ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ!

(Όλοι σήμερα στις 9 π.μ. στο Β΄Τριμελές πλημ. Πειραιά. Η υπόθεση μας αφορά όλους)

Σήμερα (Τρίτη) 6 του Μάη επαναλαμβάνεται η δίκη που αναβλήθηκε πριν μερικούς μήνες, λόγω δήθεν βόμβας στο Β΄ τριμελές πλημ. Πειραιά το οποίο θα εκδίκαζε την υπόθεση του κατηγορούμενου αστυνομικού Κυριάκου Ξεπαπαδάκου. Η υπόθεση αυτή είναι πολύ σοβαρή κι ας μην έχει δοθεί η ανάλογη δημοσιότητα από τα διάφορα ΜΜΕ. Όπως συνηθίζεται σε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου τα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης (όταν κυρίως είναι αλλοδαπές) απελαύνονται αμέσως για να μην υπάρχουν μάρτυρες, κινδυνεύουν οι υπόλοιποι μάρτυρες που υπερασπίζονται τα θύματα που έχουν απελαθεί ήδη, να μηνυθούν για... συκοφαντική δυσφήμιση! Αν και η υπόθεση έγινε γνωστή σ΄ εμάς μόλις πριν λίγη ώρα καλούμε τους γυναικείους συλλόγους και οργανώσεις, με τη γνωστή ευαισθησία που τις διακρίνει σε παρόμοια περιστατικά, να κινητοποιηθούν και να παρευρεθούν στο δικαστήριο όπου θα εκδικαστεί η υπόθεση της Λώρας, της κοπέλας που ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕΙ το γεγονός.

Στην υπόθεση αποκάλυψης και τιμωρίας των υπευθύνων αστυνομικών οργάνων πρωτοστατεί η ΝΙΚΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γυναικών στη Ελλάδα. Από πείρα γνωρίζουμε ότι οι πιθανότητες απόδοσης ευθυνών στους ενόχους αστυνομικούς είναι πολύ μικρές - γιατί λείπουν τα θύματα που θα τους κατηγορούσαν, αφού τις απέλασαν - αλλά εμείς δεν δικαιούμαστε να μην παλέψουμε για την παραδειγματική τους τιμωρία. Εξάλλου υπάρχει ο κίνδυνος όσοι υποστήριξαν μέχρι σήμερα τα θύματα και την καταγγέλουσα ΛΩΡΑ ΠΕΪΤΖ να βρεθούν οι ίδιοι κατηγορούμενοι! Κάτι γνωρίζουμε ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ γι΄ αυτές τις μεθόδους όλων αυτών των υπανθρώπων.

Δημοσιεύουμε παρακάτω την αναφορά της ΛΩΡΑΣ ΠΕΪΤΖ που μας εστάλη, με την έκκληση, από μέρους μας να δώσουμε ένα βροντερό παρόν στο δικαστήριο στις 9 το πρωί.

 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ 2000 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ, ΠΕΙΡΑΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ

Είμαι η Λώρα Πεϊτζ που γράφω από την Αφρική. Ήμουν μια γυναίκα κρατούμενη στο άνω αναφερόμενο κέντρο κράτησης. Ήμουν εκεί αρκετούς μήνες σε αναμονή απέλασης πριν φέρουν τα κορίτσια που αφορά αυτή η αναφορά. Έβλεπα συχνά δυο άντρες να επισκέπτονται τα κελιά μας σε περίεργες ώρες την νύχτα όταν δεν είχαν υπηρεσία. Έφερναν καφέ και τσιγάρα για να προσφέρουν στα κορίτσια. Ήταν επίσκεψη ρουτίνα και υποπτευόμουν ότι κάτι τρέχει αλλά δεν ήμουν σίγουρη.

