|
ΑΓΡΙΑ
ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ
ΣΕΒ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
Αμόκ
αντιλαϊκών μέτρων ετοιμάζει η
κυβέρνηση
Του
συνεργάτη μας ΛΕΩΝΙΔΑ
ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
ΣΕ
πολλές δημόσιες τοποθετήσεις όλα όσα
θέλει να πει ο ομιλητής αλλά δεν
μπορεί ή επιλέγει να αφήσει να
εννοηθούν από το ακροατήριό του,
συμπυκνώνεται σε μία μόνο φράση. Απ’
όσα είπε λοιπόν ο πρωθυπουργός το
βράδυ της Πέμπτης, μιλώντας στην
ετήσια συνέλευση του Συνδέσμου
Ελληνικών Βιομηχανιών, η φράση –
κλειδί για να αποκρυπτογραφήσουμε το
πώς θα πορευτεί η κυβέρνηση τους
επόμενους μήνες ήταν μία και αφορούσε
τις διαπραγματεύσεις που ήδη
γίνονται για την απελευθέρωση του
ωραρίου – ώστε να υπάρχει η έξωθεν
καλή μαρτυρία: «Κάνουμε εξαντλητικό διάλογο, αλλ’ όχι
για χάρη του διαλόγου. Οι αποφάσεις
οριστικοποιούνται και προωθούνται
στο αμέσως επόμενο διάστημα». Αλλιώς,
αποφασίζουμε και διατάζουμε! Ακριβώς
στο ίδιο μήκος κύματος, της επίδειξης
πυγμής δηλαδή, κινήθηκε και ο
υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης,
όταν αμέσως μετά έλεγε πως «η
ήπια προσαρμογή δεν παύει να είναι
προσαρμογή»! Αβίαστα συνάγεται από
τα παραπάνω ότι η τακτική της Νέας
Δημοκρατίας για τη διαχείριση του
κοινωνικού ζητήματος από τη μια και
των πιέσεων της αστικής τάξης από την
άλλη αλλάζει άρδην. Τέλος στις
προσπάθειες της κυβέρνησης Καραμανλή
να πείσει ότι είναι κόμμα του κέντρου,
ότι αποτάσσεται τον
νεοφιλελευθερισμό και ότι θα κινηθεί
συναινετικά. Όταν ο ίδιος ο
πρωθυπουργός αφήνει στην άκρη το
μετριοπαθές προσωπείο και μιλάει για «οργανωμένα
συμφέροντα» και «οργανωμένες
μειοψηφίες», τότε, κακά τα ψέματα,
ηχούν τα τύμπανα του κοινωνικού
πολέμου, δεν έχουμε να κάνουμε με
προειδοποιητικές βολές.
Τρία
ήταν τα ζητήματα που πρόκρινε ο
πρωθυπουργός μιλώντας από το βήμα του
ΣΕΒ, και έχοντας στην πλάτη του το
λογότυπο της Ιντρακόμ
του Σωκράτη Κόκκαλη που ήταν
χορηγός της Συνέλευσης, αλλά σε
συμβολικό επίπεδο ερχόταν να δείξει
ποια είναι τα πραγματικά μέτωπα στην
σημερινή συγκυρία. Αρχικά
ιδιωτικοποιήσεις. Υιοθετώντας μια
γνήσια θατσερική γλώσσα εξήγγειλε το «τέλος
των κρατικών μονοπωλίων»και «νέα
γενιά ιδιωτικοποιήσεων» όχι μόνο
παλιού (δηλαδή ξεπουλήματος δημόσιας
περιουσίας) αλλά και νέου τύπου (μέσω
συμμετοχής ιδιωτών στην κατασκευή
δημοσίων έργων). Ο δε υπουργός
Οικονομίας, αμέσως μετά ανακοίνωσε
ότι για το τρέχον έτος έχουν
προϋπολογισθεί έσοδα της τάξης του 1,6
δις. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις και
συγκεκριμένα από την πώληση του ΟΠΑΠ,
του Ταχυδρομικού
Ταμιευτηρίου, και του Αερολιμένα
Αθηνών. Στο ίδιο θέμα «αβάνταρε»
από το μεσημέρι και ο υπουργός
θεμάτων ΠΑΣΟΚ και Συναίνεσης, ο
Γιωργάκης. Στην ομιλία του προς τους
βιομηχάνους κατήγγειλε και αυτός το
κράτος, δηλώνοντας έτσι ότι θα
στηρίξει τα νεοφιλελεύθερα πειράματα
της Νέας Δημοκρατίας. Με αυτά του τα
λόγια ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ περισσότερο
διαβεβαίωσε τους βιομήχανους ότι οι
συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ θα
συνεχίσουν να αρκούνται στους
λεονταρισμούς, αρνούμενοι να
οργανώσουν έστω και μια σοβαρή
αντιπαράθεση. Κατά δεύτερο, ο
πρωθυπουργός υποσχέθηκε αθρόες
παροχές, μέσω του Τέταρτου Κοινοτικού
Πλαισίου Στήριξης και του νέου
αναπτυξιακού που ψηφίστηκε πριν
λίγους μήνες. Και, τέλος, δεσμεύτηκε
για αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις.
