Ως άμεση συνέπεια είχαμε την όξυνση των ταξικών αντιθέσεων. Η έντονη «μυρωδιά» των φασιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη άρχισε να έρχεται και στην Ελλάδα. Το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του Πλαστήρα που απέτυχε στις 6 Μάρτη 1933 και η δολοφονική απόπειρα κατά του Βενιζέλου τον Ιούνη του 1933 πιστοποιούν του λόγου το αληθές. Η νίκη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του Μάρτη του 1933 ενέτεινε τις προσπάθειες για παλινόρθωση της μοναρχίας. Τα φασιστικά στοιχεία μπαίνουν στον κρατικό μηχανισμό. Κονδύλης και Μεταξάς κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής δικτατορίας με τη βοήθεια της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας.

Από τη μεγάλη διαδήλωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Ελευθερίας για την άνανδρη δολοφονία των εργατών

Το δεύτερο εξάμηνο του 1935 αναπτύχθηκε σημαντικό μαζικό λαϊκό κίνημα. Οι εργάτες των Σερρών τον Αύγουστο κατεβαίνουν σε μεγάλη αντιπολεμική απεργία. Στις 5 Αύγουστου 1935 οι σταφιδεργάτες του Ηρακλείου της Κρήτης κήρυξαν απεργία και πραγματοποίησαν μεγάλη διαδήλωση στην πόλη. Οι δυνάμεις καταστολής διέλυσαν τους διαδηλωτές με τα όπλα. Αποτέλεσμα ήταν 6 νεκροί και αρκετοί τραυματίες. Η απεργία γενικεύτηκε και οι εργάτες κατέλαβαν για λίγες στιγμές την πόλη δημιουργώντας πανικό. Η κυβέρνηση, τρομοκρατημένη από τις εξελίξεις, κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση στρατιωτικού νόμου. Οι εργάτες ενωμένοι κατάφεραν με τον αποφασιστικό αγώνα τους να κερδίσουν τη μάχη και να αναγκάσουν τους εργοδότες να αποδεχτούν τα αιτήματά τους.

Στις 29 Απρίλη 1936 κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, του Βόλου της Δράμας, της Ξάνθης και της Καβάλας ζητώντας την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης. Η μαζική συμμετοχή των καπνεργατών ήταν κάτι το μοναδικό. Συμμετείχαν περίπου 40.000 καπνεργάτες. Οι δύο εργατικές συνομοσπονδίες, η Ενωτική ΓΣΕΕ και η ΓΣΕΕ με ανακοίνωσή τους δήλωσαν πως θα υποστηρίξουν τους δίκαιους αγώνες των καπνεργατών στις διαπραγματεύσεις τους με την κυβέρνηση και τους καπνεμπόρους.

Ένας νεκρός στο δρόμο κοντά στο «Αλκαζάρ»

Στις 9 Μάη 1936 από τις πρωινές χώρες, οι δυνάμεις της Χωροφυλακής άρχισαν να «πιάνουν» διάφορα μέρη κλειδιά και ετοιμάστηκαν για να χτυπήσουν τους απεργούς καπνεργάτες. Η πρώτη σοβαρή κόντρα μεταξύ αστυνομίας και εργατών έγινε στην Εγνατία Οδό, όταν σωματεία αυτοκινητιστών που είχαν κατέβει σε απεργία αλληλεγγύης χτυπήθηκαν από την αστυνομία. Οι απεργοί αυτοκινητιστές για να αμυνθούν έστησαν οδοφράγματα στις γωνιές του δρόμου. Οι χωροφύλακες χτύπησαν στο ψαχνό και είχαμε τον πρώτο ηρωικό νεκρό του Μάη του 1936, τον αυτοκινητιστή Τάσο Τούση. Οι χωροφύλακες χτυπώντας τους απεργούς από διάφορες κατευθύνσεις σκότωσαν άλλους 4 απεργούς. Αμέσως κινήθηκε προς βοήθεια των απεργών αυτοκινητιστών μεγάλη φάλαγγα καπνεργατών απεργών. Το πτώμα του Τάσου Τούση μεταφέρθηκε πάνω σε μια πόρτα. Σήμανε γενικός συναγερμός σε όλη την πόλη. Τα καταστήματα έβαλαν λουκέτο και μια τεράστια πορεία με υψωμένα μαντίλια από το αίμα των νεκρών συναδέλφων τους φώναζε συνθήματα εναντίον των δολοφόνων και της κυβέρνησης Μεταξά.

Στη μέση της πορείας, στη συμβολή των οδών Εγνατίας και Μεγάλου Αλεξάνδρου ξεκίνησε η επίθεση της αστυνομίας. Οι χωροφύλακες οπλισμένοι με πολυβόλα άρχισαν επίθεση εναντίον των διαδηλωτών. Ύστερα από τετράωρη μάχη οι διαδηλωτές υποχώρησαν αφήνοντας 20 νεκρούς και 300 τραυματίες. Το απόγευμα οργανώθηκε νέα διαδήλωση διαμαρτυρίας για τους νεκρούς απεργούς. Τα αστυνομικά τμήματα έβαλαν λουκέτο. Η κυβέρνηση Μεταξά σε έντονη αμηχανία, προώθησε προς τη Θεσσαλονίκη μεγάλες δυνάμεις στρατού από τη Λάρισα και τέσσερα αντιτορπιλικά.

Στις 10 Μάη 1936 έγινε η κηδεία των νεκρών διαδηλωτών η οποία απέκτησε το χαρακτήρα παλλαϊκού ξεσηκωμού. Η πορεία ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο της πόλης. Στην πορεία ενώθηκαν μαζί με άλλες φάλαγγες εργαζομένων με αποτέλεσμα στο νεκροταφείο να φτάσουν περισσότερα από 150 χιλιάδες άτομα. Η επίθεση εναντίον των εργαζόμενων στη Θεσσαλονίκη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Την επόμενη μέρα κηρύχτηκαν μεγάλες απεργίες στη Λαμία, το Αγρίνιο, την Καβάλα, την Κομοτηνή και το Αγρίνιο. Στις 13 Μάη 1936 πραγματοποιήθηκε γενική πανελλαδική απεργία στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 500 χιλιάδες εργαζόμενοι.

Τα γεγονότα του Μάη του 1936 αποτέλεσαν σημαντική στιγμή της εργατικής τάξης στη μάχη εναντίον της εγκαθίδρυσης φασιστικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Η δύναμη της εργατικής τάξης ήταν αναμφισβήτητα πολύ μεγάλη για τους μελλοντικούς αγώνες που θα έρχονταν. Το απέδειξε περίτρανα θυσιάζοντας τα καλύτερα κομμάτια της για μια Ελλάδα ελεύθερη και ανεξάρτητη.