Tην Δευτέρα 31 Mαρτίου, στο A΄ Tριμελές Πλημμελειοδικείο Aθήνας πρόκειται να δικαστούν δυο δημοσιογράφοι της «Nέας Προοπτικής» οι Παναγιώτης Bήχος, μουσικός, μέλος της διοίκησης του Πανελλήνιου Mουσικού Συλλόγου και Θόδωρος Kουτσουμπός, εκδότης της εφημερίδας, κατηγορούμενοι για «συκοφαντική δυσφήμιση, εξύβριση και ηθική αυτουργία», γιατί με δημοσίευμα κατήγγειλαν την ύπαρξη κυκλώματος σωματεμπορίας στη Σαντορίνη. Για το ίδιο ζήτημα, το οποίο η εφημερίδα δημοσιοποίησε, η Eισαγγελία Kυκλάδων αυτεπάγγελτα έχει παραπέμψει σε δίκη δυο ιδιοκτήτες κέντρων διασκέδασης και τρεις αστυνομικούς -μεταξύ των οποίων ο νυν αστυνομικός διοικητής Σύρου- με τις κατηγορίες της «μαστροπείας από κοινού και παράβασης καθήκοντος». Aυτή η δίκη, στην οποία ο Παν. Bήχος είναι μάρτυρας κατηγορίας, επρόκειτο να εκδικαστεί στις 5 Mαρτίου 2003, αλλά για δεύτερη φορά αναβλήθηκε επ' αόριστον. H υπόθεση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1998, όταν με άρθρο του στη «Nέα Προοπτική» ο Παν. Bήχος, κατήγγειλε την ύπαρξη κυκλωμάτων σωματεμπορίας στη Σαντορίνη. O (τότε) διοικητής του A.T. Σαντορίνης και νυν Σύρου Mαντούσης Γρηγόριος υπέβαλε μήνυση κατά του συντάκτη του άρθρου και κατά του υπεύθυνου της «Nέας Προοπτικής» Θόδ. Kουτσουμπού απαιτώντας αποζημίωση 200 εκατομμυρίων δραχμών!!
Tο Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα, το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ, κι ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, καλούνε τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις της εργατικής τάξης και τις γυναικείες οργανώσεις που πολύ θερμά μέχρι τώρα εξέφρασαν την υποστήριξή τους να συμπαρασταθούν στη δίκη της Δευτέρας. Δικαστήρια Ευελπίδων, στο κτίριο 9, νωρίς γιατί είναι η 10η υπόθεση στη σειρά. Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα σχετικό άρθρο που έγραψαν η ΙΩΑΝΝΑ ΣΩΤΗΡΧΟΥ και η ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ.

Πίσω από λέξεις, όπως σωματεμπορία, σεξουαλική εκμετάλλευση, λαθρεμπόριο «λευκής σαρκός» κρύβεται ένα, τις περισσότερες φορές, ανομολόγητο δράμα με τραγικά θύματα εκατομμύρια γυναίκες και παιδιά, συνήθως από τις ανατολικές χώρες. Τις διαστάσεις αυτής της παγκόσμιας βιομηχανίας του σεξ, που υπολογίζεται ότι αποφέρει κέρδη της τάξης των οκτώ δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο ειδικότερα για τη χώρα μας φωτίζει η έρευνα «Λαθρεμπόριο γυναικών και παιδιών: Ελλάδα, μια χώρα προορισμού και διέλευσης» του μέλους της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης και αντιπροέδρου στην Ελληνική Εταιρεία Δημογραφικών Σπουδών Ηρας Εμκε-Πουλοπούλου.
Στα δέκα εκατομμύρια θύματα τη δεκαετία φτάνει το λαθρεμπόριο γυναικών και παιδιών για σεξουαλική εκμετάλλευση, μόνο στην Ασία και τον Ειρηνικό (UNICEF). Ωστόσο, στοιχεία για τη βίαιη ή μη μεταφορά τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν είναι διαθέσιμα.
Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις εκτιμούν πως ένα με δύο εκατομμύρια γυναίκες και ανήλικες μετακινούνται παράνομα παγκοσμίως κάθε χρόνο, ενώ ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) αντίστοιχα αναφέρεται σε 700.000 γυναίκες και παιδιά που ετησίως γίνονται αντικείμενο λαθρεμπορίου.
Μόνο το 2000, σύμφωνα με το ΔΟΜ, 300.000 γυναίκες από χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης δούλευαν ως πόρνες στη Δυτική Ευρώπη, στην οποία πιστεύεται ότι μέσα σ' έναν πληθυσμό τριών εκατομμυρίων ανηλίκων κοριτσιών περισσότερο από το μισό εκατομμύριο έπεσαν σε δίχτυα κυκλώματος παράνομης μετακίνησης και εκβιαστικά έγιναν πόρνες.
Για τη Διεθνή Καμπάνια για τον τερματισμό της παιδικής πορνείας (ECPAT) κάθε χρόνο 1.000.000 παιδιά, τα περισσότερα από ανατολικές χώρες, εξαναγκάζονται στην πορνεία.

