Το Ιράκ ισοπεδώθηκε, ο δικτάτορας έφυγε ή χάθηκε ποιος ξέρει, ίσως, ξαναχρειαστεί - η Βαγδάτη έπεσε και λεηλατήθηκε και γενικά ολόκληρη η περιοχή έχει πλέον μεταβληθεί σε μια τεράστια αμερικανική βάση λύνοντας έτσι κι έναν μεγάλο πονοκέφαλο των επιδρομέων-ληστών και εγκληματιών αγγλοαμερικάνων. Βάση ή προτεκτοράτο, αν θέλετε, το Ιράκ, το οποίο, στον απόηχο του Πολέμου, θα προπαρασκευαστή για τον αμέσως επόμενο Πόλεμο και την καταστροφή των γειτονικών χωρών. Εξάλλου η αναρχία και το χάος που επικράτησαν αμέσως με τη λήξη του Πολέμου, παρόλο που τα «άλλοθι» περί μαζικών όπλων καταστροφής αποδείχτηκαν φανταστικά τεχνάσματα και ρεζιλέψανε κατά κράτος τους παρανοϊκούς ευρωάτλαντες, η συγκροτημένη επικράτηση της αναρχίας και του χάους έδειξε τις προθέσεις των σιωνοφασιστών για το ολοκληρωτικό καθάρισμα της Μέσης Ανατολής. Η μέθοδος της εσωτερικής αναρχίας και του πλιάτσικου είχε σαν σκοπό και τον αποπροσανατολισμό και την απομάκρυνση της Παγκόσμιας κοινής γνώμης να πάψει να συμπαραστέκεται και να διαδηλώνει για έναν λαό που δεν αξίζει!

Σε ό,τι αφορά την Ε.Ε (συμπεριλαμβανομένων και των δέκα νέων Χωρών) σε όλο το στημένο σκηνικό του Πολέμου, είτε εσκεμμένα είτε όχι (είναι το ίδιο πράγμα) πέρα από κάτι γαλλογερμανικά και Ρωσικά όχι, η Ε.Ε. στάθηκε ανίκανη και αδύναμη, διαλυμένη και διασπασμένη και, κατά συνέπεια, άχρηστη να αποτρέψει τον Πόλεμο κι αυτά την καθιστούν συνυπεύθυνη. Η μη ενιαία λειτουργία της σε ό,τι αφορά την εξωτερική της πολιτική (πάνω από 300 εκατομμύρια Πολίτες) και από τις δεκαπέντε και από τις δέκα νέες, αποδείχτηκε μια Ευρώπη πολιτικών νάνων, ικανών όμως (ορισμένοι) να λάβουν μέρος στον Πόλεμο και να ταχθούν υπέρ των Αμερικάνων και με ένα βεβαρημένο παρελθόν της τελευταίας δεκαετίας στα Βαλκάνια.

Μια Ευρώπη με πάνω από μισό αιώνα προπαρασκευαστικών εργασιών που δεν κατάφερε να ενοποιηθεί και να αποκτήσει ΔΙΚΟ ΤΗΣ πρόσωπο, θα τα καταφέρει τώρα σε εποχές Πολέμων; Είναι οξύμωρο και καταντά τραγελαφικό αστείο να πιστεύει κανείς κάτι τέτοιο. Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι αυτές οι δουλειές διαρκούνε χρόνια για να φέρουν αποτελέσματα, είναι ουτοπία να πιστεύουμε κάτι τέτοιο διότι ευκαιρίες της δόθηκαν πολλές και δεν εκμεταλλεύτηκε καμία.

Ίσως να μην κατάλαβαν οι ηγέτες της ότι Ε.Ε. σημαίνει παραπάνω από οποιοδήποτε λειτούργημα, η Ε.Ε. διέπετε από δημοκρατικά στοιχεία και κανόνες και με απόλυτο σεβασμό προς αυτά από όλους. Λειτουργεί πάντα ενιαία και δεν κάνει κανείς ό,τι θέλει. Σε αντίθεση περίπτωση, όπως άλλωστε συμβαίνει, στις λέξεις, Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να προστεθεί κι ένα Α: Ε.Ε Ά ν α ρ χ ω ν.

