονομικά
συμφέροντα. Φαντάσου ότι στην
Ινδία υπάρχει μία κρατική
βιομηχανία που πρότεινε στην
κυβέρνηση παραγωγή αντιρετροϊκών
φαρμάκων με κόστος 200 δολαρίων το
έτος κατ' ασθενή. Την αρχή στην
παραγωγή γεννερικών την έκανε η
νότια Αφρική που αντιμετωπίζει
τεράστιο πρόβλημα με το AIDS (φυσικά
δεν θα προχωρούσε σ' αυτήν την
κίνηση αν υπήρχε το απαρτχάϊντ)
δίνοντας την άδεια σε βιομηχανίες
να παράγουν αντιρετροϊκά φάρμακα.
Οι πολυεθνικές αντέδρασαν
σέρνοντας σε 39 δίκες την Ν. Αφρική
γιατί το 1997 νομοθέτησε υπέρ της
χρήσης γεννερικών φαρμάκων. Το 1998
έγινε στην ίδια χώρα παγκόσμιο
συνέδριο κατά του AIDS όπου
εκφράστηκε μία τεράστια
αντίδραση ενάντια στις
πολυεθνικές. Εκεί συμμετείχαν και
ΜΚΟ που στο Σιάτλ έβαλαν το
σύνθημα "η υγεία πάνω από τα
κέρδη". Μέσα στο 2001 στις δίκες
που προαναφέραμε οι εταιρείες
παραιτήθηκαν από τις αξιώσεις
τους μετά από τη γενικευμένη
ευαισθητοποίηση και αντίδραση
του κόσμου. Αυτό που υπάρχει τώρα
είναι ότι χώρες που έχουν κάποια σχετική
"εθνική" αυτονομία παράγουν
γεννερικά αλλά το πρόβλημα δε
λύνεται γιατί οι περισσότερες
χώρες είναι υποχείρια του
ιμπεριαλισμού ή δεν έχουν την
τεχνογνωσία και τη βιομηχανία για
να παράγουν φάρμακα και να
καλύψουν τη ζήτηση. Κάτι άλλο : το
Μαλάουϊ φερ' ειπείν που δεν έχει
βιομηχανία δεν μπορεί να τα
εισάγει από τη Ν. Αφρική γιατί
πρέπει να του εκδώσουν ειδική
άδεια οι φαρμακοβιομηχανίες!
Είναι οι συμφωνίες του Π.Ο.Ε. το '95
που λένε ότι ως το 2006 οι χώρες μέλη
του Π.Ο.Ε. πρέπει να έχουν
νομοθεσία που να προστατεύει την
πατέντα των εταιριών.
Οι φαρμακοβιομηχανίες είναι
κάτι αντίστοιχο όπως οι 7 αδελφές
στο πετρέλαιο, ελέγχουν την υγεία
και τη διατροφή του πλανήτη και
έτσι είναι πανίσχυρες. Ειδικά με
το AIDS έχουν κάνει τα αίσχιστα, π.χ.
έχουν χρησιμοποιήσει πληθυσμούς
ολόκληρους στην Αφρική σαν
πειραματόζωα. Τούς χορηγούν
θεραπείες για ένα διάστημα ώστε
να εξάγουν τα συμπεράσματά τους
και μετά τους αφήνουν στην τύχη
τους! Ακόμα και αν είναι
επιτυχημένο το "πείραμα" δεν
συνεχίζουν τη χορήγηση των
φαρμάκων στους απελπισμένους σαν
ένα ελάχιστο δείγμα πληρωμής
απέναντι τους.
Η λογική του κέρδους και του
καπιταλισμού είναι αυτή της
εμπορευματοποίησης των πάντων
ακόμα και του αέρα!
Ξαναγυρίζοντας στα φάρμακα,
πρόσβαση στα γεννερικά έχει μόνο
το 4% των ανθρώπων που τα έχουν
ανάγκη, ένα ελάχιστο ποσοστό
παγκοσμίως. Οι υπόλοιποι, ειδικά
το 65% των ασθενών που οι
περισσότεροι επιβιώνουν στην
υποΣαχάριο Αφρική, ελάχιστη
δυνατότητα για πρόσβαση σ' αυτά
έχουν όπως και σε οποιαδήποτε
θεραπεία.