Στην Ελλάδα

Ποιες είναι όμως οι διαστάσεις αυτής της ειδεχθούς εκμετάλλευσης στη χώρα μας;

Αστυνομικές στατιστικές, επιστημονικές έρευνες, δημοσιεύματα και μελέτες γυναικείων οργανώσεων που αφορούν την πορνεία και το λαθρεμπόριο γυναικών παρεμποδίζονται όχι μόνο από τα τρομακτικά κέρδη των εγκληματικών κυκλωμάτων, αλλά και από τις προκαταλήψεις του πληθυσμού, γεγονός που καθιστά δυσχερή τη συγκέντρωση στοιχείων.
Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στην Αθήνα το 36,8% των θυμάτων σωματεμπορίας και το 60% των θυμάτων της εμπορίας λευκής σαρκός ήταν ξένης εθνικότητας και τα περισσότερα βρίσκονταν παράνομα στην Αθήνα.
Οι αναφορές της Αστυνομίας για το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα δείχνουν ότι το λαθρεμπόριο γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση και πορνεία έχει γενικώς αυξηθεί στο πέρασμα του χρόνου, ιδιαίτερα μέσα στο 1999.
Η πορνεία των μικρότερων ηλικιών και η παιδεραστία έχουν μειωθεί με βάση όσα εξετάστηκαν. Αλλά είναι γεγονός πως αυτά τα δύο εγκλήματα είναι «συγκαλυμμένα» και δεν καταγγέλλονται δημοσίως έτσι ώστε οι υποθέσεις που αποκαλύπτονται να είναι πολύ λιγότερες από αυτό που πραγματικά συμβαίνει.
Παρ' όλ' αυτά, τα στοιχεία της Αστυνομίας την περίοδο 1991-1995, κατέγραψαν 13.677 μετανάστριες οι οποίες είχαν «προσληφθεί» και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα ως «καλλιτέχνιδες» και από αυτές 1.277 συνελήφθησαν για πορνεία. Αργότερα παρατηρήθηκε μείωση στον αριθμό των αλλοδαπών που μπήκαν στη χώρα ως «αρτίστες».
Και υπάρχουν ακόμη πόρνες που ζουν παράνομα στην Ελλάδα, πολλές από αυτές έχουν μπει λαθραία στη χώρα ή νόμιμα ως «τουρίστριες», αλλά στη συνέχεια παρέμειναν παράνομα μετά τη λήξη της τρίμηνης τουριστικής βίζας. Εκτιμάται, μάλιστα, πως αυτές οι περιπτώσεις συγκροτούν το 24% του συνολικού αριθμού των εκδιδόμενων γυναικών: Μία στις τέσσερις σχεδόν.
Μελέτη του 1991 έδινε τον αριθμό των 5.500 Ελληνίδων και 1.500 αλλοδαπών γυναικών που δουλεύουν σε πορνεία στην Ελλάδα. Το 1996 ο αριθμός των Ελληνίδων εκδιδομένων έπεσε στις 4.300, ενώ αυτός των μεταναστριών αυξήθηκε στις 6.100. Ετσι, ενώ το 1991 η αναλογία Ελληνίδων προς αλλοδαπές ήταν 7 προς 3, το 1996 αυτή η σχέση μετατράπηκε σε 2 προς 3. Την περίοδο 1980-90 οι περισσότερες ξένες πόρνες ήταν ασιατικής καταγωγής (Ταϊλάνδη, Φιλιππίνες). Το 1996, οι γυναίκες στην αγορά του σεξ, που προέρχονταν από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, έφταναν το 52-53% ενώ όσες προέρχονταν από τις βαλκανικές χώρες το 32-33%. Οι Αλβανίδες ήδη αντιπροσώπευαν το 7-8% του συνόλου.

Οι στατιστικές της Αστυνομίας, όμως, υποτιμούν τον πραγματικό αριθμό των ξένων γυναικών που δουλεύουν ως πόρνες γιατί αναφέρονται μόνο στις γυναίκες που συνελήφθησαν ή εργάζονται.
Οπως φαίνεται από τα στοιχεία της Αστυνομίας το 1999:
* Στις 88 αλλοδαπές εκδιδόμενες που είχαν συλληφθεί να εργάζονται σε οίκους ανοχής, το 43% καταγόταν από την Αλβανία, το 25% από τη Ρουμανία και το 10% ήταν Ρωσίδες.
* Από ένα σύνολο 1.341 ξένων γυναικών που δούλευαν παράνομα σε διάφορα κέντρα ψυχαγωγίας, το 21% απασχολείτο σε καφετέριες, το 38,9% σε μπαρ, το 13,4% σε καφέ-μπαρ, το 1,3% σε μπαρ-αναψυκτήρια και το 5,7% σε άλλα κέντρα.