Η πρόσφατη εσωτερική της πληγή σε μορφή μεταστατικού καρκίνου εκδηλώθηκε με τον Πόλεμο στο Ιράκ. Πληγή πάνω στην πληγή δε νοείται και πολύ περισσότερο δεν συγχωρείται. Μεσοβέζικες λύσεις που μορφοποιούνται πότε με πόντιο Πιλάτο και πότε με Ιούδα δεν χωράνε. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Ευρωπαϊκή Ένωση ή ΗΠΑ. Άλλωστε αυτό δήλωσε και ο αρχιφονταμενταλιστής Μπους. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία, οι λαοί όλου του κόσμου επέλεξαν την ειρήνη. Οι ηγέτες της Δύσης τη βία. Έτσι φτάσαμε σε διάφορες επικίνδυνες φάσεις και η συμπεριφορά της Ε.Ε. ήταν και παραμένει συμπεριφορά διελκυστίνδας. Τα έδρανά της έχουν βαφεί με αίμα από τους Μπλερ, Αθνάρ και άλλους ψευτοηγέτες αντιευρωπαϊστές, οι οποίοι έχουν το θράσος να έρθουν στην Ελλάδα για να παραστούν στην τελετή της υπογραφής της συνθήκης προσχώρησης των δέκα νέων κρατών-μελών στην E.E. Θα επικροτούσαμε τη Συνθήκη προσχώρησης εάν και εφόσον δεν είχαν προκύψει όσα προέκυψαν και εάν η Ελλάδα, μέσω της τωρινής κυβέρνησης δεν μετέτρεπε την Αθήνα σε Γένοβα.

Αν οι λαοί φτάσανε σε σημείο να «δαγκώνουν» και να αντιαμερικανοποιούνται συνεχώς, δεν φταίνε αυτοί, αλλά οι Ιμπεριαλιστικές πολιτικές που υπονομεύουν την ειρήνη και στρώνουν το έδαφος για Πολέμους. Πώς μπορεί να δεχτεί ένας φιλειρηνικός λαός, όπως ο δικός μας, το θράσος ορισμένων ηγετών της Ε.Ε. να έρθουν στην Ελλάδα; Δηλαδή γίνεται ένα έγκλημα σε βάρος ενός λαού και μετά το περνάμε στα ψιλά σα να μην έγινε τίποτα; Έτσι βλέπουμε εμείς τη συμπεριφορά της πολιτικής Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, ότι οι κυβερνήσεις έρχονται σε αντίθεση με τους λαούς τους και τα βίαια μέτρα που παίρνουν, όχι μόνο δε βοηθούν στο οικοδόμημα της διεύρυνσης, αλλά μεγιστοποιούν την άρνηση. Ποιος ο λόγος, αφού πρόκειται να συμβεί κάτι καλό με τη διεύρυνση της Ε.Ε, τόσα μέτρα ασφαλείας; Ποιος ο λόγος να φοβούνται οι ηγέτες και τους ίσκιους τους, αφού όλα γίνονται για το καλό, την ευημερία και την πρόοδο της Ε.Ε.;

Φρόνιμο θα ήταν αν η προεδρεύουσα της Ε.Ε κομματική Ελλάδα επέλεγε μια άλλη οδό: Την οδό της παράτασης. Δε θα χάλαγε ο κόσμος αν περιμέναμε ένα, δυο χρόνια ακόμη. Θα είχαμε τη δυνατότητα να δούμε για μια ακόμη φορά τους Άγγλους αποικιοκράτες και μερικούς άλλους εξανδραποδισμένους ευρωπαίους ηγέτες αν θα λάβουν μέρος στον αμέσως επόμενο Πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Από κει και μετά ας καυχιέται η Ελλάδα του φιλελεύθερου αμερικανικού Πασόκ και των φίλων της συντηρητικών της Ν. Δ. ότι δεν έλαβε μέρος στον Πόλεμο των κακούργων. Η μεταμορφωμένη Αθήνα σε κάστρο «πορθητών» δίνει μια άλλη διάσταση, πρωτόγνωρη ως τώρα, όμοια με τη βαρβαρότητα τον ονάγρων της Δύσης 

Ε .Ε. – Γερμανία  Απρίλης 15 2003,  www.fasoulas.de  *  e-mail: vaios@fasoulas.de

 17/04/2003