Μια μέρα μια κυρία που το κελί της ήταν απέναντι από το δικό μου ήρθε προς το μέρος μου. Είπε ότι είχε βαρεθεί να κάνει έρωτα στον αστυνομικό που επισκεπτόταν το κελί της σχεδόν κάθε βράδυ. Έπαθα σοκ και την ρώτησα γιατί έπρεπε να ενδίδει σε τέτοιες απαιτήσεις. Εν τω μεταξύ αυτοί οι άνδρες ήταν οι Γιάννης και Κυριάκος. Τώρα είπε ότι οι αξιωματικοί αυτοί είχαν υποσχεθεί να τις βοηθήσουν να εξασφαλίσουν την ελευθερία τους και να μην απελαθούν μια και όλα τα κορίτσια ήταν ξένες στην Ελλάδα. (Ήταν η Μπάρμπαρα και η Κατερίνα από την Πολωνία και η Άννα από την Ρουμανία.) Ακούγοντας το μαρτύριό της υποσχέθηκα να κάνω κάτι γι αυτό. Το ίδιο βράδυ οι άντρες ξαναήρθαν στο κελί γιατί καθώς τα κελιά μας δεν είχαν κλειδιά μπορούσαν να μπαινοβγαίνουν όποτε ήθελαν. Αυτό το βράδυ είδα η ίδια τον κ. Γιάννη να το κάνει αυτό στην Άννα. Τότε δεν μπόρεσα να αντέξω την ντροπή και μίλησα στον κ. Γιάννη που ήταν με την Άννα, την γυναίκα που μου είχε παραπονεθεί. Ίσως θέλετε να ξέρετε ότι από την ημέρα που έκανα αυτή την παρέμβαση στη σεξουαλική παρενόχληση που απολάμβαναν οι άντρες, θύμωσε ο κ. Γιάννης. Καυχιόταν πως θα έκανε το ίδιο και σε εμένα και πως τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει, λέγοντας πως ήμουν μόνο μια μαύρη.

Τότε ιδιαίτερα ο κ. Γιάννης προσωπικά με τυραννούσε και με πίεζε για να κάνει αυτό που ήθελε σε εμένα αλλά δεν υπέκυψα στις απαιτήσεις του που είχαν γίνει πολύ απειλητικές. Τότε δεν ήξερα τι να κάνω και ειδοποίησα την φίλη μου για αυτό το θέμα. Με συμβούλεψε να κάνω επίσημη αναφορά, αναφέροντας το θέμα στο εσωτερικών υποθέσεων του Υπουργείου. Το όνομα της φίλης μου είναι ΝΙΚΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ και είναι πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γυναικών στη Ελλάδα. Πριν να μπορέσει να έρθει το υπουργείο να πάρει αναφορά στο θέμα από εμάς στα γυναικεία κελιά και η Άννα και οι άλλες είχαν απελαθεί , πράγμα συνηθισμένο. Έτσι αποδείχτηκε πως και οι δύο κύριοι, Γιάννης και Κυριάκος είχαν κάνει άδειες υποσχέσεις στις γυναίκες, για να ικανοποιούν τις εγωιστικές τους επιθυμίες, ξέροντας ότι αυτές οι γυναίκες ήταν αβοήθητες.

Έτσι μόνο η δική μου αναφορά πήγε στο Υπουργείο. Κανείς άλλος δεν ήταν εκεί για να διερευνήσει την αναφορά μου η αστυνομία. Και αμέσως μετά ήρθε μια εντολή ότι τα γυναικεία κελιά δεν ήταν προσβάσιμα για τους άρρενες αξιωματικούς στα κρατητήρια εκτός εάν συνοδευόντουσαν από γυναίκα αξιωματικό. Μετά με πήγαν πίσω στον Κορυδαλλό κι αργότερα με απέλασαν στην Αφρική.

Θέλω να πιστεύω πως κάθε άνθρωπος που σκέφτεται ορθά θα συστήσει πως τέτοιος τρόπος σοβαρής απείθειας, κατάχρησης καθήκοντος, άρνησης του δικαιώματος επιλογής και χρησιμοποίηση του χρώματος για να μειώσει τους ανθρώπους πρέπει να τιμωρείται. Αυτό θα αποτελούσε προειδοποίηση και αποτροπή σε άλλους αξιωματικούς, στις φυλακές και στα κρατητήρια.

ΛΏΡΑ ΠΕΪΤΖ