Πιο συγκεκριμένα το έθεσε πάλι ο
υπουργός Οικονομικών του Καραμανλή,
τονίζοντας ότι η αγορά εργασίας «χαρακτηρίζεται
από αγκυλώσεις», ενώ ευθέως
διατύπωσε το στόχο της «καλύτερης διευθέτησης του χρόνου
εργασίας». Η ανατροπή των
εργασιακών σχέσεων προκρίνεται, όπως
προκύπτει από τις ομιλίες τους, είτε
μέσω της απελευθέρωσης του ωραρίου,
είτε με συμφωνίες – πιλότους, όπως
αυτή που υπογράφτηκε μεταξύ της
διοίκησης του ΟΤΕ και της πέμπτης
φάλαγγας των εργοδοτικών συμφερόντων,
αυτής της εξωνημένης και αργυρώνητης
κλίκας της ΟΜΕ-ΟΤΕ, που υπέγραψαν την
επαίσχυντη συμφωνία για άρση της
μονιμότητας του προσωπικού του
οργανισμού τηλεπικοινωνιών. Μια
συμφωνία – μνημείο ντροπής, που
έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο
απρόβλεπτο τρόπο τα σενάρια πώλησης
του ΟΤΕ σε ιδιώτες, ενώ ταυτόχρονα
αποτελεί και κερκόπορτα για την
κατάργηση της μονιμότητας σε όλο τον
δημόσιο τομέα!
Επιστρέφοντας
στην ατζέντα του ΣΕΒ, αξίζει να
επισημάνουμε ότι η υλοποίηση αυτών
των μέτρων το μόνο που θα προκαλέσει
θα είναι μεγαλύτερη ανεργία και
φτώχεια. Όπως ακριβώς οι παραχωρήσεις
που έκανε μέχρι τώρα η κυβέρνηση
Καραμανλή (καταργώντας για
παράδειγμα την υποχρέωση δημιουργίας
θέσεων εργασίας σε περίπτωση ένταξης
στον αναπτυξιακό, ή μειώνοντας τη
φορολογία του κεφαλαίου από 35% σε 25%)
το μόνο που επέφεραν ήταν προβλέψεις
για δεκάδες χιλιάδες απολύσεις τους
επόμενους μήνες, έτσι και τα άγρια
αντιλαϊκά μέτρα που θα λάβει μόνο
δεινά θα φέρουν στους εργαζόμενους,
και επιδείνωση της ήδη άσχημης θέσης
τους.
Γι
αυτόν τον λόγο πρέπει να μείνουν στα
χαρτιά και ο Καραμανλής να έχει την
τύχη του Μητσοτάκη! Η μοναδική
περίπτωση βελτίωσης της θέσης των
εργαζομένων και του λαού συναρτάται
από την άμεση και γενναία αύξηση των
μισθών, των ημερομισθίων, των
συντάξεων και κάθε είδους
μεταβιβαστικής πληρωμής που βγαίνει
από τα κρατικά ταμεία για να πάει
στους εργαζόμενους εις βάρος φυσικά
των επιχειρηματικών κερδών και των
δημόσιων οικονομικών.
Το
πόσο ανταγωνιστικά είναι άλλωστε τα
συμφέροντα των εργαζομένων προς τα
συμφέροντα των μελών του ΣΕΒ φαίνεται
αν δούμε ότι ο ΟΤΕ, που αυτή τη στιγμή
πρωτοστατεί στην επιχείρηση
ανατροπής των εργασιακών σχέσεων,
κατέγραψε κέρδη ρεκόρ το πρώτο
τρίμηνο του 2005. Πράγματι. Τα κέρδη του
ΟΤΕ στο προαναφερθέν διάστημα
αυξήθηκαν κατά 89%, σύμφωνα με
ανακοίνωση της επιχείρησης που
δόθηκε στα μέσα την ίδια μέρα που
ανακοινώθηκε και η επαίσχυντη
συλλογική σύμβαση εργασίας. Έτσι όμως
αποδεικνύεται περίτρανα ότι το
συμφέρον των εργαζομένων δεν
συναρτάται από τα κέρδη των
επιχειρήσεων, αποδεικνύεται ότι η
διαταγή επιδείνωσης των όρων
εκμετάλλευσης και συνεχούς λιτότητας,
αποτελεί πάγια εντολή, χωρίς
ημερομηνία λήξης, και κυρίως χωρίς
κανένα αντάλλαγμα!
|
|