Παιδιά θύματα

Ελληνικές και ξένες πηγές καταδεικνύουν ότι ανήλικα κορίτσια 12-15 χρόνων είναι οι εκλεκτές των μαστροπών. Οι κρίκοι της αλυσίδας πορνείας περιλαμβάνουν ως «εμπόρευμα» νεαρά αγόρια από την Αλβανία που δουλεύουν σε πορνεία και αθηναϊκά σεξ-κλαμπ.
Στην Ελλάδα περίπου 5.800 παιδιά κάτω των 16 ετών ζουν στους δρόμους σύμφωνα με την UNICEF. Από αυτά το 55% είναι παιδιά προσφύγων. Ερευνα σε δείγμα 955 παιδιών έδειξε ότι ελάχιστα από αυτά πάνε στο σχολείο και ότι στην πλειονότητά τους ζουν στην Αθήνα χωρίς τους γονείς τους. Είναι αυτά τα παιδιά που πέφτουν θύματα της καταναγκαστικής εργασίας, επαιτείας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Υπερκέρδη

Και φυσικά είναι τα τεράστια κέρδη που εξασφαλίζουν τα κυκλώματα εκμετάλλευσης ένας από τους λόγους... ενασχόλησης. Τα Ηνωμένα Εθνη εκτιμούν ότι τα έσοδα φτάνουν τα 8 δισ. δολάρια το χρόνο.
Στη χώρα μας μόνο για το 1996 τα έσοδα των μαστροπών υπολογίζονται σε 70 δισ. δραχμές. Για κάθε εκατομμύριο δραχμές που επενδύεται στην είσοδο και εκμετάλλευση μιας αλλοδαπής το κέρδος είναι 27 εκατομμύρια!
Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία της UNICEF, για τα παιδιά που δουλεύουν στο δρόμο και στη βιομηχανία του σεξ τα οποία αποφέρουν ένα ολόκληρο δισεκατομμύριο δραχμές το μήνα στους εκμεταλλευτές τους.
Είναι ένας από τους λόγους που στην έρευνα της Ελεύθερης Κίνησης Γυναικών και στο ερώτημα ποιος πρέπει να τιμωρηθεί, το 89% απάντησε οι μαστροποί.
Οσο γιατί προτιμούν τις ξένες; Το 38% απάντησε πως «είναι φθηνότερες» και αντίστοιχο ποσοστό πως επειδή τις βρίσκει «διαθέσιμες και απελευθερωμένες».
Στις έρευνες αναδεικνύεται και ο ρόλος των μαζικών μέσων επικοινωνίας ως σημαντικός για την εξεύρεση πελατείας (τηλεοπτικά προγράμματα νυχτερικών ωρών, ροζ αγγελίες εφημερίδων, κινητά τηλέφωνα). Οι υπηρεσίες συνοδών θεωρούνται αυτές που έχουν τα μεγαλύτερα έσοδα καθώς ένα κορίτσι κοστολογείται περίπου 100.000 για 24 ώρες.

Και διαφθορά

Και οπωσδήποτε η διαφθορά των δημόσιων αρχών και ειδικότερα των αστυνομικών είναι αυτή που διευκολύνει αν δεν συμβάλλει στη διαιώνιση αυτής της βάρβαρης εκμετάλλευσης: όχι μόνο μέσω παροχής διαβατηρίων και υπηρεσιών εισόδου, αλλά και ως «προστάτες».
Ενδεικτικά, τα πρόσφατα στοιχεία ερευνών στην Αστυνομία, σύμφωνα με τα οποία σε 650 περιπτώσεις αστυνομικοί κατηγορήθηκαν και μετακινήθηκαν, εκ των οποίων οι 324 ήταν αξιωματούχοι της ΕΛ.ΑΣ. Σε μερικές περιπτώσεις είχαν εμπλακεί σε δίκτυα απαγωγής, εκμετάλλευσης γυναίκων και προώθησής τους σε νυχτερινά κέντρα εκτός από τις περιπτώσεις παροχής προστασίας. Τουλάχιστον σε μία από τις 10 υποθέσεις πορνείας που απασχολούν τα ελληνικά δικαστήρια, ενέχονται αστυνομικοί.
Επισημαίνεται ότι η ελληνική νομοθεσία και η δικαστική πρακτική που αφορά την πορνεία είναι αναποτελεσματική και άδικη.
Διότι οι ποινές για τους προαγωγούς και άλλους διαμεσολαβητές είναι αμελητέες, όταν δεν μένουν ατιμώρητοι. Αντιθέτως, τα θύματα, οι αλλοδαπές γυναίκες τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη, τη διοίκηση και την κοινωνία όχι μόνο σε καταδικαστικές ποινές, αλλά και με απελάσεις και στιγματισμό. Λόγος για τον οποίο, συμπερασματικά καταλήγει η ερευνήτρια, ως προτεραιότητα κρίνεται η εξασθένηση της δράσης του οργανωμένου εγκλήματος παρά η ποινικοποίηση της δράσης των γυναικών-θυμάτων.

 

Δωρεάν ανταποδοτική διαφήμιση

Έναρξη Μάιος 2002

29/03/2003