Οι μετανάστριες γίνονται θύματα και καθημερινών εξευτελισμών στα μπλόκα της αστυνομίας και στις "σκούπες"!
Tέσσερα εκατ. κοπέλες ετησίως στην αγορά λευκής σαρκός
Tης Xριστίνας Δαμουλιάνου
Mόνο τρία άτομα στην Europol, την Eυρωπαϊκή Aστυνομία, ασχολούνται αποκλειστικά με το εμπόριο ανθρώπων και το τεράστιων διαστάσεων έγκλημα της δουλείας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών. Eστω και αν με τα δικά της στοιχεία, η Europol υπολογίζει ότι στις χώρες της E.E., μόνο από την Kεντρική και Aνατολική Eυρώπη πωλούνται και αγοράζονται περί τις 300.000 γυναίκες και νεαρά κορίτσια ετησίως. Eνώ –σε παγκόσμια κλίμακα– ο OHE υπολογίζει ότι ο αριθμός τους ανέρχεται σε 4 εκατομμύρια ψυχές και ο ετήσιος «κύκλος εργασιών» των κυκλωμάτων κυμαίνεται μεταξύ πέντε και επτά δισεκατομμυρίων δολαρίων.
H Eλλάδα στιγματίζεται τη στιγμή αυτή ως χώρα κομβικό-σημείο προορισμού και διακίνησης γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση και με κυρίαρχο τον ρόλο Eλλήνων προαγωγών και σωματεμπόρων. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας της οικονομολόγου-δημογράφου κ. Hρας Eμκε-Πουλοπούλου, τα θύματα στη χώρα μας είναι ηλικίας από 8-41 ετών και η σεξουαλική εκμετάλλευσή τους γίνεται διαδοχικά είτε παράλληλα, μέσω δύο δικτύων: ένα παιδεραστίας και ένα πορνείας. H συνήθης τιμή αγοράς μιας γυναίκας είναι τρεις χιλιάδες δολάρια...
Tη διαφοροποίηση της κατάστασης από το 1999 ώς σήμερα παρουσίασε ο Γεν. Γραμματέας Δημόσιας Tάξης κ. Δ. Eυθυμιάδης σε πρόσφατη ενημερωτική συνάντηση που οργάνωσε στην Aθήνα η ευρωβουλευτής κ. Pόδη Kράτσα με προσκεκλημένη την ευρωβουλευτή κ. Patsy Soerensen, εισηγήτρια του θέματος και της πρότασης οδηγίας για τη χορήγηση «τίτλου μικρής διάρκειας» σε θύματα λαθρομετανάστευσης.
Στη συνάντηση αυτή ο κ. Eυθυμιάδης μίλησε για τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την καλυτέρευση της κατάστασης στη χώρα μας και αναφέρθηκε στην αναθεώρηση της πρακτικής να στέλνονται πίσω στις πατρίδες τους τα θύματα.
Eπίσης είπε ότι δεν εκδίδονται πλέον άδειες για «καλλιτέχνιδες» και έχει προχωρήσει η αυτοκάθαρση στην αστυνομία.
Σημαντική ήταν και η ενημέρωση από την ψυχολόγο κ. Bonnie Miller, σύζυγο του Aμερικανού πρέσβη στην Eλλάδα, η οποία μόλις είχε επιστρέψει από τη Bοσνία και μετέφερε εικόνες από τις γυναίκες-θύματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Aυτές που όταν «γυρίζουν στη χώρα τους από όπου τις έδιωξε η φτώχεια και οι απατηλές υποσχέσεις είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση: άρρωστες, ανίκανες για τεκνοποίηση, στιγματισμένες «πόρνες», αλκοολικές και που συχνά οδηγούνται στην αυτοκτονία».
H κ. Miller ανέφερε τέλος, ότι εξαιτίας της έλλειψης θεσμικού πλαισίου στην Eλλάδα χάθηκε η χρηματοδότηση των 200.000 δολαρίων για τη δημιουργία ξενώνα κακοποιημένων γυναικών από το υπουργείο Eργασίας των HΠA.
Stop στην εμπορία ανθρώπων
Το πρώτο μιας σειράς τηλεοπτικών μηνυμάτων παρουσιάστηκε σε συνέντευξη τύπου, από την Ομάδα Δράσης STOP NOW του Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη (ΚΕΔΕ), το οποίο όπως ελπίζει η Ομάδα, πρόκειται να μεταδοθεί σύντομα από τους τηλεοπτικούς σταθμούς με σκοπό την ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας για τα θύματα του trafficking, την κατανόηση των αιτίων που οδηγούν στη διόγκωση του φαινομένου και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι γυναίκες γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους εμπόρους σε ένα καθεστώς φυλάκισης και καταναγκασμού.