ΝΠ
Μπορούμε να πούμε ότι είναι
και μία ασθένεια των φτωχών; Και
τι ρόλο παίζουν θρησκευτικές και
κοινωνικές προλήψεις και
παραδόσεις στην εξάπλωση της
νόσου όπως π.χ. στη χρήση
προφυλακτικών;
- Μπορούμε να κρίνουμε απ' όλα
αυτά που είπαμε πριν καθώς και από
το ότι στην Αμερική και τη δυτική
Ευρώπη είναι σχεδόν υπό έλεγχο. Η
νόσος συνεχίζει να
εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς σε
μέρη του πλανήτη όπως η ΝΑ Ασία
που είχες αύξηση 50% των κρουσμάτων
την περασμένη διετία, στην
ανατολική Ευρώπη και κεντρική
Ασία έχεις αύξηση 40% των
κρουσμάτων. Στην υποΣαχάριο
Αφρική υπάρχουν 40.000.000 άνθρωποι
που είναι οροθετικοί.
Βέβαια και στον "πρώτο"
κόσμο η καθολική εκκλησία π.χ.
είναι ενάντια στη χρήση
προφυλακτικών. Πρόσφατα κάποιος
λατινοαμερικάνος - βραζιλιάνος
νομίζω, επίσκοπος της Θεολογίας
της Απελευθέρωσης καταφέρθηκε
ενάντια στον πάπα σαν υπεύθυνο
για τους θανάτους αμέτρητων
πιστών από το AIDS. Στην Ελλάδα
βέβαια, τα πράγματα είναι
καλύτερα σε σχέση με τη χρήση του
προφυλακτικού. Ο κόσμος είναι πιο
εξοικειωμένος με αυτήν τη μέθοδο
αντισύλληψης ενώ στην Ιταλία π.χ.
δεν είναι καθόλου εξοικειωμένος.
Το προφυλακτικό προφυλάσσει από
μία πλειάδα σεξουαλικών
νοσημάτων και υπάρχει από τους
αρχαίους χρόνους.
ΝΠ
Τι κάνει η ACT UP;
- Θεωρώ πολύ σπουδαία την
τηλεφωνική γραμμή Μ.Ε.Π. (Μετά την
Επαφή Προφύλαξη) με νούμερο 210-3303306
που έχει σκοπό την ενημέρωση και
την παραπομπή για άμεσες
εξετάσεις σε μονάδες ειδικών
λοιμώξεων. Πρέπει να πούμε ότι αν
μολυνθεί κάποιος με τον ιό του AIDS
και πάρει αγωγή μέσα σε 72 ώρες
υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην
εγκατασταθεί ο ιός στο σώμα του.
Κάνουμε εκστρατείες ενημέρωσης
κυρίως με φυλλάδια (σε αγγλικά-
γαλλικά- ισπανικά για να
απευθυνθούμε και σε μετανάστες ή
θύματα traffiking) και εκδηλώσεις,
περισσότερο σε χώρους νεολαίας.
Κάνουμε παρεμβάσεις ειδικά όταν
καταπατούνται δικαιώματα
συνανθρώπων μας όπως όταν π.χ.
γιατροί ενάντια σε κάθε
δεοντολογία αρνούνται την
περίθαλψη ασθενών με AIDS
ή σε περιπτώσεις
σωματεμπορίας. Επίσης
συμμετέχουμε σε διάφορα
ευρωπαϊκά προγράμματα όπως αυτό
που αναφέρεται σε εκδιδόμενα
άτομα επαγγελματίες ή για την
περίθαλψη θυμάτων TRAFFIKING ...
ΝΠ
Αυτά γίνονται προσπαθώντας να
αποσπάσετε χρηματική υποστήριξη
και παραχωρήσεις από το κράτος;
- Ναι, παράδειγμα υπάρχει νόμος
που δίνει άδεια παραμονής σε
θύματα του AIDS όσο διαρκεί η
θεραπεία τους, με τα σημερινά
δεδομένα δια βίου. Επομένως
υπάρχει άρνηση από τις αρχές να
αναγνωρίσουν αυτά τα θύματα TRAFFIKING.
Επίσης υπάρχουν και άλλα πράγματα
πέρα από το ρατσισμό και τον
αποκλεισμό που αναπαραγάγει το
κράτος! Ακόμα και όταν έχει "καλές"
προθέσεις : είναι δυσκίνητη η
κρατική μηχανή, υπάρχει
γραφειοκρατία και άνθρωποι "υπεύθυνοι"
που δεν έχουν ιδέα σε αστυνομία,
εισαγγελίες, νοσοκομεία, κλπ.
ΝΠ
Ποιές είναι οι τάσεις για το
μέλλον του AIDS ιατρικά - κοινωνικά
κλπ.;
- Ιατρικά το μόνο που θα μπορούσε
να βελτιώσει τα πράγματα θα ήταν
ένας τρόπος ριζικής εκδίωξης του
ιού από τον οργανισμό του
αρρώστου, προς το παρόν τα φάρμακα
είναι μόνο ιοστατικά. Επίσης θα
πρέπει άμεσα τα γεννερικά να
νομιμοποιηθούνε και να
ανακουφίσουν πάρα πολύ κόσμο που
υποφέρει ...
Τώρα όταν μιλούμε για
ρατσισμό, πρέπει να πούμε ότι
πάντα η κοινωνία αντιμετώπιζε με
τρόμο τα σεξουαλικώς
μεταδιδόμενα νοσήματα. Για να
μειωθεί ο ρατσισμός θα έπρεπε
τουλάχιστον να υπάρχει διαρκής
και σωστή ενημέρωση από το κράτος
και τα ΜΜΕ όπως και να εισάγει
μάθημα σεξουαλικής αγωγής στα
σχολεία. Σ' όλες τις βαθμίδες της
παιδείας θα έπρεπε να υπάρχει
μάθημα αγωγής υγείας για να
πληροφορούνται οι πάντες τη
δυνατότητα ενός νοσήματος να
εξαπλωθεί και την πρόληψή του.
Αυτά είναι κάποια από τα αιτήματα
που παλεύουμε εδώ και τώρα μέσα σ'
αυτές τις αντίξοες κοινωνικές
συνθήκες. Τα ίδια τα ΜΜΕ
αναφέρονται σε θύματα του AIDS μ'
ένα τρομολαγνικό τρόπο επειδή
έτσι πουλάνε, κατά καιρούς οι
αναφορές τους γεμίζουν την
κοινωνία με τρόμο. Αυτές οι
εξάρσεις υποκινούνται κυρίως από
τον κίτρινο τύπο.
Παλεύουμε για τη χορήγηση
φαρμάκων σε οροθετικούς που δεν
έχουν ασφάλιση (εδώ μπορούμε να
αναφέρουμε το σχιζοφρενικό
συμβάν ότι τους ναυτικούς π.χ.
όταν βρίσκονται εν πλω δεν τούς
καλύπτει το ΝΑΤ τη θεραπεία, άρα
δεν απομένει στους οροθετικούς
άλλο από τη αναγκαστική ανεργία).
Μαχόμαστε για την ανωνυμία των
ασθενών και το δικαίωμά τους στην
περίθαλψη. Κάνουμε
αντιπροπαγάνδα στην προπαγάνδα
των ΜΜΕ και των συντηρητικών
θεσμών που διαιωνίζουν αυτήν την
κατάσταση. Εδώ πρέπει να πούμε ότι
οι μονάδες ειδικών λοιμώξεων
είναι λίγες και δεν είναι επαρκώς
στελεχωμένες π.χ. στο Συγγρού
υπάρχουν 700 ασθενείς και 3 γιατροί.
Υπάρχει
πολύς δρόμος που μένει ακόμα να
διανυθεί και πολύς αγώνας για να
γίνει και σίγουρα αυτά τα
ζητήματα άπτονται με
συνολικότερα πολιτικά και
κοινωνικά προβλήματα.
|