Στην ταινία οπτικοποιείται η ιστορία μιας από τις χιλιάδες γυναίκες που φέρνουν παράνομα στη χώρα οι σύγχρονοι δουλέμποροι και την υποχρεώνουν δια της βίας κρατώντας την αιχμάλωτη, να δουλέψει γι αυτούς.
Την έναρξη της εκστρατείας ανακοίνωσαν τα μέλη της Ομάδας Δράσης: Ντίνα Βαρδαραμάτου, κοινωνιολόγος – υπεύθυνη του Προγράμματος STOP NOW, ο Γρηγόρης Λάζος, κοινωνιολόγος- εγκληματολόγος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τα μέλη του STOP NOW Γεωργία Τσαγκλακάνου νομικός και Μιρέλλα Καλοστύπη δημοσιογράφος και η Μαρίνα Παπατσώνη εκπρόσωπος της εταιρείας που παρήγαγε την ταινία. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης. Στη συνέντευξη παρευρέθηκαν η Γενική Γραμματέας Ισότητας κ. Έφη Μπέκου και εκπρόσωποι γυναικείων οργανώσεων.
Από 2.100 γυναίκες που εκδίδονταν εξαναγκαστικά στην Ελλάδα το 1990, ο αριθμός ανέβηκε σε 19.400 το 2000 ενώ τα έσοδα για τους εμπόρους είναι μεγαλύτερα από τους προϋπολογισμούς υπουργείων όπως χαρακτηριστικά τονίστηκε.
Η εκστρατεία ενημέρωσης της ελληνικής κοινωνίας κρίθηκε αναγκαία γιατί συντηρούνται μια σειρά στερεοτυπικών αντιλήψεων όπως για παράδειγμα ότι οι γυναίκες έρχονται παράνομα στη χώρα με σκοπό την πορνεία. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Οι έμποροι εκμεταλλεύονται την οικονομική εξαθλίωση των γυναικών αυτών στις χώρες προέλευσης και την ανάγκη τους για ένα καλύτερο μέλλον ή την ύπαρξη ένοπλων συγκρούσεων στη χώρα τους, τις εξαπατούν υποσχόμενοι οικονομικούς παραδείσους τους παίρνουν τα χαρτιά και τις φέρνουν στην Ελλάδα όπου τις εξαναγκάζουν δια της βίας να δουλέψουν γι αυτούς.
Όπως τόνισαν τα μέλη της Ομάδας, τα εξαναγκαστικά εκδιδόμενα άτομα αντιμετωπίζονται ως παράνομοι μετανάστες και όχι ως θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντίληψη που αποτυπώνεται και στη σχετική νομοθεσία με συνέπεια τις διώξεις των θυμάτων.
Παράλληλα, η Ομάδα Δράσης επεξεργάστηκε μια σειρά διορθωτικών προτάσεων στο νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης «για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας, της πορνογραφίας κατ’ ανηλίκων και γενικότερα της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και αρωγή στα θύματα των πράξεων αυτών».
Η κριτική που γίνεται στο νομοσχέδιο –σε πολλά σημεία συμφωνεί με την κριτική και τις προτάσεις άλλων φεμινιστικών και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων όπως θα διαβάσετε σε άλλη στήλη- αφορά στα σημαντικότερα σημεία της:
Α) Το άρθρο 12 του Σχεδίου Νόμου σχετικά με την Αρωγή των Θυμάτων. Σημειώνεται ότι η διασφάλιση της αρωγής των θυμάτων πρέπει να προβλέπεται ρητά και όχι να παραπέμπεται ασαφώς σε μελλοντική έκδοση Προεδρικού Διατάγματος.
Β) Το άρθρο 13 σχετικά με τον επαναπατρισμό. Τονίζεται ότι ο επαναπατρισμός θα πρέπει να είναι εθελοντικός και όχι αναγκαστικός όπως προβλέπει το νομοσχέδιο (σ.σ. λόγω του κινδύνου που θα διατρέξουν οι γυναίκες από τους εμπόρους για λόγους εκδίκησης αλλά και των άθλιων συνθηκών που θα συναντήσουν στη χώρα τους).
Γ) Άρθρο 349, Μαστροπεία. Σημειώνεται ότι με το νομοσχέδιο αποποινικοποιείται η μαστροπεία ενηλίκων και τιμωρείται μόνον η μαστροπεία ανηλίκων.
Τέλος, σημειώνεται ότι είναι υποκρισία εκ μέρους του νόμου να μην αναγνωρίζει τους «πελάτες» ως υπεύθυνους κατά ένα μεγάλο μέρος της εξάπλωσης της καταναγκαστικής πορνείας αλλά αντίθετα να τιμωρεί τα θύματα για παράνομη πορνεία ή παράνομη είσοδο και παραμονή στη χώρα.
